به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه، تئاتر و کتاب، دو رکن اصلی میراث فرهنگی بشر، علیرغم تفاوتهای بنیادین در مدیوم، همواره در یک دیالوگ مستمر با یکدیگر بودهاند. کتاب (که غالباً شامل رمان، داستان کوتاه یا نمایشنامه مکتوب است) زایشگاه ایدههاست؛ فضایی بکر و نامحدود که تخیل خواننده در آن شکل میگیرد. تئاتر، اما، تجلی آن ایدههاست؛ جایی که کلمات از صفحه کاغذ جدا شده و در زمان و مکان واقعی، با جسم و صدا و حرکت، به حیات دوباره درمیآیند. این پیوند، بهویژه در فرآیند اقتباس و اجرا، عمق و پیچیدگیهای شگفتانگیزی را آشکار میسازد.

نقطه اشتراک اصلی تئاتر و کتاب، ساختار روایی است. چه در یک رمان چندجلدی و چه در یک نمایشنامه سه پردهای، عناصر سازنده داستان یکسانند: شخصیتها، پیرنگ (طرح)، فضا، و تم یا درونمایه.
در حاشیه هفدهمین نمایشگاه سراسری کتاب ارومیه بچه های مسجدی کانون فرهنگی و هنری منتظران امان زمان (عج)، تئاتری را با موضوع شهید «اسماعیل روحبخش» در حضور حمید نیلی، معاون فرهنگی و هنری ستاد کانون مساجد کشور اجرا کردند و بین تئاتر، کتاب و مسجد پیوند زدند.

طاهره جلیل اوغلی، مربی سرود و تئاتر کانون فرهنگی و هنری منتظران امام زمان( عج) مسجد خاتم النبیا ارومیه در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه گفت: تئاتری که امروز در حاشیه نمایشگاه کتاب و تجمع نوجوانان انقلابی برگزار شد مربوط به شهید «اسماعیل روح بخش» است که در این نمایش ۴ دختر عضو کانون هنرنمایی می کنند.
وی افزود: موضوع تئاتر ما مردی است به نام مشهدی اسمائیل که با خانمش در روستای یولقون اغاج زندگی می کنند و قرار میزارند فرشی با طرح ضامن آهو ببافند و با خودشان به مشهد برای پابوسی امام رضا(ع) ببرند ولی جنگ میشود و اسماعیل به جبهه می رود و به خواب مریم همسرش میاد که فرش را تمام کند و به مشهد ببرد ولی مریم میگوید من بدون تو جایی نمیرم و جواب میده باهم میریم که صبح از بنیاد شهید بهش زنگ میزنند که برادران تفحص بعد از۴۰ سال پیکر اسمائیل روح بخش را پیدا کردند و قرار است بعد از زیارت امام رضا(ع) به شهر خودشان منتقل شوند.
جلیل اوغلی گفت: در مسجد با همکاری مدیر کانون و اعضا در تمام مناسبت های ملی و مذهبی تئاتر و سرودهای مرتبط تولید کرده و مراسمات مختلف اجرا می کنیم.
تئاتر و کتاب دو روی یک سکهاند: اولی دنیای بالقوه را میسازد و دومی آن را به فعلیت درمیآورد. کتاب به متن عمق میدهد، و تئاتر به متن زندگی. این تعامل مداوم، نه تنها ادبیات نمایشی را غنی میسازد، بلکه به آثار مکتوب نیز پس از اجرا، حیاتی تازه میبخشد؛ زیرا هر اجرا، خوانندگان جدیدی را به سراغ رمان اصلی هدایت میکند تا شکافهای تفسیر شده روی صحنه را با تخیل خود پر کنند.
ترکیب سهگانه: تئاتر، کتاب، و مسجد
وقتی این سه عنصر در کنار هم قرار میگیرند، یک چرخه فرهنگی کامل را تشکیل میدهند کتاب متن دینی و اخلاقی محتوای لازم را فراهم میکند. مسجد به عنوان نهاد فرهنگی و اجتماعی فضایی برای آموزش و اجرای این محتوا فراهم میآورد. تئاتر و اجرای زنده نیز این محتوای مکتوب را به تجربهای حسی و جمعی برای مخاطب تبدیل میکند.
این سه نهاد در تاریخ فرهنگی ایران، همواره به یکدیگر کمک کردهاند تا پیامها و ارزشها به صورتهای گوناگون به نسلهای مختلف منتقل شود.
نظر شما