به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از همدان، روز معلم امسال، نه فقط یک تاریخ در تقویم، که پژواک عطر دلانگیز شهادت و فداکاری است؛ عطرِ جانفشانی که با روحی حماسی، فضای کشورمان را عطرآگین کرده است. در این روزِ مبارک، که به نامِ ستایشِ بزرگترینِ معلمان، نامگذاری شده، یادِ آنانی که با عشقِ بیپایان و ایثارِ بیمنت، مسیرِ پرفروغِ تعلیم و تربیت را روشن کردند، در دلهای ما همواره زنده است.
امسال، هفته و روزِ بزرگداشتِ مقامِ معلم، به یادِ معلمان و دانش آموزان شهیدی که به سویِ ملکوت پر کشیدند، رنگی دیگر یافته؛ رنگِ عشق، مقاومت و رشادت. پیامِ امروزِ دانشآموزان، نه فقط ندایِ آزادی و عشق، که فریادِ روحی است که از مکتبِ معلمانی آموخته شده که خود، تجسمِ اعلایِ استادی و ایثار بودهاند.
حال و هوایِ روزِ معلم در ایران، امسال، حکایتی دگر دارد؛ آسمانی شدنِ معلمانِ شهرستانِ میناب، خود، درسی بزرگ برایِ تمامِ جامعه است. گویی زمان آن رسیده که در محضرِ این استادانِ عشق و شجاعت، زانویِ ادب بر زمین زنیم و از ناگفتههایِ عاشقانهشان بیاموزیم.
این روز، فرصتی است گرانبها برایِ ادایِ دین به معلمانی که با نورِ دانش، راهِ گمگشتگان را روشن کرده، و از ظلماتِ جهل به سویِ روشناییِ آگاهی رهنمون ساختند. مشقِ فداکاری، عشق و مقاومت، امروز بر دوشِ معلمانِ ماست، و یادِ لالههایِ پرپر شدهیِ میناب، این روز را در تاریخِ قلبها جاودانه میسازد. از سنگرِ دفاع تا کلاسِ درسِ زندگی، از سنگرِ عشق تا فردایِ روشنِ ایران، و از دشتِ میناب تا صحیفهیِ خونینِ ایثار، همگی گواهاند که این انقلابِ الهی، حیاتِ خود را وامدارِ نسلی است که با خونِ پاکِ خود، این سرزمین را آبیاری نمودند.
رنگِ سرخِ شهادت و سبزیِ راهِ پایداری، امروز بر پرچمِ افتخارِ معلم میدرخشد. امروز، روزِ درس گرفتن در مکتبِ تمامِ دانشآموزان و معلمانی است که خود، استادیِ بیبدیلِ جهان گشتند و در این دانشگاهِ عشق، شاگردی کردند. میناب، اکنون نمادِ مدرسهیِ عشقِ ماندگار شده و امسال، معلمان، نه تنها گلهایِ معطرِ لاله، که لالههایِ پرپر شده را هدیه گرفتند؛ لالههایی که جانِ فدایِ راهِ عشق نمودند، و در ادامهیِ مسیر، باغستانی از تربیت و پرورشِ فرزندانِ ایران را شکوفا خواهند ساخت.
سبد سبد گلِ اقاقی، بر خاکِ لالههایِ پرپر شدهیِ میناب، عطرافشانی میکند و به احترامِ آنان، نسیمِ نجواگرِ عشق، سان میگیرد. در بهشتِ برین، دختران و پسرانِ پاکسرشتِ شجرهیِ طیبه، در کنارِ درختِ طوبی، روزِ معلم را در آغوشِ فرشتگان جشن میگیرند؛ و ما، در این سرایِ فانی، در حسرتِ این وصال، به آنان غبطه میخوریم.
در برابرِ شکوهِ این معلمانِ آسمانی، آسمان به یادشان زانو میزند و ما، قامتِ احترام میبندیم. آنان که با خونِ خویش، خاکِ ایران را تا ابد بیمه کردند و در راهِ شهیدِ مطهری، خود، مطهر و متعالی شدند. راهتان پر از نور و روزتان، پر از عشق باد!
نظر شما