به گزارش خبرگزاری شبستان، در این یادداشت آمده است: شهادت آیتالله سید علی خامنهای، رهبر شهید انقلاب، بیتردید یکی از تلخترین مقاطع تاریخ معاصر ایران است؛ اما تجربه ملتها نشان داده است که اندیشههای بزرگ، با فقدان صاحبانشان پایان نمییابد.
آنچه باقی میماند، منظومهای از باورها، اصول و جهتگیریهایی است که میتواند مسیر آینده را روشن سازد. در میان ابعاد مختلف این میراث، از نگاه من، یکی از ماندگارترین و راهبردیترین مؤلفهها، اعتماد عمیق ایشان به نسل جوان بود. این اعتماد، صرفاً یک توصیه اخلاقی یا شعاری نبود؛ بلکه در طول سالهای رهبری ایشان به یک رویکرد مدیریتی و اجتماعی تبدیل شد.
ایشان همواره جوانان را نه مخاطبان آینده، بلکه کنشگران امروز کشور میدانستند و معتقد بودند هرجا میدان به جوانان سپرده شود، خلاقیت، نوآوری و پیشرفت نیز ظهور خواهد کرد.
این نگاه، مسئولیت مهمی را بر دوش مدیران کشور قرار میدهد؛ مسئولیتی برای آنکه جوان را موضوع سیاستگذاری نبینند، بلکه او را شریک سیاستگذاری و توسعه کشور بدانند. در مسئولیتی که امروز در معاونت امور جوانان وزارت ورزش و جوانان بر عهده دارم، بیش از هر زمان دیگری به اهمیت این نگاه پی بردهام. بسیاری از مسائل حوزه جوانان، از ازدواج و تشکیل خانواده گرفته تا اشتغال، مهارتآموزی، مشارکت اجتماعی و نشاط عمومی، زمانی به نتیجه مطلوب خواهد رسید که جوان، محور تصمیمگیریها باشد، نه صرفاً دریافتکننده خدمات، این همان نگاهی است که رهبر شهید انقلاب بارها در دیدارهای مختلف با جوانان و مسئولان بر آن تأکید کردند.
از منظر ایشان، ازدواج جوانان تنها یک مسئله فردی نبود، بلکه موضوعی راهبردی برای آینده جامعه به شمار میرفت.
تأکید مکرر بر تسهیل ازدواج، کاهش موانع پیش روی تشکیل خانواده و حمایت از جوانان، نشاندهنده این باور بود که استحکام خانواده، زیربنای امنیت اجتماعی و سرمایه انسانی کشور است.
امروز نیز هر گامی که در مسیر تسهیل ازدواج جوانان برداشته شود، در واقع ادامه همان نگاه آیندهنگر است.
اشتغال نیز در اندیشه ایشان، صرفاً به معنای ایجاد فرصت اقتصادی نبود. کار، از نگاه رهبر شهید انقلاب، با کرامت، استقلال و هویت جوان ایرانی پیوند داشت. ایشان همواره بر توانمندسازی جوانان، تقویت مهارتها، حمایت از نوآوری و اعتماد به ظرفیتهای داخلی تأکید میکردند.
این نگاه، امروز بیش از هر زمان دیگری میتواند راهنمای سیاستگذاری در حوزه اشتغال و کارآفرینی باشد. یکی دیگر از مؤلفههای مهم اندیشه ایشان، امیدآفرینی بود.
رهبر شهید انقلاب بارها تأکید میکردند که هیچ جامعهای بدون امید قادر به حرکت و پیشرفت نیست و جوانان بیش از هر قشر دیگری نیازمند افقی روشن برای آینده هستند.
از همین رو، مسئولان را از هرگونه ناامیدسازی جامعه برحذر میداشتند و بر تقویت اعتماد به نفس ملی، خودباوری و روحیه تلاش تأکید داشتند. این نگاه، امروز نیز باید مبنای تصمیمها، سیاستها و حتی ادبیات مدیریتی ما باشد.
واقعیت آن است که سرمایه اصلی ایران، پیش از منابع طبیعی و امکانات مادی، سرمایه انسانی آن است؛ نسلی جوان، تحصیلکرده، خلاق و پرانگیزه که اگر فرصت بروز تواناییهایش را پیدا کند، میتواند بزرگترین پشتوانه پیشرفت کشور باشد.
اعتماد به این نسل، مهمترین پیامی است که از میراث فکری رهبر شهید انقلاب برای ما باقی مانده است. این اعتماد باید در میدان عمل، در نظام تصمیمگیری، در واگذاری مسئولیتها و در گشودن مسیر مشارکت جوانان نمود پیدا کند.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، وظیفه ما تنها پاسداشت یاد و نام ایشان نیست؛ بلکه پاسداری از اندیشهای است که آینده ایران را در دستان جوانان میدید.
اگر بتوانیم موانع را از پیش روی نسل جوان برداریم، امید را در جامعه تقویت کنیم، مسیر ازدواج و اشتغال را هموارتر سازیم و فرصت نقشآفرینی را برای آنان فراهم آوریم، در حقیقت بخشی از آن میراث گرانسنگ را استمرار بخشیدهایم. به باور من، بزرگترین ادای دین به رهبر شهید انقلاب، آن است که اعتماد ایشان به جوان ایرانی را به یک فرهنگ پایدار در حکمرانی تبدیل کنیم؛ فرهنگی که در آن، جوان نه مسئله، بلکه راهحل؛ نه آینده دور، بلکه سرمایه امروز ایران باشد.
این همان میراثی است که میتواند همچنان چراغ راه پیشرفت کشور و الهامبخش نسلهای آینده باقی بماند.
نظر شما