«سرو، سپید، سرخ» استعاره‌ای از ایران در دل بحران

به گزارش خبرگزاری شبستان، سریال «سرو، سپید، سرخ» که این روزها روی آنتن شبکه یک سیما قرار دارد مجموعه‌ای از قصه‌های اپیزودیک است که در روزهای جنگ اخیر از اسفند ۱۴۰۴ تا فرودین ۱۴۰۵ تولید شده. این مجموعه که حاصل همکاری سازمان صدا و سیما، سازمان اوج و موسسه آوینی است با حضور چهره‌های شناخته‌شده‌ای چون محمدرضا شفاه، محمدجواد موحد و حبیب والی نژاد در مقام تهیه‌کننده و تعداد قابل توجهی از نویسندگان، کارگردانان و بازیگران سینما و تلویزیون در زمان بمباران در ایران تولید شده است.
نام این اثر برگرفته از نام کتابی است که بی شباهت به وضعیت امروز نیست. کتاب «سرو، سپید، سرخ» اثری از جهانگیر شهلایی، رمانی تاریخی است که به بررسی برهه‌ای حساس و بحرانی از تاریخ ایران می‌پردازد. این کتاب با تمرکز بر ۲۳ روز پر تلاطم از شهریور ۱۳۲۰، تلاش می‌کند تا تصویری از چالش‌های عظیم سیاسی و اجتماعی آن دوران ارائه دهد. محور اصلی روایت، نقش‌آفرینی محمدعلی فروغی، ملقب به ذکاءالملک است؛ شخصیتی برجسته که با وجود سوابق درخشان فرهنگی و تجربه در مقام وزارت و نخست‌وزیری، در این برههٔ حیاتی بار دیگر سکان هدایت کشور را به دست می‌گیرد تا از فروپاشی و تجزیه ایران جلوگیری کند. رمان «سرو، سپید، سرخ» فراتر از یک روایت تاریخی صرف، نگاهی عمیق به تصمیمات سرنوشت‌ساز و چالش‌های پیچیده‌ای دارد که ایران در شهریور ۱۳۲۰ با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کرد. بر این اساس مجموعه اپیزودیک «سرو، سپید، سرخ» تلاش می‌کند تا قصه‌های مختلفی از مردم در تمام جغرافیای کشور به تصویر بکشد که هرکدام به نوعی درگیر جنگ شده‌اند و تلاش می‌کنند تا در این شرایط زندگی خود و دیگران را نجات دهند.
هدف از تولید این مجموعه تاکید دوباره بر وحدت ملی و نمایش زندگی‌هایی متفاوت و آدمهایی الهام‌بخش است.
محمدجواد موحد تهیه‌کننده این سریال به صدا و سیما گفته است که هدف از ثبت این قصه در زیر حملات و انفجارها ارائه تصویری واقعی و مستندگونه از آدم‌هایی است که این‌روزها با یک جنگ بی‌رحمانه دست و پنجه نرم می‌کنند.
«سرو، سپید، سرخ» تلاش می‌کند تا آینه‌ای از جامعه در دل بحران باشد. بحرانی که هرکسی در آن توأمان با نوسان‌های زندگی شخصی می‌کوشد تا دوام آورده و بایستد.
تنوع قصه‌ها در این مجموعه از زایمان در میانه جنگ تا زندگی در آستانه طلاق تا مصیبت‌های تلاش در سودای فرار از ایران به‌علاوه سرعت تولید این اثر در میانه جنگ و ساخت سریالی به وسعت جغرافیای ایران و به کارگیری نزدیک به ۳۰۰ نفر از فعالان سینما و تلویزیون از جمله نقاط قوت این قصه است که نباید نادیده انگاشته شود.