به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، آیین گرامیداشت «امین ایران ۲» به مناسبت شهادت رهبر بزرگ انقلاب اسلامی با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاست جمهوری عصر امروز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت با حضور دکتر افشین معاون علمی رئیسجمهور، علیاکبر صالحی، فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت، وزیر ارتباطات، حجتالاسلام عبدالحسین خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمعی از اصحاب فرهنگ، هنر، دانش و فناوری در تالار وحدت برگزار شد.
این مراسم با هدف تبیین دیدگاهها، افکار و سیره عملی رهبر شهید انقلاب اسلامی در پیشبرد عرصه علم و فناوری کشور برگزار شد و با پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران، تلاوت آیاتی از کلامالله مجید و نمایش کلیپی از تصاویر و بیانات ایشان آغاز شد.
در ابتدای این مراسم سعید سرکار، رئیس مرکز توسعه فناوریهای راهبردی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، با اشاره به تأکید رهبر شهید انقلاب بر مفهوم «العلم سلطان» اظهار داشت: رهبر شهید تنها به این مفهوم باور نداشتند، بلکه عمیقاً به آن ایمان داشتند و معتقد بودند علم پایه و مقدمه قدرت و اقتدار یک کشور است.
وی با اشاره به مؤلفههای اقتدار ملی افزود: اقتدار ملی مجموعهای از مؤلفهها از جمله اقتدار نظامی، اقتصادی، اجتماعی، رسانهای، دیپلماسی و سرزمینی است، اما زیربنا و ریشه همه این مؤلفهها، اقتدار علمی و فناوری است.
سرکار ادامه داد: اگر کشوری در علم و فناوری قدرت داشته باشد، بهتبع آن در حوزههای نظامی و اقتصادی نیز قدرتمند خواهد شد، چرا که جنگها و رقابتهای امروز بیش از هر زمان دیگری مبتنی بر فناوریهای پیشرفته هستند.
وی با اشاره به نقش رهبر انقلاب در حمایت از توسعه فناوریهای نوین گفت: ایشان شخصاً پیشرفت حوزههایی مانند نانوفناوری را پیگیری میکردند و گزارشهای دورهای از روند پیشرفت این حوزهها دریافت کرده و رهنمودهای لازم را ارائه میدادند.
در ادامه این مراسم، سمانه جلیلی عضو بنیاد ملی نخبگان با بیان اینکه عزای امروز ملت ایران عزایی همراه با حرکت و پویایی است، اظهار داشت: رهبر شهید انقلاب با اعتماد به جوانان و نخبگان کشور بذر امید و خودباوری را در دل نسل جوان کاشتند و نتیجه آن پیشرفتهای علمی امروز کشور است.
محمودرضا جعفری، از دانشمندان حوزه سلامت و استاد دانشکده داروسازی مشهد نیز در این آیین با اشاره به فعالیتهای یک شرکت دانشبنیان در حوزه نانوداروها گفت: نخستین داروی نانویی تزریقی برای درمان سرطان در کشور تولید شده که نمونه خارجی آن بین ۵۰۰ تا هزار دلار قیمت دارد، در حالی که نمونه ایرانی آن با هزینهای بسیار کمتر در اختیار بیماران قرار گرفته است.
وی تأکید کرد: این دستاوردها حاصل سالها حمایت از پژوهش و فناوری در کشور و نگاه راهبردی رهبر انقلاب به توسعه علمی است.
محدثه حاجی عبدالوهاب، عضو هیأت علمی پژوهشگاه سرطان جهاد دانشگاهی نیز در سخنانی با اشاره به دیدارهای نخبگان با رهبر انقلاب گفت: نگاه ایشان به علم صرفاً شعاری نبود، بلکه معتقد بودند علم زمانی ارزشمند است که بتواند ارزشآفرینی کند، ثروت ایجاد کند و در خدمت اقتصاد دانشبنیان قرار گیرد.
وی اعتماد رهبر انقلاب به جوانان و نخبگان را یکی از مهمترین عوامل پیشرفت علمی کشور دانست و افزود: ایشان نخبگان ایرانی خارج از کشور را نیز سرمایههای علمی ایران میدانستند و بر شبکهسازی میان آنها و مراکز علمی داخلی تأکید داشتند.
در ادامه این مراسم، حسین اسدی مدیر زیرساخت مرکز ملی هوش مصنوعی نیز با اشاره به توجه رهبر انقلاب به توسعه فناوریهای بومی اظهار داشت: در صد سال اخیر کمتر شخصیتی به اندازه ایشان به فناوری بومی و توسعه زیرساختهای داخلی توجه داشته است.
وی افزود: در حوزه هوش مصنوعی نیز تأکیدات جدی از سوی ایشان وجود داشت و از سال ۱۴۰۳ خدمات پایه هوش مصنوعی در کشور راهاندازی شده است.
اسدی با اشاره به چالشهای حوزه فناوری در کشور گفت: مسئله اصلی در حوزه فناوری، کمبود توانمندی نیست بلکه مسئله «باور به فناوری داخلی» است و باید زمینه رشد و توسعه شرکتهای فناور داخلی بیش از گذشته فراهم شود.
سخنران پایانی این مراسم ارمیتا رضایینژاد، فرزند دانشمند شهید داریوش رضایینژاد بود که در سخنانی به بیان خاطراتی از مسیر علمی و ایثار دانشمندان ایرانی و دیگر شهدای علمی و رهبر شهید پرداخت و گفت: بسیاری از چیزها را نه از پاسخها، بلکه از دل پرسشها فهمیدهام. یکی از پرسشهایی که از کودکی در ذهنم بود این بود که چرا پدرم اینقدر تلاش میکند.
او ادامه داد: آن روزها از نگاه یک کودک شاید همهچیز عادی به نظر میرسید، اما صحنههایی در ذهنم مانده است؛ شبهایی که پدرم خیلی دیر به خانه برمیگشت و من بیدار میماندم تا او را ببینم. از مادرم میپرسیدم «بابا کجاست؟» و او میگفت «سرِ کار».
آرمیتا رضایینژاد افزود: تصویر دیگری که همیشه در ذهنم هست، پدرم است که با تمرکز زیاد پشت میز مطالعهاش در خانه نشسته بود. مادرم آرام میگفت: «الان بابا دارد درس میخواند و کار میکند؛ نباید مزاحمش شویم.»
وی گفت: آن زمان شاید برایم عجیب نبود، اما امروز که فکر میکنم میبینم پدرم واقعاً دیرتر از بسیاری از پدرها به خانه میآمد، بیشتر کار میکرد و ما کمتر فرصت سفر و تفریح داشتیم. آن روزها نمیدانستم چرا.
او در پایان با اشاره به روز ترور پدرش گفت: تا اینکه یک روز، ما سه نفر از خانه بیرون رفتیم؛ اما وقتی برگشتیم، پدرم دیگر با ما برنگشت.
نظر شما