اهتزاز «رایتِ سرخ» بر فراز قللِ مقاومت؛ آغاز عصرِ خون‌خواهی

برافراشتن پرچم سرخ بر فراز مساجد، حرم‌های مطهر و اماکن مذهبی، در وهله نخست، پیوندی ناگسستنی میان «کربلای ۶۱ هجری» و «کربلای عصر حاضر» برقرار می‌کند، این اقدام به جهانیان یادآوری می‌کند که امامِ شهیدِ ما، ادامه‌دهنده همان مسیری بود که در آن، جان و خانواده را فدای آرمانِ حق کردند.

به گزارش خبرنگار گروه دین و اندیشه خبرگزاری شبستان، رضامعممی مقدم، مدیرکل فرهنگی سازمان اوقاف و امور خیریه در یادداشتی با تاکید بر افراشتن پرچم سرخ بر فراز گنبدهای مساجد و اماکن مذهبی در پی شهادت مظلومانه رهبر انقلاب، این حرکت را تنها یک تغییر نمادین در بصر شهری نداست، بلکه اعلام جنگ تمدنی است، مشروح این یادداشت را در ادامه می خوانید:

برافراشتن پرچم سرخ بر فراز گنبدهای مساجد و اماکن مذهبی در پی شهادت مظلومانه رهبر حکیم انقلاب و خانواده ایشان، تنها یک تغییر نمادین در بصرِ شهری نیست؛ این یک اعلام جنگِ تمدنی و پیامی روشن به اتاق‌های فکر استکبار است که سوگِ ملت ایران، نه از جنس انفعال، بلکه از نوعِ «حماسه» و «خون‌خواهی» است.

در فرهنگِ دینی و تمدنی ما، پرچم سیاه نمادِ عزا و تسلیت است، اما «پرچم سرخ» حکایتی دیگر دارد. این رایت، نشانه‌ی خونی است که بر زمین ریخته شده و تا انتقامِ کامل از ظالم بازستانده نشود، پایین نخواهد آمد. امروز که خونِ پاکِ علمدارِ نهضت و خانواده معزز ایشان در ماهِ میهمانی خدا به دست شقی‌ترین آحاد بشر، یعنی آمریکای جنایتکار، بر زمین ریخته است، زمانِ برافراشتنِ این نمادِ اصیلِ شیعی فرارسیده است.

برافراشتن پرچم سرخ بر فراز مساجد، حرم‌های مطهر و اماکن مذهبی، در وهله نخست، پیوندی ناگسستنی میان «کربلای ۶۱ هجری» و «کربلای عصر حاضر» برقرار می‌کند. این اقدام به جهانیان یادآوری می‌کند که امامِ شهیدِ ما، ادامه‌دهنده همان مسیری بود که در آن، جان و خانواده را فدای آرمانِ حق کردند. این پرچم، شناسنامه‌ی جدیدِ جبهه مقاومت است؛ شناسنامه‌ای که با جوهرِ خون نوشته شده و نشان‌دهنده‌ی آمادگی ملت برای «نبرد نهایی» است.

علاوه بر جنبه‌ی معنوی، این حرکت یک عملیات روانیِ راهبردی علیه دشمن است. دشمنی که گمان می‌کرد با حذف فیزیکی رهبری انقلاب، شعله‌های این نهضت را خاموش می‌کند، اکنون با صحنه‌ای مواجه می‌شود که در آن، هر مسجد و هر بقعه به یک «قرارگاه انتقام» تبدیل شده است. رنگ سرخ، رنگِ غضبِ مقدسِ ملتی است که به فرموده امامشان، شهادت را نه خسارت، بلکه «فوز عظیم» می‌دانند.

این پرچم‌ها باید بر بلندترین نقاط شهرهایمان برافراشته شوند تا چشمانِ ناپاکِ جاسوسان و ماهواره‌های دشمن ببینند که ایران، یکپارچه به «ثأر» (خون‌خواهی) برخاسته است. این اهتزاز، عهدی است میان زائر و مقتدا که: «ما نه تنها در سوگت می‌گرییم، بلکه بر عهدِ خونینت تا محوِ کاملِ باطل ایستاده‌ایم.»

فردا که خورشید بر فرازِ گلدسته‌های این سرزمین طلوع کند، سرخ‌فامیِ پرچم‌ها خبر از طلوعی دیگر خواهد داد؛ طلوعی که پایانش، اقامه نماز در قدس به امامتِ صاحبِ اصلی این پرچم، حضرت ولی‌عصر (عج) خواهد بود.

کد خبر 1870209

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha