آغوش مسجد، گرم‌تر از کلاس درس؛ روایتی از ایثار معلمان جهادگر در خط مقدم جنگ تحمیلی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از اراک، به مناسبت فرا رسیدن هفته معلم و گرامیداشت یاد و خاطره شهید مطهری (ره)، کانون فرهنگی هنری پیام آور مهر شهر داودآباد با شعار «معلم، الگوی صبر و دانایی» میزبان جمعی از فرهنگیان، دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی و اهالی فرهنگ‌دوست این دیار بود.

«دیدار صمیمانه معلمان با دانش آموزان»  در مسجد

در این دیدارها که فضایی سرشار از احترام و صمیمیت حاکم بود، دانش‌آموزان با اهدای گل و تقدیر از زحمات بی‌وقفه معلمان، بار دیگر عهد خود را با راه شهدای عرصه تعلیم و تربیت تجدید کردند.

بخش دیگر از فعالیت‌های این کانون، به  «برگزاری جشن روز معلم»  اختصاص داشت که با حضور پرشور دانش آموزان، مربیان و اولیا در نمازخانه این کانون فرهنگی هنری برگزار شد. در این جشن که با تلاوت آیاتی از کلام الله مجید و همخوانی سرود ملی آغاز گردید، برنامه‌هایی نظیر اجرای دکلمه در وصف معلم، مسابقات فرهنگی و اهدای جوایز برگزار و در پایان از تعدادی از معلمان نمونه و جهادی کانون تجلیل به عمل آمد.

علاوه بر برنامه‌های شاد و معنوی، یکی از محوری‌ترین اقدامات کانون پیام آور مهر در این ایام، برگزاری  «کلاس‌های رفع اشکال درسی»  ویژه دانش‌آموزان مقاطع تحصیلی مختلف بود. این کلاس‌ها که با استقبال بی‌نظیری روبه‌رو شد، فرصتی مغتنم برای مرور دروس، پاسخگویی به سوالات دانش‌آموزان و تثبیت یادگیری آنان فراهم کرد. معلمان دلسوز مدرسه گل های محمدی با صبوری تمام، به سوالات درسی نسل آینده‌سازان این مرز و بوم پاسخ گفتند.

 سمیه داود آبادی فراهانی، معلم جهادی و مدیر کانون فرهنگی هنری پیام‌آور مهر به خبرنگار خبرگزاری شبستان، گفت: در روزهای سختی از جنگ تحمیلی که مدارس تعطیل است، دل‌هایی که برای آینده بچه‌ها می‌تپد، هرگز تعطیل بردار نیست. امروز در کانون فرهنگی هنری پیام‌آور مهر مسجد داودآباد، مراسمی به یادماندنی برگزار کردیم؛ مراسم روز معلم، برای معلمانی که ایثار را با «حضور جهادی» در مسجد معنا کردند.

وی افزود: به عنوان مدیر این کانون، وقتی به روزهای سخت جنگ نگاه می‌کنم، غرور وجودم را پر می‌کند. در روزهایی که صدای آژیر خطر و انفجار، درس و مشق را از یاد بچه‌ها برده بود، گروهی از معلمان فداکار، آستین همت بالا زدند و مسجد را به پناهگاهی امن برای علم و دانایی تبدیل کردند.

این فعال فرهنگی بیان کرد: خانم تابنده از معلمان جهادی هستند که با حضور در مسجد نه تنها تعلیم علم و دانش بلکه درس ایمان و فداکاری به بچه ها دادند، آنها که معلمی را یک شغل نمی‌داند؛ معلمی را عشق می‌داند. همین عشق بود که باعث شد در این شرایط جنگی، امنیت خانه و آرامش شخصی خود را رها کند و پا به مسجد بگذارد.

  «اگر بچه‌ها از درس باز بمانند، دشمن در جبهه دوم هم پیروز شده است»

خانم اکبری و حاصلی که از معلمان جهادی حاضر در مسجدهستند با حوصله پای تخته ایستاده، رفع اشکال می‌کنند، تدریس می‌کنند و از همه مهم‌تر، روحیه مقاومت را به بچه‌ها یاد می‌دهند. آنها ثابت کرند که جهاد فقط میدان جنگ نیست؛ جهاد یعنی روشن نگه داشتن چراغ علم در تاریک‌ترین لحظات.

حرف دل دختران دانش آموزش در وصف معلمان جهادی

اما زیباترین بخش مراسم امروز، زمانی بود که حرف‌های دختران کلاس را شنیدم. آن‌ها پشت تریبون آمدند تا از «معلم مهربان مسجد» تشکر کنند.

یکی از دخترها با چشمانی خیس گفت:خانم معلم! ممنونم که وقتی مدرسه تعطیل بود، ما را تنها نگذاشتید. دلم برای مدرسه و روزهای خوب حضور در کنار بچه ها و شما معلم عزیز تنگ شده بود. شما آمدید اینجا و خستگی جنگ را از دل ما بردید.

دختر دیگری که دفتر مشق‌هایش را نشان می‌داد، اضافه کرد: ما از بمب و موشک نمی‌ترسیدیم، اما از این می‌ترسیدیم که یک سال درس نخوانیم و عقب بیفتیم. شما به فکر ما بودید. خسته نباشید خانم معلم.

و سومی با قاطعیت گفت: من با تمام توان درس میخوام تا آینده درخشانی را برای خودم، خانواده و ایران عزیزم رقم بزنم، قسم می‌خوریم که قدر زحمت‌هایتان را بدانیم. شما به ما یاد دادید که در هر شرایطی باید ماند و ساخت.

معلم جهادی خانم داودآبادی فراهانی در ادامه، گفت: من هم مثل خیلی از معلم‌های دیگر، نتوانستم تحمل کنم که بچه‌ها در خانه بنشینند و درس نخوانند.

 وی افزود: وقتی دیدم مدرسه تعطیل است، دلم شکست. گفتم مگر می‌شود دشمن بیاید و چراغ علم را خاموش کند. دلم برای آن لحظه‌هایی که یکی از دانش آموزان ذوق می‌گوید «خانم! فهمیدم!» خیلی تنگ می‌شد. من عاشق این لحظه‌ها هستم. نمی‌خواستم جنگ، عشق مرا از شما بگیرد.

من معلمی را عشق می‌دانم. این مسجد برای من هم مثل مدرسه و عزیز است. امشب که می‌بینم شما دختران عزیزم با این حرف‌های قشنگ از من قدردانی می‌کنید، همه خستگی جنگ از تنم بیرون می‌رود.

وی افزود؛ قول می‌دهم تا وقتی یک نفر از شما پای تخته بنشیند، من هم پای تخته خواهم ایستاد. به امید روزی که جنگ تمام شود و دوباره مدرسه‌هایمان پر از شادی و علم شود. زنده باد ایران، زنده باد علم، زنده باد معلم.

 این بانوی فعال فرهنگی ادامه داد: دشمن فکر می‌کرد با بستن مدارس، نسل ما را از علم محروم می‌کند، اما نمی‌دانست که «مسجد» و «معلم جهادی» چه اتحاد شکست‌ناپذیری می‌سازند.

در پایان مراسم، با اهدای لوح سپاس و دسته‌گل‌هایی که توسط خود بچه‌ها با دست‌های کوچکشان درست شده بود، از این عزیزان تقدیر به عمل آمد.