به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، در خانهای ساده، مردی بر لبه تخت نشسته که چینوچروک دستانش، بیش از هر سخنی، از سالهای کار و خدمت حکایت میکند. برای بسیاری از نمازگزاران مسجد حضرت صاحبالزمان (عج)، نام «مشهدی خداداد رسانه» با درِ همیشه باز مسجد، حیاط آبوجارو شده و لبخندی که خستگی را از چهره زائران میزدود، گره خورده است.
درِ خانه که باز میشود، لبخندی قدیمی به استقبال مهمان میآید؛ لبخندی که سالها نمازگزاران مسجد حضرت صاحبالزمان (عج) جهرم آن را کنار درِ مسجد دیده بودند. مشهدی خداداد، خادم پیشکسوت مسجد، این روزها بهدلیل کسالت در منزل است، اما هنوز خاطره دههها خدمت بیوقفهاش در ذهن اهالی مسجد زنده مانده است.
حجتالاسلام سیدعلی آیتاللهی، امام جماعت مسجد حضرت صاحبالزمان (عج)، برای دیدار دوستی قدیمی، عیادت و احوالپرسی راهی خانه او شد. دیداری که بیشتر از آنکه رنگ تشریفات داشته باشد، مرور خاطرات سالهایی است که زندگی هر دو با مسجد و مردم گره خورده بود.
مشهدی خداداد که از حدود سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۴۰۰ خادم مسجد حضرت صاحبالزمان (عج) بود، از حضور حجتالاسلام آیتاللهی ابراز خوشحالی کرد و خاندان آیتاللهی را همواره منشأ خیر و برکت برای جهرم دانست. گفتوگو خیلی زود از احوالپرسی به خاطرات مسجد کشیده شد؛ به سالهایی که مسجد پاتوق نوجوانان، کلاس قرآن و مأمن اهالی محل به شمار میرفت.
حجتالاسلام آیتاللهی، در حالی که از وضعیت سلامتی این خادم پیشکسوت جویا میشد، برای شفای او دعا کرد و با نگاهی به سالهای دور گفت که نام مشهدی خداداد برای بسیاری از نمازگزاران، با اخلاص، خوشخلقی و صبوری گره خورده است؛ مردی که با حوصله با نوجوانان مسجد برخورد میکرد و بیآنکه خود بداند، درس اخلاق را در عمل به آنان میآموخت.
او گفت: «اخلاص، اخلاق نیکو و صبوری، ویژگیهایی بود که همواره در رفتار مشهدی خداداد دیده میشد. او با رویی گشاده با نوجوانان و جوانان برخورد میکرد و همین اخلاق، باعث شده است بسیاری از نسلهای مختلف نمازگزاران، هنوز از او با احترام و محبت یاد کنند.»
از حلقههای قرآن تا سالهای خدمت
در بخشی از این دیدار، یادگار امام جمعه فقید جهرم، به خاطرهای از سالهای دور اشاره کرد؛ روزهایی که مسجد، علاوه بر اقامه نماز، محل آموزش و تربیت نسل جوان نیز بود.
در میان خاطرهها، یاد مرحوم حاج نجاتالله فصاحت مکبر قدیمی مسجد نیز زنده شد. حجتالاسلام آیتاللهی از روزهایی گفت که پس از نماز جماعت به امامت مرحوم آیتالله حاج سیدحسین آیتاللهی، جلسات آموزش روخوانی و روانخوانی قرآن برگزار میشد و مشهدی خداداد، با وجود سختی کار روزانه، هیچگاه آن کلاسها را از دست نمیداد.
به گفته وی، همین حضور مستمر در جلسات قرآن، بعدها به سالها خدمت خالصانه در مسجد انجامید؛ خدمتی که هیچگاه رنگ خستگی به خود نگرفت.
خستگی کار، مانع خدمت نمیشد
حجتالاسلام آیتاللهی در ادامه، به بخشی از زندگی کاری این خادم قدیمی اشاره کرد؛ روزهایی که تأمین معاش با سختترین مشاغل گره خورده بود.
او گفت: «مشهدی خداداد، سالها به کار مقنیگری و حفر چاه اشتغال داشت؛ کاری که توان جسمی فراوانی میطلبد. با این حال، پس از پایان یک روز سخت کاری، مستقیم به مسجد میآمد و تا ساعتها پس از اقامه نماز جماعت، به خدمترسانی به نمازگزاران مشغول میشد.»
به گفته امام جماعت مسجد، یکی از دغدغههای همیشگی این خادم پیشکسوت، باز بودن درهای مسجد برای مردم بود. او معتقد بود مسجد نباید تنها در زمان نماز محل رفتوآمد مؤمنان باشد، بلکه باید در دیگر ساعات نیز مأمن و پناهگاهی برای اهالی محله و جوانان باقی بماند.
احترام به خادمان گمنام
این دیدار، بیش از آنکه عیادت از یک خادم سالخورده باشد، ادای احترام به نسلی از خادمان مسجد بود که سالهای عمرشان را بیهیاهو صرف خدمت به مردم و خانه خدا کردند؛ مردانی که شاید نامشان کمتر بر زبانها جاری شده باشد، اما رد خدمتشان در خاطره نسلهای مختلف نمازگزاران باقی مانده است.
در پایان این دیدار، حجتالاسلام آیتاللهی با آرزوی سلامتی برای مشهدی خداداد رسانه، از سالها تلاش مخلصانه او یاد کرد و تأکید کرد که نام و یاد این خادم باسابقه، همواره در حافظه اهالی مسجد حضرت صاحبالزمان (عج) و مردم جهرم زنده خواهد ماند؛ مردی که نزدیک به نیم قرن، بیادعا، چراغ خدمت در مسجد را روشن نگه داشت.
نظر شما