خبرگزاری شبستان-هرمزگان؛ حادثه انفجار ناشی از حمله هوایی دشمن آمریکایی-صهیونیستی در نخستین روز از جنگ تحمیلی رمضان به دبستان شجرهطیبه میناب، یکی از تلخترین رویدادهای نهمین روز اسفند ماه سالها گذشته بود؛ حادثهای که جان ۱۶۸ کودک معصوم، بی گناه و بی دفاع دانشآموز را گرفت و خانوادههای بسیاری را در سوگ فرزندانشان نشاند.
در میان روایت زندگی این همه کودک پرپر شده مدرسه میناب، داستان «علیاصغر فروزانفر» بیش از همه توجهها را به خود جلب کرد؛ دانشآموز هفتسالهای که پیکرش به دلیل شدت تخریب طی ۲ مرحله شناسایی و در دو نوبت تشییع و به خاک سپرده شد.
علیاصغر، دانشآموز پایه اول، صبح روز حادثه همچون سایر کودکان با شور مدرسه راهی کلاس شده بود، اما انفجار شدید ساختمان این فضای آموزشی، جستجوی نیروهای امدادی و خانوادهها را روزها به طول انجامید و پیکر اولیه او پس از انتقال به سردخانه، شناسایی و به خاک سپرده شد، اما چند روز بعد با کشف بخشهای دیگری از باقیماندههای قربانیان، روند شناسایی دوباره آغاز شد و خانواده بار دیگر فراخوانده شد تا وداعی تازه را تجربه کند.
این روند یکبار دیگر نیز تکرار شد؛ موضوعی که ماجرای علیاصغر را به یکی از پیچیدهترین و دردناکترین پروندههای این حادثه تلخ و دردآور تبدیل کرد.
پدر او که ساعات و روزهای حادثه را لحظهبهلحظه به خاطر دارد، از جستجو در میان کاورها تا لحظههای شناسایی تدریجی پیکر فرزندش را با جزئیات بازگو میکند؛ روایتی که عمق این تراژدی و سختیهای خانوادههای درگیر را بیش از پیش آشکار میسازد.
یدالله فروزانفر، پدر شهید دانشآموز «علیاصغر فروزانفر»، در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری شبستان به تشریح گوشههایی از زندگی، خصوصیات اخلاقی فرزندش و روز حادثهای پرداخت که منجر به شهادت این پسر ۷ ساله شد.
به گفته او، علیاصغر در پایه دوم ابتدایی در مدرسه شجره طیبه میناب مشغول تحصیل بود. این کودک متولد چهاردهم دی ۱۳۹۶، فرزند اول خانواده بود و خواهر خردسالش «آوا» اکنون سهماهه است.
پدر خانواده که به شغل نقاشی خودرو در شهر زهوکی میناب اشتغال دارد، حدود پنج سال است در این حرفه فعالیت میکند. او آشنایی خود با مدرسه شجره طیبه را نیز از طریق پسر باجناقش میداند که در همان مدرسه درس میخوانده است و همین موضوع باعث شد خانواده برای ثبتنام علیاصغر در آن مدرسه تشویق شود.
کودکی باهوش، ورزشدوست و محبوب خانواده
فروزانفر با اشاره به ویژگیهای فرزندش توضیح میدهد که علیاصغر کودکی بسیار باهوش بود. در آزمونهای سنجش تحصیلی به خانواده گفته شده بود که هر دو نیمکره مغز او فعال است. او در فوتبال چپپا و در نوشتن راستدست بود و با وجود شرکت نکردن در هیچ دوره ورزشی، مهارت قابلتوجهی داشت. احترام او به بزرگترها بهویژه پدر و مادر، میان خانواده زبانزد بوده و رفتار مهربانانهاش موجب علاقه عمیق اطرافیان به او شده بود.
روایتی از یک نذر و برآورده شدن آرزو
یدالله فروزانفر درباره علت نامگذاری فرزندش میگوید که پس از دو سال از ازدواجشان، با وجود عدم تشخیص هیچ مشکل پزشکی، همسرش باردار نمیشد. فشار روحی این شرایط باعث شد به توصیه اطرافیان به زیارتگاهی بروند. او در همانجا متوسل به حضرت علیاصغر(ع) شد و نذر کرد اگر خداوند فرزندی پسر به آنان عطا کند، نامش را «علیاصغر» بگذارند. تنها ۲۵ روز بعد مشخص شد که همسرش باردار است و با اعلام پسر بودن فرزند، نام علیاصغر برای او انتخاب شد.
روایت پدر از روز حادثه
پدر شهید درباره روز حادثه چنین روایت میکند: روز شنبه نهم اسفند ۱۴۰۴ در محل کارم بودم که ساعت ۱۱:۱۷ معلم فرزندم با همسرم تماس گرفته و اطلاع میدهد که مدرسه تعطیل شده و باید برای بردن فرزندشان اقدام کنند. تصمیم گرفتم برای بردن علیاصغر حرکت کنم اما هنوز از تعمیرگاه خارج نشده بودم که صدای انفجار مهیبی شنیده شد.
به گفته او، همسرش در لحظه انفجار نزدیک مدرسه بوده اما آسیبی نمیبیند.
فروزانفر با حضور در محل، با صحنهای مواجه میشود که ابتدا تصور میکند دانشآموزان پیش از وقوع انفجار از مدرسه خارج شدهاند، اما با فرونشستن گردوغبار مشخص میشود دانشآموزان، معلمان، والدین و راننده سرویس زیر آوار گرفتار شدهاند. هرچه لمس میکرد داغ بود و بوی باروت در فضا پیچیده بود. مردم یکییکی به یاری آمده و صحنه امدادرسانی هر لحظه شلوغتر میشد.
او که خود در عملیات آواربرداری مشارکت داشته است، میگوید پیکر فرزندش سه روز بعد از حادثه پیدا شد. ابتدا کیف علیاصغر کشف شد و سپس در بیمارستان حضرت ابوالفضل(ع) با مشاهده بخشهایی از پیکر فرزندش او را شناسایی کرد.
این شهید کوچک ابتدا همراه دیگر شهدا به خاک سپرده شد و ۳۸ روز بعد با شناسایی بخش دیگری از پیکرش، مراسم تشییع مجدد برای او برگزار شد.
واکنشها و مطالبات خانواده شهید
یدالله فروزانفر در ادامه از خوی وحشی گری دشمنان ملت ایران سخن میگوید و تأکید میکند که این کودکان بیدفاع چه سلاحی در دست داشتند جز کتاب، قلم و دفتر که آماج حمله دشمن شدند.
او با بیان این که آمریکا و اسرائیل به شدت فریب کار و حیله گر هستند، میگوید همانهایی که ادعای حمایت از مردم ایران داشتند، در نخستین روز جنگ با حمله به دبستان شجره طیبه به مردم میناب و دیگر نقاط ایران چنین کمکی کردند.
به گفته او، سکوت سازمان ملل، مجامع حقوق بشری و کشورهای منطقه در برابر این جنایت جنگی غیرقابل توجیه است و این نهادها باید پاسخگوی خون بیگناه کودکان و معلمان شهید باشند.
فروزانفر از مسئولان جمهوری اسلامی میخواهد که هوشیار بمانند، فریب دشمن را نخورند و بدانند مذاکره حربهای است که دشمن برای فرصتیابی و تجدید قوا به کار گرفته است.
به باور او دشمن هرگز با خطوط قرمز جمهوری اسلامی کنار نخواهد آمد و ملت ایران باید در عین اقتدار، هوشیار باشد که هست.
او میگوید ملت ایران ملت شهادت است و هرگز زیر بار زور نمیرود.
هدف دشمن، سوریه و غزه کردن ایران است، اما مردم و خانوادههای شهدا اجازه نخواهند داد پرچم اقتدار این سرزمین بر زمین بیفتد.
فروزانفر در پایان تأکید میکند که خانوادههای شهدا همواره استوار و وفادار پای ارزشهای نظام و آرمانهای امام راحل و امام شهید ایستادهاند و این راه را با ایمان و استقامت ادامه خواهند داد.
نظر شما