از نماد تا معنا؛ شهرسازیِ خلاقانه در خدمتِ هویتِ ایرانی‌اسلامی در شیراز

معاون فرهنگی شهردار شیراز با تأکید بر اینکه «شهرِ بی‌نشانه، شهرِ بی‌حافظه است»، از رویکرد جدید مدیریت شهری برای بازتعریفِ هویتِ ایرانی‌ـ‌اسلامی از طریق طراحی المان‌های شاخصی چون میدان امام حسین (ع) و سمفونی حافظیه خبر داد.

 به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، محمدعلی چوبینی، امروز در نشست سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز، بر ضرورت بازتعریف هویت شهری از دریچه «المان‌های معناگرا» تأکید کرد. او بر این باور است که اگر قرار است هویت تاریخی و باورهای ایرانی‌ـ‌اسلامی شیراز برای نسل‌های جدید ملموس باشد، راهی جز «ترجمه» این مفاهیم به زبان نشانه‌های بصری نداریم.

میدان امام حسین(ع)؛ پیوندگاه تاریخ و آیین

چوبینی در تحلیل نمادشناسی میدان امام حسین(ع)، این فضا را آینه‌ای از حافظه جمعی مردم شیراز دانست و گفت: این میدان که سال‌هاست کانون رویدادهای اجتماعی و آیینی شهر بوده، نیازمند نشانه‌ای است که این پیشینه را به زبان هنر روایت کند.

او ادامه داد: در طراحی المان این میدان، تلاش کردیم هویت شیرازی را با مفاهیم عاشورایی گره بزنیم؛ تلفیق سروِ کهن شیراز با نمادهای آیینی همچون علم و کتل، در واقع تلاشی برای خلق زبانی مشترک میان مذهب، تاریخ و هنر معاصر است.

رئیس سازمان فرهنگی شهرداری شیراز، نگاهی عمیق‌تر به کارکرد المان‌های شهری دارد و آن‌ها را «تولیدکننده امید» می‌خواند. او معتقد است وقتی شهروند در پیاده‌روی روزانه خود با نشانه‌ای مواجه می‌شود که ریشه در باورها و تاریخ او دارد، نوعی «غرور شهری» در وی زنده می‌شود.

چوبینی گفت: شهرِ بی‌نشانه، شهرِ بی‌حافظه است؛ اگر نشانه‌ها نباشند، دچار گسست هویتی می‌شویم. ما برای جلوگیری از این گسست، نیاز داریم المان‌ها را هدفمند و کارشناسانه طراحی کنیم تا به بخشی از خاطره زیسته مردم تبدیل شوند.

از «سمفونی شیراز» تا تبدیل شهر به یک گالری زنده

وی با اشاره به اینکه یکی از جذاب‌ترین بخش‌های تحولِ کالبدی شیراز، عبور از نگاه صرفاً دیداری به المان‌هاست، خاطرنشان کرد: پروژه «سمفونی شیراز» که به‌زودی در محور حافظیه نصب می‌شود، مصداق این رویکرد چندحسی است.

چوبینی با اشاره به امکان شنیدن سمفونی از طریق کیوآرکدهای تعبیه شده در این المان، افزود: هدف ما این است که هنر و موسیقی را به میان مردم بیاوریم. شیراز به عنوان شهری با پیشینه ادبی و فرهنگی، باید بتواند از طریق هنر با دنیا گفتگو کند.

او در پایان، چشم‌انداز خود را برای آینده شیراز چنین ترسیم کرد و گفت: هدف ما این است که شیراز به یک گالری زنده شهری تبدیل شود. هر میدان و هر فضای کوچکی باید حامل یک روایت باشد؛ روایتی که اگر با نگاه کارشناسان و مشارکت هنرمندان بومی تداوم یابد، می‌تواند سیمای شیراز را به عنوان الگویی از شهرِ فرهنگی و هنرمدار در ذهن‌ها تثبیت کند.

کد خبر 1885929

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha