به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از الجزیره، در شکلی منحصر به فرد از گردشگری، گردشگران اروپایی صدها هزار دلار نه برای اقامت در یک هتل لوکس یا بازدید از یک مکان تاریخی، بلکه برای شرکت در یک «نسلکشی» برای سرگرمی در طول جنگ بوسنی پرداخت کردند.
الجزیره در قسمت ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶ برنامه «استغراب» به پدیده «سفاریهای تکتیرانداز» پرداخت، جایی که محاصره سارایوو در دهه ۱۹۹۰ به نوع منحصر به فردی از «سفر توریستی» تبدیل شد، سفری که در آن انسانیت از تمام ارزشهایش تهی شد.
براساس تحقیقی که در این قسمت ارائه شده است، افراد ثروتمندی از ایتالیا، آمریکا و سایر کشورها مبالغی از ۸۰ هزار تا ۱۰۰ هزار یورو برای یک سفر «تکتیراندازی انسانی» در سارایوو محاصره شده پرداخت کردند.
براساس شهادت ایزیو کاوازانی، روزنامهنگار ایتالیایی، این قتلها صرفاً تصادفی نبودند؛ بلکه یک «فهرست قیمتها» وحشتناک وجود داشت. هر کسی که میخواست کودکی را بکشد، باید مبلغ اضافی میپرداخت، در صحنهای که خون بیگناهان را به یک تجارت پرسود تحت حمایت ارتش صربستان تبدیل میکرد.
رسانهها چگونه راه را برای قتل هموار میکنند؟
این قسمت به طور مفصل بر نقش رسانههای صربستان در ایجاد فضای روانی برای ارتکاب این جنایات از طریق فرآیند «غیرانسانیسازی» تمرکز داشت. از جمله برجستهترین نمونههای ذکر شده در تحقیقات میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
دروغهای تلویزیونی: تلویزیون دولتی صربستان گزارشهایی را پخش کرد که ادعا میکرد «افراطگرایان مسلمان، کودکان صرب را به شیرهای باغوحش سارایوو غذا میدادند.»
دستکاری تاریخی: استفاده از نقاشی مربوط به سال ۱۸۸۸ و ادعای اینکه این نقاشی، کودکی صرب را نشان میدهد که خانوادهاش توسط مسلمانان بوسنیایی کشته شدهاند.
فرهنگ لغتهای مرگبار: گزارشهای رسانهای، مسلمانان را به عنوان «موش»، «بیگانه» و «خائن» توصیف میکردند و آنها را از انسان به «اهدافی» تبدیل میکردند که به راحتی میشد بدون پشیمانی ماشه را علیه آنها کشید.
تحریف حقیقت: ارتکاب قتل عامهای صربستان و سپس متهم کردن قربانیان به ارتهاب این جنایات علیه خودشان، برای ایجاد توجیهات دائمی برای خشونت.
از سارایوو تا غزه
برنامه «استغراب» توجه را به شباهت وحشتناک بین لفاظیهای رسانههای صربستان در دهه ۱۹۹۰ و اظهارات معاصر جلب کرد. این قسمت، توصیف بوسنیاییها به عنوان «موش» را با توصیف یوآو گالانت، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی از فلسطینیها به عنوان «حیوانات انساننما» مقایسه کرد.
در این قسمت توضیح داده شد که این توصیف که در رسانههای غربی پخش شده است، با هدف توجیه نسلکشی علیه مردم غزه از اکتبر ۲۰۲۳، درست همانطور که رسانههای صربستان سه دهه پیش انجام دادند، انجام شده است.
بیعملی بینالمللی و صلح تلخ
در بحبوحه این وحشیگری، جامعه بینالمللی به عنوان تماشاگر ایستاد. تحریم تسلیحاتی حتی به سلب حق دفاع بوسنیاییها از خود در برابر ارتشی که زرادخانهی یوگسلاوی سابق را در اختیار داشت، کمک کرد.
با وجود سقوط سربرنیتسا و شکست یونوفور در محافظت از غیرنظامیان، پایداری فرمانده علی عزت بگوویچ برجسته بود. او از تسلیم شدن در برابر منطق دولت نژادی و قومی خودداری کرد.
این فاجعه با توافق دیتون (۱۹۹۵) پایان یافت، که جنگ را متوقف کرد، اما با تقسیم کشور بر اساس خطوط قومی، زخم عمیقی بر جای گذاشت.
نظر شما