حجتالاسلام علی جباری، استاد حوزه علمیه آذربایجان غربی، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه با اشاره به نگاه قرآن کریم نسبت به ماه رمضان اظهار کرد: در منطق وحی، روزه تنها امساک از خوردن و آشامیدن نیست، بلکه سیر و سلوک روح بهسوی تقوا و پرهیزگاری است.
وی با استناد به آیه ۱۸۳ سوره بقره ـ «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَمَا کُتِبَ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» ـ تصریح کرد: هدف از تشریع روزه رسیدن انسان به مقام تقواست؛ یعنی نگه داشتن دل از آلودگی و رفتار از تجاوز به مرزهای الهی.
حجتالاسلام جباری با تأکید بر اینکه ماه رمضان تنها زمان امساک از خوردن و آشامیدن نیست، گفت: این ماه فرصتی الهی برای تربیت روح و رسیدن به مقام تقواست؛ همان حقیقتی که جوهرۀ تمام عبادات در قرآن معرفی شده است.
استاد حوزه علمیه آذربایجان غربی افزود: پیامبر اکرم ﷺ میفرمایند: «الصِّیامُ جُنَّةٌ مِنَ النّار»؛ یعنی روزه سپری است در برابر آتش. همانگونه که سپر انسان را از آسیب حفظ میکند، روزه نیز سپر روح است در برابر غفلت، شهوت و خودکامگی نفس.
وی ماه رمضان را میدان پالایش درون و تربیت اراده دانست و گفت: در این ماه، مؤمن از گفتار لغو، نگاه آلوده و حتی اندیشه گناه پرهیز میکند تا روحش به مقام مراقبت الهی برسد؛ حالتی که انسان خود را همواره در محضر خدا میبیند.
به گفته این استاد حوزه، روزه تنها تمرین خویشتنداری نیست، بلکه «مدرسۀ خودسازی» است؛ چنانکه امیرمؤمنان علی(ع) در نهجالبلاغه میفرمایند: «فَرَضَ اللّهُ الصِّیـامَ اِبْتِلاءً لاِِخْلاصِ الْخَلْقِ» — روزه امتحانی است برای سنجش خلوص بندگان.
وی در پایان خاطرنشان کرد: فضیلت ماه رمضان در آن است که انسان را از ظاهر امساک به باطن حضور میکشاند؛ جاییکه گرسنگی جسم، طعام روح میشود و دل از غیر خدا تهی میگردد. نتیجهی این سلوک، پیدایش نوری در قلب است که همان حقیقت تقوا و مسیر بندگی خالصانه است.
نظر شما