به گزارش خبرنگار فرهنگ و اجتماع خبرگزاری شبستان، «شاهنامه و هویت ایرانی» با حضور سیدعباس صالحی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمعی از هنرمندان و پیشکسوتان زبان و ادبیات فارسی در تالار وحدت برگزار شد.
ابتدا برنامه با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز شد و سپس سرود ملی جمهوری اسلامی ایران توسط حاضرین و گروه سمفونی اجرا شد.
در ادامه، کلیپی از سخنان رهبر شهید پخش شد که با محوریت شاهنامه و حکمت فردوسی، به اهمیت نگاه فلسفی و فرهنگی این اثر جاودانه پرداخته بود. این بخش مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و یادآور نقش فردوسی در شکلدهی به هویت ایرانی بود.
همچنین کلیپی از استاد خالقیمطلق پخش شد که در آن به تحلیل و توضیح شاهنامه و جایگاه فردوسی در ادبیات و فرهنگ ایرانی پرداخته شد. حضور این برنامهها، فضای مراسم را به شکلی آموزنده و الهامبخش برای حاضران رقم زد و اهمیت شاهنامه در حفظ هویت ملی و فرهنگی ایران را برجسته ساخت.
سپس در بخشی از این مراسم، میرجلالالدین کزازی، استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی، گفت: این تحیت را به هر کسی نمیگویم؛ چرا که معتقدم شما ایرانیانی هستید که روح و اصالتتان ناب و راستین است. باور من این است که شاخصترین و خالصترین معیار سنجش علاقهمندان واقعی، عشق به شاهنامه است.
وی ادامه داد: همه شما به دلیل پیوند عمیقتان با شاهنامه در این محفل گرانقدر گرد آمدهاید. اگر فرزانه توس، در یکی از حساسترین و پرچالشترین دوران تاریخ ایران، شاهنامه را نمیسرود، شاید خود را ایرانی نمیدانستیم. سخن من صرفاً از سر شیفتگی به شاهنامه و زبان پارسی نیست؛ این دیدگاه، نتیجه تحلیل و دانشورزی است.
کزازی با یادآوری سخنان حسنین هیکل، دانشمند مصری، افزود: آنچه مصریان درباره فرهنگ ایرانی گفتهاند که ماندگاری و شکوه آن مدیون فردوسی است ارزشمند است، بهویژه که این اعتراف در زمانی مطرح شده که میان ایران و مصر خصومت وجود داشت. ایرانیان همواره سربلند و استوار از آزمونهای دشوار تاریخ عبور کردهاند.
کزازی خاطرنشان کرد: ایران ما جاویدان است. این باور پولادین من است. ایرانیان سربلند، بیگزند و شکوهمند از بوته آزمونهای بسیار باریک و بسیار دشوار سربلند و شکوهمند بیرون آمدند. از آزمونهای کنونی به همان سال و به همان شیوه، سربلند بیرون خواهیم آمد.
شاهنامه، میراث فردوسی و بلندنامی ایران
در ادامه مراسم، محمدجعفر یاحقی، شاهنامهشناس و استاد ادبیات فارسی، اظهار داشت: فردوسی در خراسان و ایران کمتر شناخته شده است، و باید تلاشهای خالقیمطلق در تدوین نسخهای ارزشمند از شاهنامه را یادآوری کرد. دستاورد فردوسی، شاهنامه و بلندنامی ایران است؛ او خود ایران است و ما خود را در شاهنامه بازمییابیم.
یاحقی افزود: دیگر میراث فردوسی، زبان فارسی است؛ زبانی که حتی در ایران گاه غریب است. جای تأسف است که دیوارها و معابر شهرهای ما آراسته به ابیات شاهنامه و دیگر اشعار فارسی نیستند. فردوسی باید در دل و جان ایرانیان جای گیرد، اما همان اندازه که در تاجیکستان برای شاهنامه ارزش قائلاند و هر خانهای دارای یک نسخه است، در ایران چنین توجهی دیده نمیشود.
یاحقی گفت: امروز اگر ما به فرهنگ ایرانی و اسلامی که هویت ما را شکل میدهد، میبالیم این همان کاری است که فردوسی کرده است. متأسفانه کسانی که فردوسی را معارض اسلام یا معارض فرهنگ اسلامی میدانند، سخت در خطا هستند و باید توجه داشت ما هویت خود را از رهگذر فردوسی داریم.
وی بیان کرد: این زبان که امروز گویای همه هویتها و شاخصههای فرهنگی ماست. از همین مسیر به ما رسیده است. نمیتوان از این حقیقت چشم پوشید و به سادگی از کنار آن گذشت. زبان فارسی ظرف شاهنامه است،
وی گفت: شاهنامه، ظرف زبان فارسی و پیکره تجربههای نیاکان ماست و فردوسی استادانه آنها را به ما رسانده است. شاهنامه به ما هویت میدهد و امکان ابراز هویت ایرانی و اسلامی را فراهم میکند. این اثر تاریخی حتی از دشمنان ایران مانند افراسیاب با احترام یاد میکند، چرا که احترام را به هویت ایرانیان پیوند میزند.
نظر شما