به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از آران و بیدگل، مدیرعامل اسبق بنیاد فارابی با تشریح تفاوت دو الگوی مدیریتی «نجار» و «باغبان»، استاد سیفالله امینیان آرانی را از معدود مدیرانی دانست که در طول سالهای فعالیت خود به جای تحمیل اراده فردی، زمینه شکوفایی ظرفیتهای انسانی و اجتماعی را فراهم کرده است.
به گزارش خبرنگار شبستان، مهندس سیدمحمد بهشتی در آیین پنجمین «شب مشاهیر آران و بیدگل» که به پاسداشت خدمات استاد سیفالله امینیان آرانی اختصاص داشت، با نگاهی متفاوت به شخصیت این مدیر پیشکسوت اظهار داشت: سخن گفتن درباره امینیان از یک جهت آسان و از جهتی دیگر دشوار است؛ آسان است زیرا او چنان به مردم نزدیک و شبیه آنان است که به راحتی میتوان او را در میان جمعیت یافت، اما دشوار است چون در همان جمعیت تنها یک امینیان وجود دارد.
وی افزود: بسیاری از مدیران را با پروژههای بزرگ، اقدامات پر سر و صدا یا دستاوردهای خیرهکننده میشناسند، اما امینیان از آن دسته مدیرانی نیست که با این شاخصها معرفی شود. اگر بخواهیم او را با معیارهای رایج مدیریت امروز بسنجیم، شاید نتوانیم از فهرست متداول موفقیتهای مدیریتی برای توصیف او استفاده کنیم، اما واقعیت این است که او یکی از موفقترین مدیرانی است که این سرزمین به خود دیده است.
بهشتی با طرح دو الگوی متفاوت مدیریتی گفت: برای فهم بهتر شخصیت امینیان باید میان دو نوع مدیر تمایز قائل شویم؛ مدیرانی که شبیه «نجار» هستند و مدیرانی که همچون «باغبان» عمل میکنند.
وی توضیح داد: نجار برای ساختن یک صندلی یا یک وسیله، ابتدا درخت را از حیات و پویایی خود خارج میکند و سپس مطابق اراده خود آن را شکل میدهد. در این مدل، همه چیز حول محور خواست و اراده نجار میچرخد و محصول نهایی نیز به نام او ثبت میشود.
مدیرعامل اسبق بنیاد فارابی ادامه داد: اما باغبان راه دیگری را برمیگزیند. او چیزی را به درخت تحمیل نمیکند، بلکه با هرس کردن، مراقبت، آبیاری و فراهم کردن شرایط مناسب، کمک میکند تا ظرفیتهای نهفته درخت آشکار شود. در اینجا فاعل اصلی باغبان نیست، بلکه خود درخت است که رشد میکند و به بار مینشیند.
وی با تأکید بر اینکه استاد امینیان از جنس مدیران باغبان است، اظهار داشت: او در طول دوران مدیریت خود کمتر به دنبال دیده شدن بود و بیشتر تلاش میکرد دیگران رشد کنند، ظرفیتها شکوفا شود و جامعه مسیر طبیعی تعالی خود را طی کند.
بهشتی با بیان اینکه محصول باغبان را باید در شکوفایی باغ جستوجو کرد، افزود: باغبان معمولاً ادعای زیادی ندارد، اما انسان عاقل میداند که سرسبزی و ثمردهی باغ حاصل تدبیر و مراقبت اوست. امینیان نیز از همین جنس مدیران بود؛ مدیری که کمتر درباره خود سخن گفت و بیشتر زمینه رشد دیگران را فراهم کرد.
این پژوهشگر ایران شناسی در ادامه با اشاره به مفهوم «اهلیت» گفت: یکی از مشکلات امروز جامعه ما کمرنگ شدن توجه به اهلیت است. گاهی کسانی که اهلیت دارند شناخته نمیشوند و جایگاه شایسته خود را پیدا نمیکنند و نتیجه آن، ناهماهنگی و آشفتگی در عرصههای مختلف اجتماعی است.
بهشتی تصریح کرد: امینیان نماد اهلیت است؛ اهل مدارا، اهل محبت، اهل شفقت، اهل گرهگشایی و اهل همراهی با مردم. سالها از دوران مسئولیت رسمی او گذشته اما همچنان از کمک به مردم و حل مشکلات آنان لذت میبرد.
وی افزود: در روزگاری که با نوعی کمبود اهلیت مواجه هستیم، وجود شخصیتهایی مانند امینیان برای جامعه مغتنم است. او از آن دسته انسانهایی است که حضورشان به محیط پیرامون آرامش، تعادل و امید میبخشد.
مدیرعامل اسبق بنیاد فارابی همچنین با انتقاد از نگاه صرفاً اقتصادی به توسعه اظهار داشت: اینکه آران و بیدگل به عنوان پایتخت فرش ماشینی ایران شناخته شود، به تنهایی برای افتخار و ماندگاری کافی نیست. آنچه آینده یک جامعه را تضمین میکند، برخورداری از سرمایههای انسانی و فرهنگی و حفظ پیوند با ریشههای هویتی و اصیل آن است.
وی خاطرنشان کرد: بقای جوامع بیش از هر چیز به حضور انسانهای صاحب اهلیت وابسته است؛ گوهرهایی که باید قدر آنان را دانست و از تجربه و حکمتشان بهره گرفت.
سید محمد بهشتی در پایان سخنان خود با لحنی صمیمانه گفت: هر زمان نام امینیان را میشنوم، گویی خبر خوبی به من رسیده است. محضر او همیشه برای من شیرین و امیدبخش بوده و این به دلیل مجموعهای از فضایل انسانی است که در وجود او جمع شده است.
وی تأکید کرد: شخصیتهایی مانند سیفالله امینیان تنها شایسته تجلیل نیستند، بلکه باید به عنوان الگوهای اجتماعی و مدیریتی مورد توجه نسلهای آینده قرار گیرند؛ چرا که جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیران باغبان، اهل مدارا و معماران تعامل نیاز دارد.
نظر شما