دهه‌ای برای بازگشت به مهربانی

دهه کرامت فاصله‌ای نورانی میان دو میلاد بزرگ در تقویم شیعه است، از ولادت حضرت فاطمه معصومه(س) تا میلاد امام رضا. دهه‌ای که نه‌تنها یادآور پیوند عمیق عاطفی با اهل‌بیت(ع) است، بلکه به بستری برای ترویج فرهنگ کرامت، مهربانی و سبک زندگی رضوی در جامعه تبدیل شده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از ایلام، دهه کرامت به‌صورت رسمی در دهه‌های اخیر در جمهوری اسلامی ایران نام‌گذاری شد، اما ریشه‌های آن به همان دو مناسبت مهم مذهبی بازمی‌گردد: اول ذی‌القعده، سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه(س)، یازدهم ذی‌القعده، سالروز ولادت امام رضا(ع)

این فاصله زمانی به‌دلیل جایگاه ویژه این دو شخصیت در گسترش فرهنگ اهل‌بیت(ع)، «دهه کرامت» نام گرفت؛ چراکه هر دو بزرگوار، نماد رأفت، علم، مهمان‌نوازی و کرامت انسانی در تاریخ اسلام هستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدباقر هاشمی مسئول نهاد نمایندگی مقام مهظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی استان ایلام در گفت‌وگو با خبرنگار ما می‌گوید: این دهه صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه فرصتی برای بازخوانی سبک زندگی اهل‌بیت(ع) است. حضرت معصومه(س) نماد پاکی و بصیرت و امام رضا(ع) نماد گفت‌وگو، عقلانیت و کرامت انسانی‌اند.

چرا کرامت ؟

واژه «کرامت» در فرهنگ اسلامی به معنای بزرگواری، بخشش، احترام به انسان و حفظ شأن اوست.

کارشناسان معتقدند انتخاب این نام، به‌دلیل ویژگی‌های برجسته این دو شخصیت است: حضرت معصومه(س): پناهگاه معنوی و مظهر عطوفت، امام رضا(ع): امامی با لقب «رئوف» (بسیار مهربان)

حجت‌الاسلام حسینی‌نیا استاد دانشگاه در حوزه مطالعات دینی می‌گوید: اگر بخواهیم کرامت را در یک الگو ببینیم، سیره امام رضا(ع) بهترین نمونه است؛ از نحوه برخورد با مخالفان تا تکریم فقرا و حتی رفتار با خدمتکاران.

دهه‌ای برای بازگشت به مهربانی

نقش امام رضا(ع) در گسترش فرهنگ اهل‌بیت(ع)

هجرت تاریخی امام رضا به ایران، یکی از مهم‌ترین نقاط عطف در گسترش فرهنگ اهل‌بیت(ع) در جهان اسلام است. حضور ایشان در خراسان، موجب شد: ایران به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های تشیع تبدیل شود، معارف اهل‌بیت(ع) از طریق مناظرات علمی گسترش یابد و فرهنگ زیارت و ارتباط عاطفی با امامان تقویت شود.

حجت‌الاسلام علی چراغی‌پور رئیس کانون‌های مساجد استان ایلام به خبرنگار ما می‌گوید: امام رضا(ع) با مناظرات علمی خود با دانشمندان ادیان مختلف، اسلام ناب را به‌صورت عقلانی معرفی کردند. این روش، امروز هم برای گفت‌وگوهای بین‌فرهنگی الگوست.

کرامت در زندگی روزمره

در گفت‌وگو با شهروندان، مفهوم دهه کرامت بیشتر رنگ و بوی اجتماعی به خود می‌گیرد.

زهرا احمدی، معلم ایلامی به ما گفت: برای من دهه کرامت یعنی مهربان‌تر بودن با دانش‌آموزان. سعی می‌کنم در این ایام به صورت مجازی بیشتر به نیازهای روحی آن‌ها توجه کنم.

علی مرادی، دانشجو ایلامی نیز گفت: این دهه یادآور این است که دین فقط عبادت نیست؛ بلکه احترام به دیگران و کمک به نیازمندان هم بخشی از آن است.

فاطمه کریمی مادر ایلامی گفت: هر سال در این دهه نذری می‌دهیم، اما مهم‌تر از آن این است که دل کسی را شاد کنیم.

هلشی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در گفت‌وگو با خبرنگار ما می‌گوید: برنامه‌های دهه کرامت باید از حالت شعاری خارج شود و به سمت ترویج عملی فرهنگ رضوی برود؛ یعنی کرامت در رفتار اداری، رسانه‌ای و اجتماعی دیده شود.

همچنین یکی از مسئولان کانون‌های فرهنگی مساجد اظهار می‌کند: مساجد در این دهه می‌توانند پایگاه خدمت‌رسانی شوند؛ از کمک به نیازمندان تا برگزاری نشست‌های معرفتی.

دهه‌ای برای بازگشت به مهربانی

از مناسک تا سبک زندگی

کارشناسان رسانه‌ای معتقدند که دهه کرامت فرصتی برای بازتعریف «سبک زندگی اسلامی» است.

یعقوبی کارشناس رسانه نیز به ما می‌گوید: اگر کرامت را فقط در جشن‌ها خلاصه کنیم، پیام اصلی این دهه از بین می‌رود. رسانه‌ها باید نشان دهند که کرامت یعنی عدالت، احترام، گفت‌وگو و همدلی.

بازگشت به اصل مهربانی

دهه کرامت، تنها یک فاصله زمانی میان دو میلاد نیست؛ بلکه یک «مسیر تربیتی» است. مسیری که از قم آغاز می‌شود و به مشهد می‌رسد، اما در حقیقت باید در دل و رفتار انسان‌ها ادامه پیدا کند.

در دنیایی که خشونت و بی‌تفاوتی رو به افزایش است، بازگشت به فرهنگ کرامت اهل‌بیت(ع)، می‌تواند راهی برای احیای انسانیت باشد. سیره امام رضا به ما می‌آموزد که حتی در اوج قدرت، مهربانی را فراموش نکنیم.

دهه کرامت، یادآور یک حقیقت ساده اما عمیق است: انسان، با کرامت زنده است.

کد خبر 1878985

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha