نوای سوگ در «خیمه هنر»؛ از سنج و دمام تا سوگ‌خوانی مصطفی راغب

به گزارش خبرگزاری شبستان و به نقل از روابط عمومی انجمن موسیقی ایران، چهارمین شب «خیمه هنر» از همان دقایق نخست، رنگ و بوی موسیقی به خود گرفت. پیش از آنکه نخستین روایت عاشورایی آغاز شود، صدای سنج و دمام فضای فرهنگی تئاتر شهر را دربر گرفت و ریتم‌های حماسی جنوب ایران، مخاطبان را به دل آیین‌های دیرینه محرم برد. اجرای گروه «آوای ساحل» تنها یک برنامه افتتاحیه نبود؛ نوایی بود که حال و هوای شب را ساخت و مسیر ادامه برنامه را مشخص کرد.

پس از آن، گروه سرود «ثامن» با اجرای قطعات مذهبی، حال و هوای مراسم را ادامه داد. همخوانی اعضای گروه با مضامین عاشورایی، پیوندی میان موسیقی جمعی و فرهنگ سوگواری ایجاد کرد و نشان داد که سرود همچنان یکی از تأثیرگذارترین قالب‌های موسیقی مذهبی در ارتباط با مخاطبان است.

در ادامه، روایت «سوید بن عمرو» با اجرای مهدی دریایی، شعرخوانی محمود حبیبی کسبی و عمار موحد و دیگر بخش‌های آیینی، فضای برنامه را از روایت به تأمل و از شعر به سوگ پیوند زد؛ اما موسیقی همچنان ستون اصلی چهارمین شب «خیمه هنر» باقی ماند.

پس از اذان مغرب، یکی از بخش‌های مورد توجه این شب، سوگ‌خوانی مصطفی راغب و محمد گلریز بود. اجرایی که با استقبال حاضران همراه شد و فضایی آکنده از حزن و ارادت به حضرت سیدالشهدا (ع) را در «خیمه هنر» پدید آورد.

در کنار اجراهای موسیقایی، نمایش «باید برخاست»، مجلس تعزیه «عبدالله عفیف» و نقل «خطبه حضرت زینب (س)» نیز هر یک از زاویه‌ای دیگر، روایتگر پیام عاشورا بودند و پیوند هنرهای نمایشی با موسیقی آیینی را کامل کردند.

اما پایان چهارمین شب، بار دیگر به موسیقی سپرده شد. ارکستر سازهای بادی با اجرایی متفاوت، آخرین بخش برنامه را رقم زد.