به گزارش خبرگزاری شبستان از استان قم، آیت الله ابوالقاسم علیدوست عضو هیئت مدیره انجمن علمی ارتباطات و تبلیغ حوزه و رئیس دانشکده صدا و سیمای قم در دوازدهمین مجمع عمومی انجمن علمی ارتباطات و تبلیغ حوزه علمیه که در محل دبیرخانه انجمن های علمی حوزه برگزار شد، ضمن تبریک نیمه شعبان و ایام الله دهه فجرگزارشی از فعالیت های این دوره انجمن ارائه کرد وگفت: پیامبر در حدیثی فرمودند: « أَ لاَ أُحَدِّثُکُمْ عَنْ أَقْوَامٍ لَیْسُوا بِأَنْبِیَاءَ وَ لاَ شُهَدَاءَ یَغْبِطُهُمْ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ اَلْأَنْبِیَاءُ وَ اَلشُّهَدَاءُ بِمَنَازِلِهِمْ مِنَ اَللَّهِ عَلَی مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ قِیلَ مَنْ هُمْ یَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ هُمُ اَلَّذِینَ یُحَبِّبُونَ عِبَادَ اَللَّهِ إِلَی اَللَّهِ وَ یُحَبِّبُونَ اَللَّهَ إِلَی عِبَادِهِ قُلْنَا هَذَا حَبَّبُوا اَللَّهَ إِلَی عِبَادِهِ فَکَیْفَ یُحَبِّبُونَ عِبَادَ اَللَّهِ إِلَی اَللَّهِ قَالَ یَأْمُرُونَهُمْ بِمَا یُحِبُّ اَللَّهُ وَ یَنْهَوْنَهُمْ عَمَّا یَکْرَهُ اَللَّهُ فَإِذَا أَطَاعُوهُمْ أَحَبَّهُمُ اَللَّهُ؛ رسول خدا فرمود:آیا آگاه کنم شما را از گروهی که نه از انبیا هستند و نه از شهدا،ولی انبیا و شهدا در روز قیامت به مقام و منزلت آنان غبطه می خورند،و آنها بر منبرهایی از نور نشسته اند؟ سؤال شد:ای رسول خدا آنان کیانند؟فرمود:آنان کسانی هستند که بندگان خدا را نزد خدا محبوب می کنند و خدا را نزد بندگانش محبوب می گردانند،عرض کردیم: ایجاد محبت خدا در دلها معلوم است،ولی چگونه بندگان را نزد خدا محبوب می گرداند؟ فرمود:آنها را فرمان می دهد به آنچه خدا دوست می دارد،و باز می دارد آنان را از آنچه خدا دوست نمی دارد،و هر گاه آنها را اطاعت کردند خداوند دوستشان دارد».
وی تصریح کرد: مرحوم طباطبایی در مختصر حاشیه ای که بر بحارالانوار دارند، به این حدیث که می رسند، این سوال پیش می آید که اینها اگر نبی و شهید نیستند، چگونه انبیا بر آنها غبطه می خورند؟ لذا توجیه می کنند که منظور از این غبطه این است که انبیاء و شهداء وقتی آن مقام و مرتبه را می بینند شاد می شوند.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ادامه داد: برای فهم این حدیث نیاز به دستکاری آن نیست یعنی ممکن است برخی عالمان دین که مبلّغ دین خاتِم و خاتَم هستند از برخی انبیاء مقام بالاتری پیدا کنند البته به این علما وحی نمی شود و حتی از مقام عصمت هم برخوردار نیستند اما در مجموعه فعالیت ها ممکن است به جایی برسند که از برخی انبیا بالاتر باشند. وقتی در این حدیث می فرماید با منابری از نور محشور می شوند، این همان نور تبلیغ است که ممکن است یک شهر یا یک کشور یا دنیا را متاثر کند.
وی افزود: مقام تبلیغ و ارتباط این است اگر عظمت تبلیغ را به عنوان پایه بپذیریم، زمان تا زمان تفاوت می کند.
وی به روایتی از امام باقر(ع) در همین رابطه اشاره کرد و گفت: در زمان امام باقر(ع) فضایی ایجاد شد که برخی مدعی شدند مهدی موعود می خواهد بیاید و البته برخی هم از این موضوع ناراحت نبودند همچون نفس زکیه، محمدمهدی بن عبدالله بن حسن بن حسن که آرام آرام به او لقب مهدی را می دهند. در همین راستا و فضاست که منصور دوانیقی نام فرزندش را «محمدمهدی» می گذارد. در این فضا، جابر بن یزید جعفی نزد امام باقر (ع)می آید و می پرسد فرج چه زمانی است؟ حضرت می فرماید: «هیهات، هیهات، دور است، دور است، فرج ما وقتی است که شما غربال شوید، غربال شوید، غربال شوید تا کسی که استخوان دارد و مقاومت دارد بایستد و کسی که مقاومت ندارد می لغزد.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان اینکه امروز با امواج ضلال مواجه هستیم، بیان داشت: ما در دوران عصر «غربله» به سر می بریم و لذا بحث کتب ضاله نیست بلکه با امواج ضلال مواجهیم.
وی نمودهای تبلیغ را مورد توجه قرار داد و گفت: یکی از نمودهای تبلیغ، تدریس و تربیت است که خیلی از آقایان در این عرصه موفق هستند، یکی دیگر از نمودها، تحقیق و پژوهش است که خیلی از آقایان هم مانند استاد واعظ موسوی در آن موفق است.
وی یکی دیگر از نمودهای تبلیغ را ارتباط با مردم دانست و گفت: گاهی که خدمت امام رضا (ع) برای زیارت می روم، در کارهای خود می گردم که آن را هدیه به امام کنم. مخصوصا سراغ کاری می روم که خالی از هرچیزی باشد و آن ارتباط با مردم و پاسخ دادن به مسئله آنهاست.
علیدوست به بحث «اصالت» و «معاصرت» پرداخت و گفت: آنچه که امروز خیلی نکته دارد این است که کسی که می خواهد به نام دین حرف بزند و کار کند این دو عنصر اصالت و معاصرت را در نظر بگیرد. مثلا اگر ما در فقه خیلی مردم پسند صحبت کنیم اما هنجارهای شناخته شده اجتهاد را نداشته باشد و آمیخت هایی از بدعت و کژی داشته باشد، خیلی خطرناک است.
وی ادامه داد: تفسیر، فقه، عرفان، فلسفه و حتی منبری که برای توده مردم می خواهیم برویم هنجار دارد و باید اصالت داشته باشد. این نیازمند توانایی و مطالعه جامع است. یعنی دین را در یک نظام حلقوی (کنار هم) یا هرمی(در طول هم) مطالعه کند.
وی «معاصرت» را مورد توجه قرار داد و گفت: من احساس خطر می کنم. برخی فضایی را در حوزه ایجاد می کنند که معلوم نیست به کجا می خواهد برسد. برخی افکاری که علمای نجف صدسال پیش دادند، امروز در حوزه علمیه قم با آن مشکل دارند. اگر از عقلانیت دین فاصله بگیریم نمی توانیم در دنیای امروز از دین دفاع کنیم. دین، عقلانیت، حریت و مقاصد بلند شارع باید معنا شود.
استاد علیدوست در پایان تاکید کرد: همه علوم اسلامی برای اینکه اصالت پیدا کند باید نظام وار باشد و همه دین دیده شود و برای اینکه بتواند پاسخگو باشد باید همه جانبه دیده شود.
نظر شما