خیابان امام رضا(ع)؛ روایتی از وداع یک ملت

به گزارش خبرنگار اعزامی  خبرگزاری شبستان به مشهد مقدس؛ هنوز خورشید به میانه آسمان نرسیده بود که خیابان امام رضا(ع) دیگر گنجایش قدم‌های تازه را نداشت. سیل جمعیت از مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی روانه شده بود و هر لحظه بر شمار عزاداران افزوده می‌شد. مسئولان ستاد برگزاری مراسم نیز از روزهای قبل با پیش‌بینی حضور گسترده مردم، تمهیدات لازم را برای مدیریت مسیر تشییع و خدمات‌رسانی تدارک دیده بودند.

در میان انبوه جمعیت، هر چهره روایتی از دلدادگی داشت. مادری کالسکه کودک خود را آرام میان جمعیت هدایت می‌کرد و چند قدم آن‌سوتر، پدری دختر خردسالش را روی شانه نشانده بود تا بتواند آخرین بدرقه را ببیند. چند سالمند با ویلچر، با همراهی فرزندان و نوه‌هایشان، آرام‌آرام مسیر را طی می‌کردند؛ گویی هیچ سختی و فاصله‌ای نمی‌توانست مانع حضورشان در این روز شود.

از جنوب کشور نیز آمده بودند؛ خانواده‌ای که خود را اهل میناب معرفی می‌کرد، می‌گفت برای حضور در این مراسم، شبانه راهی مشهد شده است. کودک خردسالشان در آغوش مادر آرام گرفته بود و پدر، پرچمی سیاه در دست داشت. مشابه این روایت را می‌شد در جای‌جای خیابان دید؛ مردمی از شهرهای دور و نزدیک که ساعت‌ها در راه بودند تا در این آیین حضور داشته باشند.

صدای صلوات، نوحه و مرثیه، فضای خیابان را پر کرده بود. پرچم‌های عزا در دست مردم موج می‌زد و اشک، زبان مشترک عزاداران بود. هر از گاهی، جمعیت یک‌صدا شعار سر می‌داد و در بخش‌هایی از مراسم نیز حاضران با سر دادن شعارهایی، خواستار انتقام خون رهبر شهید و برخورد با عاملان این حادثه شدند.

موکب‌های مردمی در طول خیابان امام رضا(ع) بی‌وقفه به عزاداران خدمت می‌کردند. آب، شربت، خرما و بسته‌های فرهنگی میان مردم توزیع می‌شد و خادمان حرم، نیروهای امدادی، هلال احمر و عوامل انتظامی برای تسهیل حرکت جمعیت در مسیر مستقر بودند. در گرمای هوا، بسیاری از مردم بدون آنکه صف را ترک کنند، پذیرایی مختصری می‌گرفتند و دوباره به موج عزاداران می‌پیوستند.

هرچه مسیر به حرم مطهر رضوی نزدیک‌تر می‌شد، حرکت جمعیت کندتر اما شور و احساس مردم بیشتر می‌شد. بسیاری دست‌ها را به سوی گنبد طلایی امام رضا(ع) بلند کرده بودند و زیر لب دعا می‌خواندند. برخی قرآن در دست داشتند و برخی دیگر تنها با چشمانی اشکبار، مسیر را دنبال می‌کردند.

مشهد امروز تنها میزبان یک مراسم تشییع نبود؛ این شهر، روایتگر وداع مردمی بود که از سراسر ایران گرد هم آمده بودند. خیابان امام رضا(ع) به صحنه‌ای از همدلی، سوگواری و حضور نسل‌های مختلف تبدیل شد؛ از کودکان تا سالمندان، از زائران تا مجاوران، همه در کنار یکدیگر، آخرین بدرقه را رقم زدند.

بر اساس برنامه اعلام‌شده از سوی ستاد برگزاری مراسم، آیین تشییع در مسیر منتهی به حرم مطهر رضوی برگزار شد و تمهیدات لازم برای حضور گسترده مردم از روزهای قبل پیش‌بینی شده بود.