به گزارش خبرنگار گروه سیاسی خبرگزاری شبستان، امروز هم از آن روزهایی است که باید در کتاب حماسه هایی که مردم در مصلای امام خمینی(ره) خلق کرده اند، ثبت و ضبط شود مثل همه روزهای عیدی که مردم از نیمه شب سجاده و زیرانداز به دست راهی مصلی می شدند تا با اقتدا به امام خامنهای دست به قنوت برداشته و پشت سر مقتدایشان زمزمه کنند: «اللّهُمَّ اَهْلَ الْکِبْرِیاَّءِ وَالْعَظَمَهِ ...» امروز هم همان مردم دلداده و عاشق از ساعت ها قبل خود را به مصلی رسانده اند اما این بار دیگر ذکرشان «بِحَقِّ هذَا الْیَومِ الَّذی جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیداً» نیست ... این بار هم اگرچه برای نماز آمده اند اما نه از عید خبری است و نه از آقایشان که قامت بستن پشت او جان و دل را به معراج ببرد...
از ساعت ها قبل مردم عزادار که پس گذشت چهار ماه بغض فروخوردهشان سر باز کرده و سیل اشکهایشان مجال جاری شدن یافته است، خود را به مصلای امام خمینی (ره) رسانده اند. با آنکه تابستان است و گرم، صفوف از بعد از نماز صبح شکل گرفته همه صف بسته آماده اند تا آقا بیاید و نماز را بر پیکر ایشان اقامه کنند.
همه آمده اند از فرزندان رهبر شهید تا سران قوا و مسئولان لشکری و کشوری.
شعرخوانی محمد رسولی که از میانهاش تبدیل به رجزخوانی می شود مردم مبعوثشده را به خروش آورده و فریاد «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»شان فضای مصلی را پر می کند رسولی ادامه می دهد و از انتقام می گوید همان انگیزهای که در همه روزها و شبها و بهتر است بگوییم ثانیه ثانیه صبح تلخ ۹ اسفند تا امروز ما را زنده نگاه داشته و پای ادامه دادن به ما داده است.
ذاکران و مداحان هم پشت تریبون رفته و از قتلگاه عاشورای ۶۱ به قتلگاه آقای شهید ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴ پل میزنند ... صدای ضجه جمعیت بلند می شود حالا دیگر بهتر معنای روضه قتلگاه را درک می کنند... و با دیدن عکس نوه چندماهه رهبر شهید روضه حضرت علیاصغر(ع) برایشان ملموس میشود!
مجری اعلام می کند به احترام سرود جمهوری اسلامی ایران بایستید و سلام نظامی بدهید؛ باز هم ولوله و خروش در جمع میافتد و با احترام نظامی سرود ملی را نه زمزمه که فریاد می کنند.
نوحهخوانی و نوای «ای ایران خدایی صحن امام رضایی» حاج محمود بیشتر دلها را آماده نماز آخر با آقای کشوردوستمان می کند، با اشک بر چشم و حزن در دل ... نماز آخر در کنار رهبر حالی عجیب در مصلی ایجاد کرده که قرار است در حافظه تاریخ، ماندگار شود.
قرار است نماز را آیت الله العظمی سبحانی اقامه کنند ... پیکر مطهر آقای شهید وارد می شود و پس از آن پیکرهای مطهر شهدا از خانواده ایشان ... تا باز هم یادآوری کند آقای شهیدمان برای ایران از همه چیز خود گذشت و مثل جدش سیدالشهداء علیه السلام خانواده را نیز در این راه، جانفدای ایران کرد.
ابتدا نماز بر پیکر مطهر شهیده سیده بشری حسینی خامنهای، شهید مصباح الهدی باقری کنی و شهیده زهرا حدادعادل اقامه میشود.
و پس از آن آیت الله سبحانی بر پیکر مطهر رهبر شهید نماز اقامه می کند، وقتی به عبارت «اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرًا» می رسد بغضها می ترکد، صدای هق هق گریه ها بلند است و سیل اشک امان نمیدهد حتی آنها که زمانی با فریب رسانهنماها برخی شایعات را درباره آقای شهیدمان باور کرده بودند امروز از اعماق وجود اعتراف کردند که جز خوبی و خیر از او ندیدند، رهبری که از همه قدرت و امکانات رهبریاش فقط یک چیز می خواست ایران عزیز و ملت عزیزتر.
نماز به پایان می رسد اما شور و حزن مصلی نه، مردم توان دل کندن از آقا را ندارند چطور باور کنند این نماز آخر را؟ چطور بپذیرند دیگر تمام شد آن نمازهای جمعه نصر و صبح عید که با بچه شوقی راهی مصلی تهران می شدند؟ چطور باور کنند این نماز آخر را؟!
نماز به پایان میرسد اما مراسم وداع همچنان تا ساعت ۲۰ امروز ادامه دارد دل های عاشق از سراسر کشور خود را به تهران رساندهاند تا هم وداع کنند و هم با گلاب اشک آقایشان را بدرقه کنند، هر چند باورشان و باورمان نمی شود که این روزها را به چشم می بینیم آقایی که حتی تصویرش در قاب تلویزیون دلهایمان را گرم می کرد و سایه مستدامش قوت قلبمان در همه سختی ها بود حالا ما و تهران را ترک می کند تا همسایه همیشگی امام رضا علیه السلام شود.
داغ سنگین است و از طاقت خارج، اما آقای کشوردوست و مردمدوست فکر این روزها را هم کرده بود که بشارت بعثت مردم را داد و ما را آماده روزهای نبودن خود کرد هر چند که می دانیم آن بابای مهربان در آن دنیا هم نگران و دعاگوی ما است مگر نه آنکه شهدا زنده اند و شهادت از جنس شهود و حضور است او ما را ترک نمی کند ... دلخوشیم به دعای خیرش که همیشه بدرقه راهمان بود و عشقی که به گفته خودش ندیده و نشناخته به همه ما داشت حتی آنها که نسبت به او بیمهر و کملطف بودند.
نظر شما