خبرگزاری شبستان _خراسان جنوبی؛ فاطمه رحیمزاده_ در روزگاری که چرخهای صنعتی، انبوهی از کالاهای یکشکل را روانه بازار میکنند، هنرهایی مانند گیوهبافی همچنان پرچمدار هویتی است که از سرانگشتانِ زنان و مردان سختکوش جان میگیرد از کوبشِ دقیق بر لایههای چرم و پارچه برای ساختِ تخت گیوه تا بافت هندسی و مینیاتوریِ رویه آن، هر مرحله از خلق یک جفت گیوه، رقصی میانِ مقاومت و ظرافت است، این هنر صنعت، فراتر از یک محصول تجاری بوده و میراثی زنده است که به گامهای راهروان، وقار و سبکی میبخشد، گویی هر قدم با گیوه، گامی است بر مدارِ سنتهای ریشهداری که هرگز غبار کهنگی بر پیشانیشان نمینشیند.
گیوهبافی ضیافتی از گرههای صبورانه است که میان سخاوتِ زمین و دستانِ هنرمند پل میزند هر تار و پود سپیدی که بر پیکرهی این پاپوش استوار مینشیند، واگویهای از اصالت مردمان کوهستان و دشت است که با نخهای تابیده از پنبه، نَفَس را به کالبدِ هنر میدمند این دستبافتهی بیهمتا که خنکای نسیم را از میان روزنههای ریز خود به پا هدیه میدهد، تبلور مهندسیِ سنتی و سلیقهای است که قرنها دوام آورده تا ثابت کند زیبایی حقیقی در سادگی و کارکردی نهفته است که با طبیعت سرِ جنگ ندارد.
نسرین سادات سلیمانی، بانوی کارآفرین در حوزه منسوجات بافتنی و صنایعدستی، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از خراسانجنوبی با بیان اینکه حدود پنج سال است که بهصورت رسمی وارد این حرفه شده و آموزشگاه راهاندازی کردهام، اظهارکرد: پیش از آن نیز در منزل برای آشنایان و اطرافیان کار گیوه بافی انجام میدادم و پس از چند سال تجربه، از اداره میراث فرهنگی مجوز گرفته و کارگاه و آموزشگاه را به شکل رسمی تأسیس کردم.
وی که فارع التحصیل رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه فردوسی در سال ۸۶ است، گفت: علاقهای به کار دولتی نداشته و جذب هنر شدم، ابتدا دوره قلاببافی فنیوحرفهای را گذراندم و مدتی هم در مدارس بهصورت پارهوقت این هنر را تدریس میکردم.
کارآفرین صنایع دستی با بیان اینکه در همان زمان، وقتی با مشکل بوی کفش دانشآموزان در نمازخانهها مواجه شدم، گیوه به نظرم ایدهای کاربردی آمد و از طریق آموزشهای مجازی با گیوهبافی آشنا شدم.
آموزشها را به شکل غیرحضوری تهیه کرده و با وجود سختیها با آزمون و خطا پیش رفتم سلیمانی با بیان اینکه از سال ۹۵ بهصورت جدی به سمت گیوهبافی رفتم، افزود: آموزشها را به شکل غیرحضوری تهیه کرده و با وجود سختیها با آزمون و خطا پیش رفتم و کمکم به مرحلهای رسیدم تدریس و تولید حرفهای رسیدم.
وی با اشاره به احیای هنر گیوه بافی در شهرستان بیان کرد: با وجود شرکت در نمایشگاههای بسیج سازندگی و پیگیریهای فراوان، از این نهاد به بهانه استفاده از تسهیلات در گذشته، هیچ تسهیلاتی دریافت نکردم، اما با پیگیریهای صورت گرفته موفق به دریافت ۱۵۰ میلیون تومان تسهیلات از میراث فرهنگی در سال ۱۴۰۰ شدم و این رقم را صرف خرید تجهیزات مورد نیاز شامل ، نخ گیوه بافی، کفی زیرکفش و ... کردم.
وی لازمه توسعه کار را نیازمند حمایت و دریافت تسهیلات عنوان کرد و گفت: برای تهیه و خرید دستگاه پرس کفش به دنبال تسهیلات ۳۰۰ میلیون تومانی از سوی بنیاد علوی هستم، این درحالی است که در حال حاضر رویه کفش را برای پرس به مشهد ارسال میکنیم، که با خرید این دستگاه هزینه تولید کاهش پیدا کرده و کار مقرونبهصرفهتر عرضه خواهد شد.
بانوی کارآفرین حوزه صنایعدستی با اشاره به راهاندازی آموزشگاه هنری صنایعدستی در سال ۱۴۰۱ یادآورشد: در حال حاضر پنج نفر از شاگردانم که از سال ۱۴۰۱ با من همکاری میکنند بیمه تأمین اجتماعی هستند، بسیاری از شاگردانم ابتدا از طریق آموزشهای مجازی در دوران کرونا وارد کار شده و حالا به مرحله بافت حرفهای رسیدهاند.
سلیمانی تأکید کرد: در حال حاضر دوره های آموزشی در آموزشگاه، فنیوحرفهای و در بهزیستی برگزار می کنیم و با توجه به استقبال هنر آموزان تاکنون تعداد زیادی از هنرجویان آموزش های مورد نیاز خود را فرا گرفتهاند و محدودیتی در پذیرش هنرجو نداریم.
اگر زنان سرپرست خانوار برای یادگیری حضور پیدا کنند، آموزش گیوهبافی را بهصورت رایگان ارائه میدهمبانوی فعال در حوزه صنایعدستی و مدیر آموزشگاه صنایعدستی بافت سلیمان ضمن تشریح بخشی از فعالیتهای خود گفت: به بهزیستی اعلام کردهام که اگر زنان سرپرست خانوار برای یادگیری حضور پیدا کنند، آموزش گیوهبافی را بهصورت رایگان ارائه میدهم و تنها هزینهای که بر عهده خودشان خواهد بود، تهیه وسایل اولیه است که میتوانند آن را یا شخصاً تأمین کرده یا از طریق آموزشگاه تهیه کنند.
سلیمانی در خصوص دریافت حمایتهای معنوی توضیح داد: انتظار ما این است که ادارات و نهادهای محلی، محصولات بومی مثل گیوه را بهعنوان هدیه و سوغات رسمی خریداری کنند تا هم از هنرمندان حمایت شود و هم بازار فروش صنایعدستی رونق بگیرد.
در دورهای بخشی از تولیداتمان برای رزمندگان جبهه مقاومت ارسال میشد نخها را خودم تهیه میکردم، بچهها شالگردن و کلاه میبافتند، برخی اقلام را مستقیم میفرستادیم و برخی را میفروختیم و هزینهاش را برای آنها اختصاص میدادیماین بانوی کارآفرین درباره سابقه حمایتهای مردمی افزود: در دورهای بخشی از تولیداتمان برای رزمندگان جبهه مقاومت ارسال میشد نخها را خودم تهیه میکردم، بچهها شالگردن و کلاه میبافتند، برخی اقلام را مستقیم میفرستادیم و برخی را میفروختیم و هزینهاش را برای آنها اختصاص میدادیم.
او درباره وضعیت بازار فروش گفت: خوشبختانه هر مقدار تولید داشته باشیم معمولاً به فروش میرسد، پیش از محدودیتهای اینترنت، فروش مجازی هم فعال بود و علاوه برآن با حضور در نمایشگاههای استانی مشتریان ثابتی پیدا کردهام.
به گفته وی مشکل اصلی این است که کارهای دستی با نمونههای کارگاهی اشتباه گرفته میشود، در حالیکه کیفیت و دوام گیوههای دستباف با زیره طبی قابل مقایسه با تولیدات صنعتی و کارگاهی نیست.
مدتی قبل از افغانستان سفارش سه هزار جفت گیوه دریافت شد، اما چون دستگاه پرس زیره نداشتیم امکان پذیرش چنین سفارش بزرگی میسر نبودوی به موضوع توسعه کارگاه اشاره کرد و افزود: مدتی قبل از افغانستان سفارش سه هزار جفت گیوه دریافت شد، اما چون دستگاه پرس زیره نداشتیم امکان پذیرش چنین سفارش بزرگی میسر نبود، اگر دستگاه پرس زیره تهیه شود، علاوه بر کاهش هزینه های ارسال گیوهها به مشهد و...ظرفیت تولید بالا میرود و میتوانیم سفارشهای عمده را هم قبول کنیم و در حال حاضر تنها کمبود ما همین دستگاه است و با تأمین آن تولید به شکل کارگاهی و در تیراژ بالا انجام خواهد شد و انجام این مهم نیازمند حمایت دستگاههای ذیربط است.
این بانوی کارآفرین حوزه صنایعدستی علاوه بر آموزش گیوهبافی، هنرهایی شامل گلیمبافی، حصیربافی، قالی، گلدوزی و... را نیز در آموزشگاه آموزش میدهد.
نظر شما