خبرگزاری شبستان _خراسانجنوبی؛ فاطمه رحیمزاده -صنایعدستی، روایت زنده هویت و فرهنگ مردمانی است که هنر را نه در قاب موزهها، بلکه در تار و پود زندگی روزمره خود جاری کردهاند. هر اثر دستساخته، حاصل سالها تجربه، ذوق و صبری است که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و امروز، علاوه بر پاسداری از میراث فرهنگی، به فرصتی برای رونق اقتصاد خانوادهها و ایجاد اشتغال در مناطق مختلف کشور تبدیل شده است.
در روزگاری که تولیدات صنعتی بازارها را فراگرفتهاند، هنرمندان صنایعدستی همچنان با تکیه بر خلاقیت، اصالت و هنر ایرانی، چراغ کارگاههای کوچک خود را روشن نگه داشتهاند. دستانی که با عشق میآفرینند، نهتنها یادگار فرهنگ و تمدن این سرزمین را زنده نگه میدارند، بلکه با خلق آثاری ماندگار، سهمی ارزشمند در معرفی ایران به جهانیان ایفا میکنند. با دستان هنرمند و از دلِ تنههای خاموش درخت، ظرفهایی متولد میشوند که هرکدام روایتگر ساعتها صبر، ظرافت و عشقِ دستان یک هنرمند هستند، هنری که اگرچه میتواند سهمی در رونق اقتصاد و حفظ صنایعدستی داشته باشد، اما در پیچوخم مشکلات معیشتی، کمبود حمایتها و تنگنای بازار، روزگار سختی را پشت سر میگذارد.
تولیدکننده ظروف چوبی خراسانجنوبی، از جمله جوانانی است که با وجود حادثهای تلخ، مسیر زندگی خود را با ارادهای دوباره ساخت و امروز با تکیه بر تجربه و تلاش شخصی، چرخ کارگاه کوچک خود را میچرخاند. او معتقد است صنایعدستی زمانی میتواند به اشتغال پایدار تبدیل شود که حمایت مسئولان از مرحله شعار فراتر رفته و زمینه توسعه کارگاهها، تأمین تجهیزات و گسترش بازار فروش هنرمندان بهصورت عملی فراهم شود.
سعید ترشابی، کارآفرین حوزه ساخت ظروف چوبی، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاریشبستان از خراسانجنوبی، با بیان اینکه ورودش به این حرفه کاملاً اتفاقی بوده است، اظهار کرد: سال ۱۳۹۹ از طریق یکی از دوستان با کار نجاری آشنا شدم پیش از آن در جایگاه CNG مشغول به کار بودم و هیچ ارتباطی با صنعت چوب نداشتم.
وی افزود: حدود شش ماه در یک کارگاه نجاری فعالیت کردم اما بر اثر حادثهای که برای دستم رخ داد و منجر به پیوند دو انگشت شد، دیگر نتوانستم کار سنگین نجاری را ادامه دهم و پس از بهبودی با توجه به علاقه به کار چوب، با خرید تعدادی ابزار اولیه، مسیر ساخت ظروف چوبی را آغاز کردم.
تمام آنچه امروز انجام میدهم حاصل علاقه، آزمون و خطا و تجربه شخصی است و حدود چهار تا پنج سال است که این حرفه، تنها منبع درآمد و شغل اصلی من محسوب میشودکارآفرین حوزه ساخت ظروف چوبی خراسانجنوبی با بیان اینکه هیچ آموزش تخصصی در این زمینه ندیده است، ادامه داد: تمام آنچه امروز انجام میدهم حاصل علاقه، آزمون و خطا و تجربه شخصی است و حدود چهار تا پنج سال است که این حرفه، تنها منبع درآمد و شغل اصلی من محسوب میشود.
ترشابی در خصوص تأمین سرمایه اولیه کار، گفت: در ابتدا با سرمایه اندک و با ۱۲ میلیون تومان کار را شروع کردم و سال۱۴۰۲_۱۴۰۳ نیز با دریافت وام ۱۲۰ میلیون تومانی از بسیج سازندگی توانستم بخشی از تجهیزات مورد نیاز از جمله اره فلکه، فارسیبر و برخی دستگاههای کارگاهی را تهیه کنم.
وی که اکنون در خانه خراطی شهرداری فعالیت میکند، بیان کرد: فضای کارگاه بسیار کوچک است و حتی برای ساخت برخی سفارشها با مشکل جابهجایی محصولات از درب کارگاه مواجه هستم و به علت کمبود فضای دستگاه اره بزرگ خود را به کارگاه یکی از دوستانم منتقل کردم و کار برش و ...را در آنجا انجام میدهم.
حدودیت فضا، بازار رقابتی و... باعث شده علاوه بر ساخت ظروف چوبی، سفارشهایی مانند میزعسلی، میز پیانو و سایر محصولات چوبی را نیز برای تأمین هزینههای زندگی انجام دهم به گفته وی محدودیت فضا، بازار رقابتی و... باعث شده علاوه بر ساخت ظروف چوبی، سفارشهایی مانند میزعسلی، میز پیانو و سایر محصولات چوبی را نیز برای تأمین هزینههای زندگی انجام دهم.
کارآفرین حوزه ساخت ظروف چوبی خراسانجنوبی با تأکید بر اینکه توسعه کار، بدون تأمین تجهیزات جدید امکانپذیر نیست، افزود: تهیه دستگاههایی مانند گُندگی و CNC میتواند سرعت تولید را افزایش دهد و قدرت رقابت ما را در بازار بیشتر کند، البته بسیاری از محصولات هنری و لوکس همچنان باید با دست ساخته شوند، اما برای تولید محصولات عمومی بازار، استفاده از تجهیزات جدید یک ضرورت است.
ترشابی در خصوص وضعیت بازار فروش گفت: رکود بازار و مشکلات فضای مجازی در ماههای گذشته، آسیب زیادی به فروش ما وارد کرده است، پیش از این بخش مهمی از فروش از طریق شبکههای اجتماعی انجام میشد اما اکنون ناچاریم محصولات را با حاشیه سود کمتر در اختیار فروشگاههای سطح شهر قرار دهیم.
در شرایط اقتصادی فعلی، مردم ابتدا نیازهای اصلی خود را تأمین میکنند و خرید محصولات چوبی و تزئینی و لوکس در اولویتهای بعدی قرار میگیرد، به همین دلیل فعالان این حوزه بیش از گذشته با کاهش فروش مواجه شدهانداین کارآفرین با اشاره به اینکه صنایعدستی جزو کالاهای ضروری خانوار نیست، اظهار کرد: در شرایط اقتصادی فعلی، مردم ابتدا نیازهای اصلی خود را تأمین میکنند و خرید محصولات چوبی و تزئینی و لوکس در اولویتهای بعدی قرار میگیرد، به همین دلیل فعالان این حوزه بیش از گذشته با کاهش فروش مواجه شدهاند.
ترشابی با گلایه از نبود حمایتهای عملی مسئولان از محصولات تولیدی گفت: بارها وعده حمایت، معرفی برای دریافت تسهیلات یا کمک به فروش محصولات داده شده اما در عمل نتیجه ملموسی ندیدهایم، حتی در دوران جنگ رمضان و رکود بازار نیز درخواست بخشودگی اجاره کارگاه از شهرداری را مطرح کردیم که مورد موافقت قرار نگرفت و تنها زمان پرداخت اجاره به تعویق افتاد.
وی یکی دیگر از مشکلات تولیدکنندگان صنایعدستی را ضعف در بازاریابی و برندسازی دانست و افزود: گاهی محصولاتم را به گالریهای شهرهای دیگر از جمله مشهد تحویل میدهم اما به نام همان فروشگاه عرضه میشود و فرصت معرفی برند شخصی برایم فراهم نشده است.
تأمین فضای مناسب برای کار، ارائه تسهیلات توسعهای، کمک به تجهیز کارگاه و ایجاد بستر مناسب برای فروش و حضور در نمایشگاههای معتبر، مهمترین نیاز فعالان این حوزه است این تولیدکننده صنایعدستی در پایان خواستار حمایت جدی مسئولان شد و گفت: تأمین فضای مناسب برای کار، ارائه تسهیلات توسعهای، کمک به تجهیز کارگاه و ایجاد بستر مناسب برای فروش و حضور در نمایشگاههای معتبر، مهمترین نیاز فعالان این حوزه است چراکه اگر حمایت مؤثر صورت گیرد، ظرفیت اشتغال و تولید در صنایعدستی چوبی بهمراتب بیشتر خواهد شد.
نظر شما