سرباز وطن که از مسجد راه عاقبت‌بخیری را یافت

به گزارش خبرگزاری شبستان از مشهد، حاشیه شهر مشهد در محله خواجه ربیع و بولوار بهمن؛ محل زندگی خانواده ای ۴ نفره از طبقه کم درآمد جامعه است که همه هست و نیست شان جوان برومندشان بود و دنیایی از آرزوها و برنامه‌ها، که به یک باره تمام شد. خانواده شهید کاخکی؛ شهیدی که در دوره سربازی و در سال ۱۴۰۳ رخت شهادت به تن کرد و به دیدار معبود شتافت.

سه شنبه ۱۹ خردادماه است و سه شنبه های تکریم شهدای دیگری رسیده و به اتفاق حجت الاسلام کاظمی نسب، مدیر ستاد هماهنگی کانون های فرهنگی هنری مساجد خراسان رضوی، با همراهی مهدی شیرازیان، مسئول کانون های فرهنگی هنری مساجد مشهد و جمعی از مدیران و کارکنان ستاد و با همراهی آقای خیری، از مسئولین بنیاد شهید مشهد به دیدار خانواده شهید «امیرمحمد کاخکی» میرویم.

نورچشمی که رفت

«امیر محمد» فرزند بزرگ خانواده و نورچشمی «کاخکی» بود، همان فرزندی که چشم و چراغ خانه است. سه فرزند ثمره زندگی مشترک این خانواده بود که حالا دردانه اش را از دست داده است. یک خواهر و یک برادر کوچکتر امیرمحمد حالا جا پای برادر شهیدشان می گذارند تا شاید بتوانند بخشی از آروزهای پدر و مادر را جبران کنند؛ اما دریغ و افسوس که هرگل، بوی خودش را دارد و هر فرزند جایگاهی مخصوص به خود...

جوانی که در اوج جوانی در زمان خدمت مقدس سربازی در ارتش و در نوار مرزی شرق کشور و چند ماه پس از شروع خدمتش به دست تروریست های کوردل به شهادت رسید. پدر و مادر جوان این شهید والامقام در این دیدار از مهربانی های این شهید گفتند و از نجابت و پشتکارش. جوانی که از نوجوانی به خاطر حمایت از خانواده سرکار میرفت و کمک خرج خانواده بود.

امیرمحمد بچه هیاتی بود

پدر شهید کاخکی در این دیدار گفت: امیر محمد بسیار کوشا و اهل کار و زندگی بود. مهربانی و از خودگذشتگی را میتوانم مهمترین ویژگی شخصیتی پسرم عنوان کنم. همیشه دست به خیر بود و به همه کمک می کرد.

وی با اشاره به ویژگی های اخلاقی این شهید عزیز افزود: امیرمحمد اهل هیات و مسجد بود. چه هیئات سطح شهر و چه هیات و مسجد محله. به ائمه اطهار و امام حسین (ع) ارادت داشت. در خیمه ها و موکب های محله هم مشارکت و حضور داشت و با اینکه از صبح تا شب سرکار بود ولی بازهم با وجود خستگی شبانه هیات و موکب را ترک نمی کرد.

وداع آخر

کاخکی ادامه داد: آخرین بار که به محل خدمت در زابل میرفت برای خداحافظی و بدرقه او به محل اتوبوس ها در ترمینال رفته بودیم انگار میدانست این بار آخر است و این خداحافظی آخرین خداحافظی ست. دوباره برگشت و گفت « بیا بابا دوباره بغلت کنم و خداحافظی کنیم شاید دیگر شما را نبینم». ساعتی قبل از شهادت و شبی که نگهبان بود هم با هم تماس داشتیم و تلفنی صحبت کردیم و همان شب در زمانی که روی دکل نگهبانی میداده، توسط قناصه تروریست های کوردل او را هدف گرفته و با شلیک به سرش ، امیرمحمد ما را به شهادت رساندند.

علم هیأت بعد از شهادت امیر محمد، هفت روز مقابل منزل ما بود

وی گفت: بعد از خبر شهادت امیرمحمد بچه های محله و دوستانش سنگ تمام گذاشتند، تا هفتم امیر علم عزای هیات مقابل منزل بود. تشییع جنازه اش انقدر شلوغ بود که محله گنجایش این همه آدم را نداشت. تا از مقابل منزل تا خود آراگاه خواجه ربیع و محل دفن، بچه های محل با اینکه دژبانان و نیروهای ارتشی حضور داشتند ولی خودشان پیکر رفیق شهیدشان را گرفتند و بر دوششان تا محل دفن تشییع کردند.

او ادامه داد: امیرمحمد در جلوبندی سازی کار میکرد؛ به گواهی استاد و همکارانش، مشتریهای مغازه هم هرکدام بعد شهادت سراغ اورا می گرفتند و متوجه شهادت او می شدند از خوبی ها و مهربانی های او می گفتند و از حسرت نبودش.

شهید کاخکی با تربیت حسینی بزرگ شده است

حجت الاسلام محمدتقی کاظمی نسب، مدیر ستاد کانون های فرهنگی هنری مساجد خراسان رضوی نیز در این دیدار گفت: شهادت بالاترین رزق و درجه ای است که خداوند به بندگان خودش اعطا می کند و این سعادت وافتخاری است که نصیب هرکس نمی شود.

وی افزود: شهدا برگزیده هایی هستند که این مقام والا را با درست زندگی کردن در دنیا و با خوبی ها و رفتار و کردارشان به دست می آورند و اینگونه نیست که هرکس به این مقام برسد.

مدیر ستاد کانون های فرهنگی هنری مساجد خراسان رضوی بیان کرد: ما نیز در قبال این شهیدان مسئولیت داریم، هم مردم و هم مسئولان باید مراقبت کنند تا خون این عزیزان پایمال نشود و هم رهرو راه آنها باشند و هم بکوشند تا مسیر و آرمان هایی که به خاطر آن به شهادت رسیده اند حفظ شود.

وی افزود: شهیدامیر محمد کاخکی هم از بچه های مسجدی است، از کسانی که با فرهنگ حسینی تربیت و بزرگ شده و در طول زندگی نیز حسینی زیسته است و شهادت برازنده او بوده است.

گفتنی است، شهید سرباز «امیرمحمد کاخکی» جمعی تیپ ۱۷۷ متحرک هجومی مستقر در نقاط صفر مرزی، هنگام پاسداری از حدود و ثغور میهن اسلامی، در ۱۳ مهر ماه ۱۴۰۳ بر اثر تحرکات مذبوحانه معاندین و شیاطین که در آن سوی مرزهای جغرافیایی ایران اسلامی متواری هستند، روی دکل نگهبانی مورد اصابت گلوله مستقیم(تک تیرانداز) دشمن قرار گرفت و به فیض عظمای شهادت نائل آمد. 

پیکر مطهر این شهید، ۱۵ مهرماه بعد از تشییع باشکوه در مشهد مقدس و اقامه نماز، در «گلزار شهدای خواجه ربیع مشهد مقدس» به خاک سپرد شد.