به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری شبستان، وداع اما دیدار، خداحافظی اما تجدید پیمان، مصلی از هر نگاه زبان باز کرده بود و مردم از هر زبان از گوشه گوشه کشور سراسیمه و بی تاب این دیدار بودند، دیداری که این بار بدون کارت ویژه یا هماهنگی با هر نهاد و ارگانی بود. این دیدار از دل مردم برمیخاست و آنقدر زلال بود که از ساعات نیمه شب مردم را پشت درب های مصلی به انتظار نشانده و نغمه های حسینی آنها صبرشان را محک می زد، صبری که از اشعار و نغمه های شور حسینی بر میخاست و بر لب جاری می شد؛ کرب و بلا نور دو عینم کجاست، سید مظلوم حسینم کجاست، ای اهل حرم میر و علمدار نیامد سقای حسین سید و سالار نیامد.
وداع اما دیدار، خداحافظی اما تجدید پیمان، مصلی از هر نگاه زبان باز کرده بود و مردم از هر زبان از گوشه گوشه کشور سراسیمه و بی تاب این دیدار بودند، دیداری که این بار بدون کارت ویژه یا هماهنگی با هر نهاد و ارگانی بود.
کد خبر 1892084
نظر شما