از «افشار» تا «رایان»؛ روایت غریبانه یک خانواده ایلامی که آسمانی شدند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از ایلام، خانه هنوز بوی کودکی می‌دهد؛ بوی لباس‌های کوچکی که دیگر صاحبی ندارند، بوی کتاب‌هایی که نیمه‌باز مانده‌اند و بوی مادری که میان قاب عکس‌ها، آرام و بی‌صدا اشک می‌ریزد. در میان اشک‌های خانواده شهدای خسروی و محمودی، نام «شهید افشار خسروی» بیش از همه تکرار می‌شود؛ نخبه‌ای گمنام که سال‌ها برای ایران اسلامی کار کرد، بی‌آنکه حتی نزدیک‌ترین دوستانش بدانند او چه جایگاهی دارد. حالا اما در کنار نام این دانشمند ایلامی، نام کودک شش‌ماهه‌ای ثبت شده که سند مظلومیت خانواده‌ای است که ناجوانمردانه آسمانی شدند.

فضای خانه شهدای خسروی و محمودی در شهرستان ایوان، آمیخته‌ای از بغض، افتخار و دلتنگی است. جمعی از اصحاب رسانه، مسئولان و فعالان فرهنگی استان ایلام با حضور در منزل این خانواده، پای روایت‌هایی نشستند که هر کدام تصویری تازه از زندگی شهید «افشار خسروی» و دیگر اعضای شهید این خانواده را ترسیم می‌کرد.

رئیس بسیج رسانه استان ایلام در این دیدار، با تسلیت و تبریک شهادت اعضای این خانواده اظهار کرد: رایان شش‌ماهه و دیگر کودکان این خانواده، سند روشن جنایت دشمن هستند. شهید افشار خسروی شخصیتی برجسته و نخبه‌ای علمی بود که باید در سطح ملی و حتی بین‌المللی به مردم معرفی شود.

وی با اشاره به شرایط خاص روزهای ابتدایی حادثه افزود: در فضای جنگ تحمیلی و حجم بالای اخبار و اتفاقات، شاید آن‌گونه که شایسته بود نتوانستیم به ابعاد شخصیتی و علمی این شهید عزیز بپردازیم، اما امروز وظیفه رسانه‌هاست که روایتگر زندگی و مجاهدت‌های این شهدا باشند.

«افشار»؛ مردی که در رمضان آمد و در رمضان رفت

دایی بزرگ شهید افشار خسروی، در حالی که بغض اجازه ادامه صحبت را به سختی به او می‌داد، گفت: ما همیشه او را فقط با اسم افشار صدا می‌زدیم. هیچ‌وقت اهل عنوان و جایگاه نبود. افشار در ماه رمضان متولد شد و در ماه رمضان هم به شهادت رسید؛ در رمضان آمد و در رمضان رفت.

وی شهید خسروی را انسانی آرام، محجوب و سرشار از علم و معرفت توصیف کرد و افزود: حدود ۲۴ سال در تهران زندگی کرد اما هیچ‌کس نمی‌دانست چه مسئولیت و جایگاهی دارد. با سختی و تلاش به این نقطه رسید و هیچ‌گاه خودش را برتر از دیگران نمی‌دید.

نخبۀ علمی که خود را «کارمند ساده» معرفی می‌کرد

برادر شهید افشار خسروی نیز با اشاره به روحیه تواضع و گمنامی برادرش گفت: حتی خانواده هم دقیق نمی‌دانستند او چه مسئولیت‌هایی دارد. هر وقت از او درباره کارش می‌پرسیدیم، فقط می‌گفت من یک کارمند ساده‌ام.

وی ادامه داد: شهید افشار مقالات علمی فراوانی داشت، در حوزه شرکت‌های دانش‌بنیان فعال بود و در مجامع علمی حضور داشت، اما هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد کسی متوجه جایگاه واقعی‌اش شود.

برادر شهید با تأکید بر لزوم زنده نگه داشتن نام این دانشمند ایلامی افزود: خواستۀ ما این است که یک بنیاد علمی به نام شهید افشار خسروی راه‌اندازی شود تا از نخبگان و استعدادهای جوان حمایت کند.

مادری که هنوز چشم‌انتظار است

مادر شهید افشار خسروی، آرام‌تر از آن سخن می‌گفت که بتوان عمق داغش را فهمید. میان اشک‌ها فقط از سختی‌های فرزندش گفت؛ از سال‌هایی که بدون امکانات و حمایت، درس خواند و برای رسیدن به علم تلاش کرد.

او با صدایی لرزان گفت: از کودکی اهل قرآن و درس بود... خیلی سختی کشید... اما هیچ‌وقت شکایت نکرد.

روایت دوست صمیمی

دوست دوران دبیرستان و دانشگاه شهید افشار خسروی نیز در این نشست گفت: افشار همیشه ساده‌زیست بود. با همان اخلاق و همان رفتار دوران مدرسه باقی مانده بود. هیچ‌وقت احساس نمی‌کردی با فردی روبه‌رو هستی که چنین جایگاه علمی مهمی دارد.

وی افزود: ما بعد از شهادتش تازه فهمیدیم چه مسئولیت‌هایی داشته است. همیشه خودش را یک کارگر ساده معرفی می‌کرد.

او با تأکید بر ضرورت معرفی این شهید به نسل جوان گفت: شهید افشار خسروی می‌تواند الگوی جوانانی باشد که می‌خواهند در کنار علم، اخلاق و مردم‌داری را هم حفظ کنند.

نبوغش از همان نوجوانی مشخص بود

معلم دوران دبیرستان شهید افشار خسروی نیز از استعداد کم‌نظیر او سخن گفت و اظهار کرد: وقتی در کلاس درس می‌دادم، گاهی ادامه تدریس را به افشار می‌سپردم. مطالب را دقیق، کامل و روان توضیح می‌داد. از همان دوران مشخص بود که استعداد ویژه‌ای دارد.

وی تأکید کرد: امروز جامعه ما به معرفی چنین الگوهایی نیاز دارد؛ جوانانی که با علم، اخلاق و تواضع به قله رسیدند.

نام شهید زنده بماند

در پایان این نشست، خانواده شهدای خسروی و محمودی خواستار توجه بیشتر به ابعاد علمی و شخصیتی شهید افشار خسروی شدند.

رئیس بسیج رسانه استان ایلام نیز پیشنهاد نامگذاری یکی از معابر یا مراکز فرهنگی شهر ایوان به نام این شهید را مطرح کرد و گفت: این شهید متعلق به ایلام و حتی ایران اسلامی است و باید نام و راه او برای نسل‌های آینده ماندگار شود.

شهید افشار خسروی، همان نخبه آرام و گمنامی بود که سال‌ها بی‌صدا برای کشورش تلاش کرد و سرانجام همراه خانواده‌اش مظلومانه به شهادت رسید. حالا مردم ایلام، او را نه فقط یک دانشمند، بلکه نمادی از اخلاص، مردم‌داری و خدمت بی‌منت می‌دانند؛ مردی که در سکوت زیست، اما نامش پس از شهادت، بلندآوازه شد.