به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، تقویم قمری، روزی را در دل خود دارد که گویی درهای آسمان برای فرود قطرههای رحمت بیانتها گشوده میشود. «عرفه»؛ روزی که بر اساس روایات، علاوه بر بندگان خدا، حتی برای آنهایی که هنوز به دنیا نیامدهاند و در رحم مادرانشان هستند نیز سرشار از امید و کرامت است.
امروز روز عرفه است؛ روزی که در سنتهای دینی به عنوان یکی از پرفضیلتترین ایام سال شناخته میشود و فرصتی است برای بریدن از غیرخدا و پیوند یافتن با یگانه هستی. در لابلای روایات و حکایات منقول از بزرگان دین، در فضیلت این روز نقل قولی تأملبرانگیز از امام سجاد (ع) به یادگار مانده است.
روایت شده است که امام زینالعابدین (ع) در روز عرفه صدای گدایی را شنیدند که از مردم طلب کمک میکرد. حضرت با نگاهی سراسر آموزه به او فرمودند: «وای بر تو! آیا در چنین روزی از غیر خدا درخواست کمک میکنی؟!» و سپس با اشاره به وسعت بیحدّ و حصرِ مهربانی پروردگار در این روز افزودند: «امید است که در این روز، احسان و فضل خداوند حتی شامل حال کودکانی که در رحم مادرانشان هستند نیز بشود و آنها نیز در سایه این لطف، سعادتمند گردند.»
این جمله کوتاه اما عمیق، تصویری از بزرگیِ سفره رحمت الهی در روز عرفه است؛ روزی که امید به بخشش، بالاتر از مرزهای مادی و حتی فراتر از زمانِ تولد انسانها میرود.
از غسل و توبه تا زمزمه دعای عرفه
عرفه در فرهنگ دینی ما تنها به امید داشتن خلاصه نمیشود؛ روزی است که با آداب و مناسک خاص، فرصتی برای پالایش روح فراهم میآورد. طبق دستورالعملهای رسیده در کتاب شریف مفاتیحالجنان، غسل کردن و روزه گرفتن (مشروط به اینکه ضعفِ ناشی از روزه، مانع از حضور قلب در دعا نشود) از جمله اعمالی است که جان و تن را برای پرواز معنوی در این روز آماده میکند.
زیارت حضرت سیدالشهدا (ع) در این روز، جایگاهی چنان رفیع دارد که در روایات، ثوابی فراتر از هزار حج، هزار عمره و هزار جهاد برای آن برشمردهاند.
ظهرِ عرفه؛ وقتِ خلوت با آسمان
لحظات ظهر شرعی در روز عرفه، زمانی برای تجدید عهد است. توصیه شده است که در این ساعت، مؤمنان زیر آسمان بروند و نماز ظهر و عصر را با طمأنینه و رکوع و سجودِ نیکو به جای آورند. پس از آن، اقامه نمازهای مستحبی که با تلاوت سورههای توحید و کافرون همراه است و اعتراف به گناهان در پیشگاه خالق هستی، فرصتی است تا غبارِ خطاها از جان شسته شود. (در رکعت اول پس از سوره «حمد» سوره «توحید» و در رکعت دوم بعد از «حمد» سوره «کافرون»، پس از آن دو تا دو رکعت نماز بخواند که در هر رکعت پس از سوره «حمد»، «پنجاه مرتبه» سوره «توحید» تلاوت کند)
اما آنچه عرفه را در جانِ مردم ماندگار کرده، زمزمه «دعای عرفه» است؛ دعایی که در آن، بندگان با کلماتی لبریز از معرفت، با خدای خود نجوا میکنند و از عمق وجود، دست نیاز به سوی بینیاز دراز میکنند.
امروز، شیراز و سراسر کشور در انتظارِ لحظاتی است که دستهای رو به آسمان، از فضل بیکران الهی پر شود؛ روزی که هیچ قلبی ناامید از درگاهش بازنمیگردد، حتی قلبی که هنوز اولین تپشهای زندگی را در سکوتِ رحم تجربه میکند.
نظر شما