مجتبی نوروزی به خبرنگار خبرگزاری شبستان در استان چهارمحالوبختیاری گفت: برخلاف برخی تحلیلهای سطحی، حضور مردم در صحنههای مختلف را نمیتوان صرفاً به هیجانات زودگذر نسبت داد؛ بلکه این رفتار اجتماعی، مبتنی بر درک مشترک از منافع ملی، استقلال کشور و ضرورت حفظ انسجام داخلی است.
این استاد دانشگاه و مدرس حوزه علمیه با تحلیل ابعاد مختلف حضور مردمی در تحولات کشور، این پدیده را یکی از مهمترین عوامل پایداری و قدرت کشور دانست و اظهار کرد: بررسی روندهای اجتماعی در ایران نشان میدهد که مردم در مقاطع حساس، همواره نقش تعیینکنندهای در جهتدهی به تحولات داشتهاند.
سرمایه اجتماعی؛ مؤلفه مغفول در تحلیل دشمنان
وی با اشاره به پیشینه تاریخی و فرهنگی ایران ادامه داد: جامعه ایرانی از دیرباز دارای ساختارهای فرهنگی عمیق و ریشهدار بوده و همین ویژگی باعث شده در مواجهه با تهدیدات، نوعی همگرایی و همبستگی در میان مردم شکل بگیرد که در بسیاری از کشورها کمتر مشاهده میشود.
این کارشناس مسائل سیاسی، یکی از خطاهای راهبردی مخالفان ایران را ناتوانی در تحلیل دقیق این سرمایه اجتماعی دانست و تصریح کرد: دشمنان معمولاً بر شاخصهای سختافزاری تمرکز میکنند، در حالی که عنصر اصلی قدرت ایران، سرمایه انسانی آگاه و مشارکتجوی آن است که در بزنگاهها بهصورت فعال وارد میدان میشود.
عبور از هیجان؛ شکلگیری یک الگوی پایدار اجتماعی
نوروزی با بیان اینکه حضورهای مردمی در شرایط اخیر، ابعاد جدیدی از کنش اجتماعی را نشان داده است، گفت: این حضورها به تدریج از یک واکنش مقطعی عبور کرده و به نوعی الگوی رفتاری پایدار تبدیل شده است که با زندگی روزمره مردم پیوند خورده است.
وی در تشریح دلایل تداوم این روند افزود: باید این موضوع را در دو سطح تحلیل کرد؛ نخست، مؤلفههای هویتی و تاریخی که حس تعلق و مسئولیتپذیری را در جامعه تقویت میکند و دوم، چارچوبهای فکری و اعتقادی که پس از تحولات سیاسی معاصر تقویت شده و به این رفتار معنا و جهت داده است.
نقش ایدئولوژی در پایداری کنش اجتماعی
این عضو هیئت علمی دانشگاه شهرکرد ادامه داد: گفتمان فکری حاکم با برجستهسازی مفاهیمی مانند عدالت، استقلال، کرامت انسانی و مقابله با سلطه، توانسته است یک نظام معنایی ایجاد کند که کنشهای اجتماعی مردم را جهتدهی میکند و به آنها پایداری میبخشد.
نوروزی تأکید کرد: یکی از نکات مهم این است که مردم بهصورت آگاهانه در صحنه حضور دارند و این حضور را در راستای تأمین منافع بلندمدت کشور ارزیابی میکنند؛ به همین دلیل، این روند دچار فرسایش نمیشود.
وی با اشاره به مفهوم امنیت گفت: امنیت در هر کشوری بیش از آنکه وابسته به عوامل بیرونی باشد، به انسجام داخلی و مشارکت عمومی وابسته است لذا تجربه ایران نشان داده است که اتکا به ظرفیتهای داخلی، امکان مدیریت تهدیدات و حفظ ثبات را فراهم میکند.
چش مانداز آینده؛ تداوم یک مزیت راهبردی
این استاد دانشگاه در ادامه با اشاره به چشمانداز آینده اظهار کرد: با توجه به ظرفیتهای اجتماعی و فرهنگی موجود، میتوان پیشبینی کرد که این الگوی مشارکت مردمی در آینده نیز تداوم یابد و بهعنوان یکی از مزیتهای راهبردی کشور باقی بماند.
وی خاطرنشان کرد: تحلیلگران بینالمللی نیز بهتدریج به این واقعیت توجه کردهاند که عنصر کلیدی در قدرت کشور، نه صرفاً ابزارهای مادی، بلکه سطح بالای مشارکت، آگاهی و انسجام اجتماعی مردم است؛ عاملی که همچنان نقش تعیینکنندهای در مسیر تحولات خواهد داشت.
نظر شما