به گزارش خبرنگار گروه دین و اندیشه خبرگزاری شبستان، رضا معممیمقدم، مدیرکل فرهنگی سازمان اوقاف و امورخیریه در یادداشتی به مناسبت اول ذی القعده، سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه(س) به سیره و ابعاد علمی و شخصیتی و هجرت ایشان پرداخت. متن این یادداشت به شرح زیر است:
برخی سفرها روی نقشه جغرافیا تمام میشوند، اما برخی دیگر، تازه از لحظه رسیدن به مقصد، در دلِ تاریخ آغاز میگردند. هجرتِ فاطمه معصومه (س) از مدینه به سوی طوس، از همان جنس سفرهایی است که زمان نتوانست غبار فراموشی روی آن بپاشد؛ سفری که از قرن دوم هجری آغاز شد و هنوز در رگهای قرن پانزدهم و فراتر از آن جاری است.
۱. وقتی کاروانِ بانو از ریگزارهای حجاز عبور میکرد، کسی گمان نمیبرد که این حرکت، فراتر از یک دیدار خانوادگی، یک «مانور سیاسی و تبیینی» باشد. ایشان نه فقط برای دیدار برادر، که برای امتدادِ جریان ولایت قدم در راه گذاشت. این سفر، در واقع بازخوانیِ مسیرِ زینب (س) بود؛ زنی که میدانست هجرت، سلاحِ برنده در برابر خفقان است. او با حضورش، «قم» را از یک نقطه در حاشیه کویر، به «مرکزِ ثقلِ تشیع» تبدیل کرد.
۲. «سفری برای تمام قرنها» یعنی نادیده گرفتنِ مرزهای جنسیتی در دستیابی به قلههای معرفت. وقتی تاریخ از زبان امام کاظم (ع) عبارت «فداها ابوه» را در حق این بانو ثبت کرد، در واقع مُهری بر استقلال فکری و مرجعیت علمی زن زد. ایشان نشان داد که پیمودن مسیر کمال، نه به جنسیت، که به وسعتِ روح بستگی دارد. یادداشتهای علمی او در نوجوانی، سفری بود که از جهلِ زمانه به سوی حقیقتِ محض صورت گرفت و راه را برای بانوانِ اندیشمندِ تمام قرنها گشود.
۳. چطور میتوان زنی را که تنها هفده روز در یک شهر زیسته، معمارِ یک تمدن دانست؟ پاسخ در «برکتِ حضور» اوست. سفرِ ایشان به قم، پایانِ انزوای این منطقه بود. مزار او مانند یک آهنربای عظیم، قرنهاست که نوابغ، حکما و مجاهدان را از سراسر جهان به سوی خود میکشد. تمدنی که امروز در قم شاهد آن هستیم—از بزرگترین حوزههای علمیه تا کانونهای بیداری اسلامی—همه ریشه در آن بارانِ رحمتی دارد که با قدوم این بانو بر خاکِ خشکِ کویر بارید.
۴. در دنیای امروز که مفاهیم هویت و استقلال زن دستخوش تعابیر گوناگون شده، زندگی حضرت فاطمه معصومه (س) یک روایتِ زنده است. ایشان نشان داد که یک زن میتواند در اوجِ معنویت، «کُنشگرِ اجتماعی» باشد، در عینِ تنهایی، «تمدنساز» شود و بدون تکیه بر قدرتهای مادی، «ماندگارترین مصلحِ تاریخ» لقب بگیرد.
حضرت فاطمه معصومه (س) تنها زائرِ برادر نبود؛ او معمارِ هویتِ جدیدی برای ایران و جهانِ اسلام شد. «سفری برای تمام قرنها» یعنی هنوز هم میتوان با تأسی به چراغی که او روشن کرد، مسیرِ میانِ «ایمان» و «عقلانیت» را پیدا کرد. ایشان به ما آموخت که اگر هجرت برای خدا باشد، فرسنگها راه و قرنها فاصله، هیچکدام نمیتوانند مانع از رسیدنِ شمیمِ حقیقت به مشامِ تشنگان شوند.
نظر شما