سرداری که از جلسات قرآنی مسجد راه آسمان را پیدا کرد

به گزارش خبرنگار مسجد و کانون‌های مساجد خبرگزاری شبستان؛ «شهادت بدین معنا است که یک انسان، برترین و محبوب‌ترین سرمایه‌ی دنیایی خویش را نثار آرمانی سازد که معتقد است زنده ماندن و بارور شدن آن، به سود بشریت است. خاصیت کشته شدن در راه خدا این است که انسانی جان خود را صرف می‌کند برای یک هدف و مقصد الهی و خدای متعال هم در پاسخ به این ایثار و گذشت بزرگ، حضور او را در ملّت او تداوم می‌بخشد و یاد، فکر و آرمان او زنده می ماند. بزرگداشت شهدا برای آینده‌ی این کشور، حیاتی و ضروری است. روزبه‌روز باید یاد شهدا و تکرار نام شهدا و نکته‌یابی و نکته‌سنجی زندگی شهدا در جامعه‌ی ما رواج پیدا کند. در بیان زندگی‌نامه‌ی شهیدان سعی کنیم خصوصیّات زندگی اینها و سبک زندگی اینها و چگونگی مشیء زندگی اینها را تبیین کنیم، این مهم است. گاهی رنج و زحمتِ زنده نگهداشتن خون شهید، از خود شهادت کمتر نیست».

این جملات بخشی از فرمایشات رهبر عزیز و مقتدرمان حضرت امام خامنه‌ای (حفظه الله) در وصف شهید و شهادت است. با توجه به تاکیدات رهبر انقلاب بر موضوع حفظ یاد و نام شهدا و زنده نگهداشتن ارزش شهادت، ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور در راستای عمل به منویات رهبری و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در طرحی ابتکاری و با حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، رویداد «سه‌شنبه_های_تکریم_شهدایی» را رقم زد. این طرح در دولت دوازدهم کلید خورد و همچنان ادامه دارد.

این طرح، فصل جدیدی از بازخوانی زندگینامه شهداست. فرصتی برای این که سیره شهدایی را بازخوانی کنیم که به تعبیر شهید والامقام «سپهبد حاج قاسم سلیمانی» ابتدا شهادت را زندگی کردند و بعد به مقام شهادت رسیدند. در سه شنبه های شهدایی امروز با  شهیدی آشنا می شویم که همیشه می‌گفت: «من یک روز شهید می‌شوم».  

شهید «حسین ولایتی‌فر» ۶ تیرماه ۱۳۷۵ در شهرستان دزفول به دنیا آمد. حضور چندین ساله او در محفل‌های معنوی تاثیر بسزایی در شکل گرفتن روحیات حسین گذاشت. در سن ۸سالگی عضو جلسات قرآن مسجد حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) شد. ۱۷ سالش بود که به عنوان مسئول جلسات قرآن فعالیت می‌کرد. حضور در هیئت‌های مذهبی، مسجد و برنامه‌های فرهنگی از جمله ویژگی های اخلاقی «حسین» بود و اهتمام زیادی برای کمک به فقرا و نیازمندان داشت.

 ۲۰ سالش بود که جذب سپاه شد و دوره‌های تکاوری را طی کرد. بعد از گذراندن دوره‌های مقدماتی، محل خدمتش شد اهواز. ماجرای داعش که پیش آمد چند وقتی پیگیر اعزام به سوریه بود؛ نشد که مدافع حرم شود اما دلش در گرو حضرت زینب سلام الله علیها ماند.

«حسین» در جمع رفقای هیئتی لقب سردار داشت. همیشه می‌گفت: «من یک روز شهید می‌شوم» هیچ‌وقت اهل ریا نبود، اما یکجا ریا می کرد و می گفت: «بذار ریا بشه تا بقیه یاد بگیرند، من می‌دانم شهید می‌شوم».

تقریبا همیشه او را در حال کار و تلاش و کوشش می دیدید. گویا خستگی برایش معنا و مفهومی نداشت. بدن ورزیده و آماده ای داشت. درست وقتی که همه خسته بودند شوخی‌های «حسین» گل می کرد و به همه روحیه می داد. استراحتش ماند برای بعد از شهادتش. همّ وغمّ «حسین» مسائل فرهنگی جامعه بود و همیشه می‌گفت: خمس و زکات بدن باید پرداخت شود.

در خانه، فرزندی مهربان و مسئولیت‌پذیر بود. کارهایش را خودش انجام می‌داد و اجازه نمی‌داد کسی به او کمک کند. همیشه برای نماز صبح بیدار می‌شد و اگر مادر خواب می‌ماند، او را نیز بیدار می‌کرد. سجده‌های طولانی بعد از نماز و راز و نیازهای شبانه‌اش با خدا، تصویری از یک فرشته زمینی است که در ذهن مادر نقش بسته است.  می‌گفت: «از افتخارات نسل ما این است که در عصر و زمانی زندگی می کنیم که قرار است اسرائیل در این دوره و به دست ما نابود شود.»

شهید «حسین ولایتی فر» ۳۱ شهریور ماه ۹۷ در سن۲۲ سالگی حین حمله تروریست‌ها به مراسم رژه نیروهای مسلح اهواز، به شهادت رسید.