به گزارش خبرنگار گروه مسجد و کانون های مساجد خبرگزاری شبستان، امروز تهران حالوهوای کربلا به خود گرفته بود. از نخستین ساعات صبح، خیل عظیم عاشقان اباعبدالله الحسین (ع) از میدان امام حسین (ع) به سمت حرم حضرت عبدالعظیم (ع) در شهرری به راه افتادند تا در مراسم جاماندگان اربعین، ارادت خود را به سیدالشهدا (ع) ابراز کنند.
به اربعین که نزدیک شدیم آنها که خوانده شدند، رفتند. اما آنها که ماندند، با چشمان اشک بار با پای دل خود را به کربلا رساندند. جا ماندگان سفر عشق در تهران همانند اقصی نقاط کشور برای ابراز ارادت خود و به یاد اسارت خاندان عصمت و طهارت(ع) از بامداد امروز در آیین جاماندگان اربعین حسینی شرکت کرده اند.
خیابان مملو از جمعیت جاماندگان است، اما دلها کربلایی و حال و هوای مشایه دارد، زن و مرد، پیر و جوان، کودک و خردسال، علم به دوش و پرچم به دست راهی ری آستان سیدالکریم(ع) شدهاند تا شاید بتوانند با پای دل روانه بینالحرمین شوند و زیارت اربعینی به نام آنها ثبت شود.
اما آنچه این مراسم را امسال متفاوت و ماندگار کرده بود، حضور پرشور و خستگیناپذیر بچههای مسجد بود که با عشقی وصفنشدنی در طول این مسیر، مشغول خدمترسانی به زائران بودند.
گروههای مردمی و هیاتهای مذهبی همانند سالهای گذشته در سامانه مربوطه برای راه اندازی موکب ثبتنام کردهاند و طبق پیش بینی ها در مجموع بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ موکب در این مسیر مستقر شدند و حدود ۲۰۰ مسجد واقع در طول مسیر از ابتدا تا انتها، علاوه بر فراهم کردن فضاهای خنک، امکانات رفاهی، خدمترسانی به زائران دارند.
بچههای مسجد؛ قلب تپنده این مسیر
در طول مسیر از میدان امام حسین (ع) تا شهرری، جوانان و نوجوانان مسجدی با شور و حالی بینظیر، صحنههایی از ایثار و خدمت خلق کرده بودند که هر بینندهای را به تحسین وا میداشت. این عاشقان اهل بیت (ع) که از ساعات اولیه صبح در جایجای مسیر مستقر شده بودند، با لبخند و مهربانی، پذیرای زائران بودند. فعالیتهای آنها چنان حالوهوای مشایه را تداعی میکرد که گویی در دل کربلا و در میان موکبهای عراقی قدم میزنید.
نوجوان مسجدی؛ هدفش فقط خدمت به زائر
در میان این جمعیت، نوجوانان مسجدی بودند که با شور و اشتیاقی وصفنشدنی موکبداری میکردند. یکی از آنها که با دستانی خسته اما دلی شاد، چای میریخت، میگفت: «هدف من فقط خدمت به زائران است؛ هیچ چیز برایم لذتبخشتر از این نیست که بتوانم در این روز عزیز، خادم عاشقان امام حسین (ع) باشم.» این نوجوانان با این باور که خدمت به زائر، خدمت به خود امام حسین (ع) است، با تمام وجود پای کار آمده بودند.
حالوهوای این نوجوانان از خدمت به زائران، چیزی فراتر از یک فعالیت ساده بود. آنها با دلی سرشار از عشق و ارادت، این خدمت را توفیقی الهی میدانستند. یکی از آنها میگفت: «وقتی یک زائر خسته را میبینم که با لبخند از من تشکر میکند، تمام خستگیام از تنم بیرون میرود؛ انگار که در کربلا و در میان موکبهای عراقی هستم.» دیگری میگفت: «این خدمت، بهترین عبادت من است؛ من با این کار میخواهم ارادتم را به امام حسین (ع) ثابت کنم.» و سومی با لبخندی معنادار افزود: «هر لیوان آبی که به زائری میدهم، انگار با امام حسین (ع) حرف میزنم؛ این حس را با هیچ چیز عوض نمیکنم.»
حالوهوای شهادت رهبر شهید، کودکان میناب و فرماندهان
امسال اما حالوهوای این مراسم رنگ و بویی دیگر داشت. یاد و خاطره رهبر شهید، بر فضای مراسم سایه افکنده بود و تصاویر و یادبودهای او در جایجای مسیر دیده میشد. همچنین مظلومیت کودکان میناب و دیگر کودکان مظلوم غزه و فلسطین، دلهای حاضرین را به درد آورده بود و در بسیاری از غرفهها و ایستگاهها، یاد و خاطره این کودکان گرامی داشته میشد. یاد فرماندهان شهید نیز بر این مراسم سایه افکنده بود و زائران با آرمانهای آنها تجدید میثاق میکردند.
موکب هنری بچه های میناب و رهبر شهید هم یاد و خاطره شهدای جنگ با رژیم صهیونیستی و آمریکا را گرامی داشته است.
گرمای سوزان مردادماه نیز نتوانست مانعی بر سر راه این عاشقان باشد. عرق از پیشانیها جاری بود، اما لبخند بر لبها نشسته بود و عشق در دلها شعله میکشید. بچههای مسجد با آب و شربت و چای خنک، پذیرای زائران خسته بودند و گرمای هوا نهتنها از شور این جمعیت نکاست، بلکه گویی عشق و ارادت را در دلها شعلهورتر کرده بود. این گرمای سوزان، یادآور گرمای عطش کربلا بود و زائران با تحمل آن، ارادت خود را به سیدالشهدا (ع) به اثبات میرساندند.
یکی از برنامه های پیش بینی شده راه اندازی خیمه های هنر است، این خیمهها در طول مسیر میزبان هنرمندان در حوزههایی همچون کتیبهنویسی، نقاشی، خوشنویسی، تعزیه، نمایش، موسیقی، سرود و سایر برنامههای فرهنگی داشتند.
فعالیت گسترده کانونها
اعضای کانون های فرهنگی هنری مساجد نیز با شعار «باید برخاست» و «یا لثارات الحسین» حضور فعالی در این مراسم داشته اند و مواکب کانونی فعالیت های فرهنگی متنوعی برای شرکت کنندگان کودک و نوجوان در نظر گرفته اند.
برنامههای فرهنگی هنری کانونهای مساجد در این مسیر طولانی، با هدف غنیسازی معنوی زائران طراحی شده است. برپایی ایستگاههای «روایتگری عاشورایی»، اجرای تعزیه در نقاط منتخب مسیر، و برگزاری حلقههای معرفت با حضور مبلغان نوجوان، از جمله بخشهای پرمخاطب کانونها است که با استقبال گسترده جوانان و خانوادهها همراه بود.
به گفته مدیر ستاد هماهنگی کانون های مساجد استان تهران کانون های فرهنگی هنری، با بسیج نیروهای داوطلب خود، در طول این مسیر به ارائه خدمات فرهنگی، برگزاری مسابقات کوتاه هنری و قرائت زیارت اربعین با صدای ذاکران نوجوان کانونها و برپایی ایستگاه های صلواتی می پردازند تا فضای این پیادهروی بیش از پیش عطر و بوی معنویت کربلا بگیرد.
کانونهای مساجد تهران با درک اهمیت انتقال پیام اربعین به نسلهای جدید، ایستگاههای «نقاشی حسینی» و «کاردستیهای مهدوی» هم در این مسیر برپا کردند تا کودکان حاضر در راهپیمایِی اربعین، مفاهیم عمیق ایثار و مقاومت را با زبان هنر بیاموزند و خاطرهای ماندگار از این پیادهروی در ذهن داشته باشند.
مسجد؛ پایگاه همیشگی در بحرانها
مسجد از دیرباز قلب تپنده محلهها و پایگاه اصلی مردم بوده است؛ در تمام بحرانها و حادثهها، بچههای مسجد پای کار بودهاند و در تجمعات شبانه، میداندار بوده و هستند. از روزهای نخست انقلاب تا دوران دفاع مقدس، از ایام کرونا تا حوادث و بلایای طبیعی، همیشه بچههای مسجد اولین کسانی بودند که به میدان آمدند و خدمت کردند. امروز نیز این همت و عشق، استمرار یافته و در این مسیر معنوی، بار دیگر شاهد حضور پرشور آنها هستیم. راز پیروزی این انقلاب نیز همواره پیوند ناگسستنی با مسجد داشته است؛ مسجدی که نهتنها محل عبادت، بلکه پایگاه تربیت، جهاد و خدمت بوده و هست.
تمام مساجد واقع در طول مسیر، درهای خود را به روی مردم گشودهاند و خدمترسانی با تمام ظرفیت زیرساختی و مردمی در حال انجام است تا شبیهسازی کامل و دلنشینی از مسیر نجف تا کربلا در دل پایتخت رقم بخورد.
ایستگاههای صلواتی و پذیرایی
در طول مسیر، ایستگاههای صلواتی متعددی برپا شده بود که هر یک با ذوق و سلیقهای خاص، پذیرای زائران بودند. از چای و شربت گرفته تا انواع غذاهای گرم و نذری، همه با عشق و ارادت به زائران عرضه میشد. بچههای مسجد با دستهای پر از محبت، پذیرایی میکردند و گویی در این خدمترسانی، سعادتی بزرگ را جستجو میکردند.
در این مسیر ۴۰ موکب مادر و کودک هم تدارک دیده شده، این موکبها با فراهم کردن فضای مناسب و تجهیزات مورد نیاز، امکان استراحت مادران و کودکان را در طول مسیر فراهم میکنند.
غرفههای فرهنگی و بصیرتی
اما این مسیر فقط محل پذیرایی نبود؛ غرفههای فرهنگی و بصیرتی نیز در طول مسیر به همت مواکب کانون ها، مساجد و هیئات مذهبی برپا شده بود که فضای معنوی و فرهنگی مراسم را غنیتر میکند. در این غرفهها، پاسخگویی به شبهات، معرفی کتب و محصولات فرهنگی، و برنامههای متنوعی برای ارتقای بصیرت زائران در نظر گرفته شده است. این غرفهها نشان میدهد که مراسم جاماندگان اربعین تنها یک راهپیمایی ساده نیست، بلکه فرصتی برای تبیین و روشنگری نیز هست.
غرفههای ویژه کودکان
یکی از جذابترین بخشهای این مراسم، غرفههای ویژه کودکان بود. با توجه به حضور گسترده خانوادهها، بچههای مسجد با خلاقیت، برنامههای متنوعی برای کودکان تدارک دیده بودند؛ از نقاشی و کاردستی گرفته تا قصهگویی و بازیهای مذهبی.
این غرفهها نهتنها فضایی شاد برای کودکان فراهم کرده بود، بلکه مفاهیم عاشورایی توسط مربیان مسجدی به زبانی ساده و کودکانه به آنها منتقل میکرد.
مادران و فرزندان؛ صحنههای ماندگار عشق
یکی از زیباترین صحنههای این مراسم، حضور گسترده مادران به همراه فرزندانشان بود. مادرانی که با کالسکههای کودکانشان در این مسیر طولانی قدم برمیداشتند و با چشمانی اشکآلود، ارادت خود را به سیدالشهدا (ع) نشان میدادند. این صحنهها، تصویری ماندگار از پیوند نسلها با فرهنگ عاشورا خلق کرده بود. کودکان خردسالی که در آغوش مادران یا بر دوش پدران بودند، از همین امروز با عشق به اباعبدالله (ع) آشنا میشدند.
بسیاری از زائران بر این باور بودند که اگرچه توفیق حضور در کربلا را نداشتهاند، اما زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) در این روز، همپای زیارت امام حسین (ع) است. این باور که برگرفته از روایات معصومین (ع) است، به این مراسم عمق و معنویت خاصی بخشیده بود. زائران با این امید که ثواب زیارت حضرت عبدالعظیم (ع) در روز اربعین، همپای زیارت سیدالشهدا (ع) است، با دلی آرام و امیدی وافر، این مسیر را طی میکردند.
مردم با پای پیاده آمده بودند تا بگویند: حسین جان، ما اگرچه از کربلا و اربعین جاماندهایم، اما امروز به اینجا آمدهایم تا با تو بیعتی دوباره کنیم و اگرچه این جملهها را میشد از زبان پیر و جوان شنید؛ از نگاههای اشکآلود و دلهای سرشار از عشق. سیل جمعیت با نزدیک شدن به حرم حضرت عبدالعظیم (ع) هر لحظه بیشتر و پرشورتر میشد و گویی هر قدم، عاشقان را به قله این بیعت نزدیکتر میکرد. زائران با این نیت که زیارت حضرت عبدالعظیم (ع) برابر با زیارت کربلاست، معنویت این مسیر را دوچندان میکنند و با دلی سرشار از امید، خود را به حرم میرساندند.
این مراسم نشان داد که عشق به اباعبدالله الحسین (ع) نه محدود به زمان و مکان است و نه مرز میشناسد؛ بلکه در هر کجا که دلی عاشق باشد، کربلا جاری است. بچههای مسجد با این حضور و خدمت خود، بار دیگر ثابت کردند که مسجد، همچنان قلب تپنده محلهها و پایگاه اصلی تربیت نسل عاشق و انقلابی است.
نظر شما