به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از گیلان، دهم ماه مبارک رمضان سالروز وفات امالمومنین حضرت خدیجه کبری(س)، بانوی فضیلت و ایثار است؛ بانویی که تمام دارایی خود را در طبق اخلاص نهاد و با جان و مال خود از پیامبر اکرم(ص) و دین نوپای اسلام حمایت کرد و پیامبر اکرم(ص) درباره او فرمودند: «هرگز خداوند بهتر از او را به من نصیب نکرد؛ او زمانی به من ایمان آورد که جهانیان کفر میورزیدند و مرا تصدیق کرد که همه تکذیبم میکردند.»
رقیه درویش، استاد حوزه و دانشگاه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان با تسلیت سالروز وفات حضرت خدیجه(س) اظهار کرد: دهم رمضان سالگرد وفات بانوی بزرگوار امالمومنین حضرت خدیجه کبری(س) است که با توجه به اینکه، این بانوی بزرگوار حق بسیار بزرگی به گردن همه ما مسلمانان دارند، مناسب است در خصوص شخصیت ایشان بیشتر بدانیم.
وی با اشاره به شناسنامه حضرت خدیجه(س) افزود: ایشان ۱۵ سال قبل از عامالفیل و ۶۸ سال قبل از هجرت پیامبر در شهر مکه دیده به جهان گشودند و پس از ۶۵ سال زندگی با شرافت و فضیلت، در دهم رمضان سال دهم بعثت، ۲۳ سال قبل از هجرت رسول خدا به مدینه، به لقاءالله پیوستند.
وی با بیان اینکه نام آن حضرت خدیجه، کنیه ایشان امهند و نام پدرشان خویلد بن اسد و نام مادرشان فاطمه دختر زائده بن اصم است، تصریح کرد: پدر و مادر حضرت خدیجه با چند واسطه به جد اعلای پیامبر خدا میرسند و مادر مادر خدیجه(س) دختر عبد مناف از اجداد پیامبر خداست، لذا حضرت خدیجه هم از طرف پدر و هم از طرف مادر با رسول خدا نسبت داشتند.
درویش خاطرنشان کرد: حضرت خدیجه بانوی آگاه و پاکسرشت و دلباخته فضیلت و معنویت بودند که اعتقاد به حق و حقیقت و تمایل به فضایل و کمالات از خصایص ذاتی ایشان بود و از همان دوران جوانی یکی از مشهورترین زنان حجاز و عرب به شمار میرفتند و نخستین زن تاجر عرب بودند که یکی از بزرگترین شخصیتهای تجار حجاز به شمار میآمدند.
وی ادامه داد: حضرت خدیجه حتی قبل از ازدواج با پیامبر خدا از شهرتی شایسته برخوردار بودند، چنانکه نام ایشان در تاریخ اسلام و تاریخ اعراب و قبایل عرب و در آثار و نوشتههای مورخین غیراسلامی نیز با عظمت و کرامت یاد شده است.
این استاد حوزه به ماجرای ازدواج حضرت خدیجه با رسول خدا (ص) اشاره کرد و گفت: پیامبر خدا دوران جوانی خود را طی میکردند و در آن سالها مردم پیامبر اسلام را به خاطر پاکی و راستی و درستی فوقالعادهشان به عنوان «امین» میشناختندو این آوازه درستی و امانت که در مکه گسترده شده بود، حضرت خدیجه را به سوی این جوان درستکار و امانتدار جلب کرد.
درویش افزود: در پی ملاقاتی که در حضور ابوطالب با پیامبر داشتند، حضرت خدیجه قافلهسالاری کاروان تجارتی و سرپرستی امور را به ایشان واگذار کرد و رسول خدا نیز در همان دوران جوانی چندین بار با کاروان حضرت خدیجه به سفرهای تجارتی رفتند و با هوش سرشار و اندیشه منطقی و دادوستدهای معقول و درست، سود فراوانی به دست آوردند.
وی بیان کرد: این توفیقات غیرمنتظره در امر تجارت که حضرت خدیجه (س) نظیرش را ندیده بود، توجه و اعتماد خردمندترین زن حجاز را بیش از پیش به درستی و امانتداری رسول خدا جلب کرد و ایشان تصمیم گرفتند زندگی خود را با چنین شخصیت یگانه و بیهمتایی پیوند بزنند.
درویش، با اشاره به اینکه حضرت خدیجه خود داوطلبانه قدم پیش گذاشتند و از رسول خدا برای ازدواج درخواست کردند، گفت: ایشان به پیامبر فرمودند: «ای محمد، من تو را مردی شریف و امانتدار و انسانی در اوج اصالت و صداقت یافتهام که خود را پاک و مطهر نگه داشتهای و کمترین غباری از آلودگیها در وجود تو نیست ازین رو، این خصوصیتهای برجسته مرا جلب و جذب شما کرده و میل دارم پیشنهاد همسری با شما را مطرح کنم.»
وی با بیان اینکه حضرت خدیجه نه تنها آداب و رسوم خواستگاری را دگرگون کرد، گفت: بلکه همه سنتهای دست و پاگیر ازدواج را که در آن زمان در میان اعراب جاهلی رواج داشت زیر پا گذاشت.
درویش تصریح کرد: با توجه به اینکه خواستگارانی با مهریههای خیرهکننده به خواستگاری ایشان می رفتند اما، هیچیک را نپذیرفته بود و حتی مهریه را از جانب خود و از ثروتی که داشتند به مبلغ چهار هزار دینار تعیین و تقدیم پیامبر کردند.
وی ادامه داد: حضرت خدیجه که امالمومنین هستند و در قرآن با این عنوان از زنان پیامبر نام برده شده، قبل از ازدواج با پیامبر ثروتمندترین شخص جزیرةالعرب بودند و حدود هشتاد هزار شتر و کاروانهای تجارتی متعدد داشتند که در طائف، یمن، شام، مصر و سایر سرزمینها در حرکت بودند.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: ایشان پس از ازدواج با پیامبر، همه اموال خود را چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام در اختیار رسول خدا گذاشتند تا آن حضرت هر طور که خواستند در راه خدا به مصرف برسانند، به گونهای که پیامبری که فقیر بود بینیاز شد.
درویش با اشاره به آیه «وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَی» گفت: خداوند در مقام بیان نعمتهای خود بر پیامبر میفرماید «تو را فقیر یافت و بینیاز نمود» و در تفسیرهای عامه و خاصه و روایات اهل بیت تصریح شده که مراد از بینیاز ساختن پیامبر، مال و بخشش حضرت خدیجه بود.
وی به جایگاه والای حضرت خدیجه در نزد خداوند و پیامبر اشاره کرد و ادامه داد: پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «جبرئیل نزد من آمد و گفت ای رسول خدا، این خدیجه است، هرگاه نزد تو آمد بر او از سوی پروردگارش و از طرف من سلام برسان و او را به خانهای از یک قطعه زبرجد در بهشت که در آن رنج و ناآرامی نیست بشارت بده.»
وی با بیان اینکه حضرت خدیجه از نظر ایمان و عقیده به جایی رسیدند که خدا و پیامبر و ملائکه او را دوست داشتند، گفت: ایشان جزو چهار زن بهشتی هستند که پیامبر فرمودند بهشت مشتاق چهار زن به نام های، مریم دختر عمران، آسیه همسر فرعون، خدیجه دختر خویلد و همسر رسول خدا، و فاطمه زهرا(س) است.
درویش با اشاره به جایگاه رفیع حضرت خدیجه در معراج پیامبر تصریح کرد: ابوسعید خدری از رسول خدا نقل میکند که در شب معراج، هنگام مراجعه به جبرئیل فرمودند آیا حاجتی داری؟ جبرئیل گفت حاجت من این است که سلام خدا و سلام مرا به حضرت خدیجه برسانی و پیامبر وقتی به زمین رسیدند، سلام خدا و جبرئیل را برای حضرت خدیجه ابلاغ کردند.
وی ادامه داد: پاسخ حضرت خدیجه بسیار زیبا بود که فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ وَ مِنْهُ السَّلَامُ وَ عَلَیْهِ السَّلَامُ وَ عَلَی جِبْرِئِیلَ السَّلَامُ»؛ همانا ذات پاک خدا سلام است و از او سلام و سلام به سوی او بازمیگردد و بر جبرئیل سلام باد.
درویش، با اشاره به نقش حضرت خدیجه در دوران محاصره اقتصادی مسلمانان در شعب ابیطالب گفت: در ابتدای اسلام که مسلمانان در تحریم اقتصادی به سر میبردند و همه جانبه مورد فشار بودند، ثروت حضرت خدیجه بود که توانست در آن اوج تحریمها مردم را نجات دهد و ایشان تمام ثروت خود را در اختیار رسول خدا قرار دادند و پیامبر توانستند سه سال محاصره در شعب ابیطالب را با ثروت حضرت خدیجه مدیریت کنند.
درویش به کرامت نزول کفن آسمانی برای حضرت خدیجه اشاره کرد و افزود: در کتاب خصائصالفاطمیه نقل شده هنگامی که حضرت خدیجه رحلت کردند، فرشتگان رحمت از جانب خداوند کفن مخصوصی را برای ایشان نزد رسول خدا آوردند که هم مایه برکت برای حضرت خدیجه بود و هم مایه تسلی خاطر رسول خدا شد.
وی با بیان اینکه، رسول خدا با همان کفن آسمانی حضرت خدیجه را کفن کردند و جنازه ایشان را به سوی قبرستان معلا بردند افزود: رسول خدا در میان قبر رفت و خوابید و سپس بیرون آمد و آن گوهر پاک را به خاک سپرد.
درویش همچنین با اشاره به ارادت همیشگی پیامبر به حضرت خدیجه پس از رحلت ایشان خاطرنشان کرد: با اینکه رسول خدا بعد از وفات حضرت خدیجه با برخی زنان دیگر ازدواج کردند، ولی در تمام مدتی که همسران دیگری در خانه داشتند، باز از حضرت خدیجه به شایستگی یاد میکردند و نام ایشان را با احترام میبردند و میفرمودند: «هرگز خداوند بهتر از او را به من نصیب نکرد؛ او روزی که من نیاز به کمک داشتم به یاریام آمد و دستم را با مهر و عطوفت گرفت، روزی به من ایمان آورد که جهانیان نسبت به من کفر میورزیدند و روزی مرا تصدیق کرد که جهانیان تکذیبم میکردند.»
نظر شما