وقتی «جهادیه» ایستگاهِ عاشقی شد؛ عطرِ برنجِ نذری در بدرقه مسافرِ بهشت

جاده، غرق در سکوت و اندوه است، اما در محله «جهادیه» سمنان، نبض زندگی به شکلی دیگر می‌زند. اینجا، مسافرانِ این جاده، رهسپارِ سفری هستند که مقصدش مشهد است؛ سفری برای وداع با «رهبر شهید»، مسافرانی که از شهرهای دور و نزدیک آمده‌اند تا در آخرین بدرقه، همراهِ پیکرِ مطهر باشند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از سمنان؛ مسافران، خسته از مسیر، با چشمانی اشک‌بار و لباس‌های سیاه، وارد سمنان می‌شوند، در میانه این سفرِ غم‌بار، بچه‌های مسجدِ جهادیه سمنان، اجازه نداده‌اند که اندوهِ راه، بر شانه زائران سنگینی کند. اینجا، دیگ‌های نذری، نه فقط برای اطعام، که برای «تسکین» برپا شده‌اند.

یکی از بچه‌های مسجد که در حال بسته‌بندی غذاهاست، با صدایی لرزان از بغض می‌گوید: ما دلمان با آنهاست که دارند پیکرِ رهبر را به مشهد می‌برند. ما که نتوانستیم در کنارِ تابوت باشیم، لااقل اینجا، در راه مشهد، وظیفه داریم که خادمیِ زائرانِ او را بکنیم. این غذا، نذرِ سلامتیِ راهِ این مسافران است.

وقتی «جهادیه» ایستگاهِ عاشقی شد؛ عطرِ برنجِ نذری در بدرقه مسافرِ بهشت

او درست می‌گوید؛ اینجا هر لقمه‌ای که توزیع می‌شود، یک پیمانِ دوباره است. زائران، از شهرهای مختلف آمده‌اند، برخی از مسیرهای بسیار دور؛ و حالا در سمنان، در کنارِ بچه‌های جهادیه، لحظه‌ای نفس تازه می‌کنند.

پیرزنی که چادرش از غبارِ راه خاک‌آلود است، نذری را می‌گیرد، دستانش را به آسمان بلند می‌کند و با چشمانی خیس، برایِ بانیانِ این سفره دعا می‌کند؛ دعایی که در این فضایِ سنگینِ سوگواری، مرهمی است بر دلِ خادمان.

وقتی «جهادیه» ایستگاهِ عاشقی شد؛ عطرِ برنجِ نذری در بدرقه مسافرِ بهشت

توزیعِ غذا، همراه است با صدایِ نوحه‌هایی که از بلندگوهایِ مسجد به گوش می‌رسد؛ نوایی که گویی کوه‌های سمنان را نیز با خود هم‌نوا کرده است.

کارِ بچه‌های  مسجدی جهادیه، فقط سیر کردنِ شکم نیست؛ آنها در حالِ روایتِ وفاداری‌اند. اینجا، مسجدِ جهادیه، به نقطه اتصالِ عشق تبدیل شده است؛ نقطه‌ای که در آن «خدمت» با «سوگ» گره خورده و عطرِ نذری، پیام‌آورِ عشق به رهبری است که رفت، اما داغش جاده‌ها را به هم پیوند زد.

وقتی «جهادیه» ایستگاهِ عاشقی شد؛ عطرِ برنجِ نذری در بدرقه مسافرِ بهشت

حالا، زائرانِ مسافر، با بدرقه دعایِ خیرِ بچه‌های جهادیه و با گرمایِ لقمه‌ای نذری، به سویِ مشهد می‌روند. آنها می‌دانند که در سمنان، دوستانی داشته‌اند که اگرچه همراهِ تابوت نبودند، اما با تمامِ وجود، کمر به خدمتِ عزادارانِ رهبرشان بستند.

امروزجهادیه سمنان، نه یک محله، که قرارگاهِ بیعت است؛ جایی که عطرِ برنج و ایمان، در هم آمیخته و تا ابد در حافظه این جاده باقی خواهد ماند.

وقتی «جهادیه» ایستگاهِ عاشقی شد؛ عطرِ برنجِ نذری در بدرقه مسافرِ بهشت

در جای‌جایِ پهنه‌ی کویر و کوهپایه‌های البرز، مواکبی برپا شده است که نه فقط توقف‌گاهِ خستگانِ راه، که خانه‌های امیدِ دل‌باختگانِ رهبر شهیداست.

در محل طبخ ناهار و پذیرایی از زائران‌ مراسم تشییع و تدفین آقای شهید ایران محمدجواد کولیوند، استاندار سمنان و رئیس ستاد اجرایی استانی بدرقه آقای شهید ایران و مهدی صمیمیان، فرماندار و رییس ستاد اجرایی بدرقه آقای شهید ایران شهرستان سمنان حضور دارند.

وقتی «جهادیه» ایستگاهِ عاشقی شد؛ عطرِ برنجِ نذری در بدرقه مسافرِ بهشت

کد خبر 1893113

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha