به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از ایلام، امروز، یازدهم دیماه، سالروز ارتحال عالم مجاهد، فقیه انقلابی و یار دیرین امام خمینی(ره)، آیتالله شیخ عبدالرحمان حیدری ایلامی است؛ عالمی که هم در حوزه علم، هم در سیاست، و هم در جهاد و دفاع از مردم، الگویی بیبدیل به شمار میرود و نامش با هویت دینی، مقاومت مردمی و دفاع مقدس در استان ایلام گره خورده است.
آیتالله حیدری در سال ۱۳۰۴ شمسی در شهر ایلام متولد شد و پس از تحصیلات نظام قدیم، رهسپار نجف و کربلا شد تا علوم دینی را نزد استادانی چون سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی، امام خمینی(ره)، شیخ حسین حلی و شیخ مجتبی لنکرانی بیاموزد.
در این سالها، ایشان با تقوا، زهد و پشتکار مثالزدنی، میان طلاب و فضلا به شخصیتی شناختهشده بدل شد. آیتالله شیخ محمد هادی معرفت درباره او گفته است: «عبادت ایشان در حوزه علمیه کربلا نمونه بود و همه ایشان را به پاکی و تعبد میشناختند.»
دیماه سال ۱۳۵۰، رژیم بعث عراق، طلاب و ایرانیان مقیم این کشور را به طرز رقتباری اخراج کرد. آیتالله حیدری نیز در میان این گروه قرار داشت و با وضعیتی دشوار به مرز مهران رسید. او نه تنها از این تجربه سخت دلسرد نشد، بلکه بعداً در دوران جنگ، آوارگان و خانوادههای بیخانمان استان را ساماندهی کرد و خود به یک محور حمایت و امدادرسانی تبدیل شد.
با بازگشت به ایلام در سال ۱۳۵۴، آیتالله حیدری نقش تاریخی خود را آغاز کرد. او نخستین کسی بود که شش ماه پیش از پیروزی انقلاب، «دادگاه عدل اسلامی» را در منزل خود بنیان گذاشت و اختلافات مردم را در چارچوب شریعت حل و فصل کرد. او همچنین بدون توجه به تهدیدهای ساواک، حدود اسلامی را در مسجد جامع ایلام جاری ساخت؛ اقدامی که موجب شد مسجد جامع به کانون بیداری و فعالیتهای انقلابی تبدیل شود.
آیتالله حیدری در جریان نهضت انقلاب، هشدارهای صریح خود را به نیروهای امنیتی اعلام کرد و در مسجد جامع ایلام فریاد زد: «اگر طلبهای را بگیرند، کافی است تونل را ببندیم… توان آن را داریم که با طاغوت بجنگیم!»
این سخنان، روحیهای انفجاری در مردم ایجاد کرد و شعله انقلاب را در ایلام زنده نگه داشت.
حجتالاسلام والمسلمین بنشاسته طلبه ایلامی در گفتوگو با خبرنگار ما گفت: آیتالله حیدری نمونه کامل فقیه تراز شیعه بود؛ یعنی عالمی که فقه را فقط در کتاب نمیدید، بلکه آن را به صحنه جامعه و مبارزه میآورد. اقدام او در تشکیل دادگاه عدل اسلامی پیش از پیروزی انقلاب، یک حرکت بیسابقه و نشاندهنده جسارت فقه انقلابی بود.
با آغاز جنگ تحمیلی، آیتالله حیدری نخستین روحانی بود که لباس رزم پوشید و فرمان تشکیل خط پدافندی در تنگه گنجانچم را صادر کرد. او بسیج عشایر و جوانان را سامان داد و خانهاش را به مرکز پشتیبانی جبههها تبدیل کرد. در عملیات فتح میمک، او فرمانده محور ایلامی بود و نقشی کلیدی در نخستین پیروزی بزرگ نیروهای اسلام ایفا کرد.
در عرصه علمی نیز، با تأسیس مدرسه علمیه باقریه در سال ۱۳۵۵، زمینه تربیت طلاب بومی و پاسخگویی به شبهات اعتقادی و سیاسی مردم را فراهم ساخت؛ مدرسهای که به پایگاه فکری انقلاب در غرب کشور بدل شد.
حجتالاسلام والمسلمین علیاکبر میری استاد حوزه و کارشناس معارف شیعه نیز گفت: ویژگی ممتاز آیتالله حیدری این بود که مرز بین حوزه و مردم را شکست. او یک روحانی پشت میز نبود؛ در میان مردم، در سنگر، در خانه آوارگان و در خط مقدم حضور داشت. این همان الگویی است که اهلبیت(ع) از عالمان دین ترسیم کردهاند.
آیتالله حیدری در سال ۱۳۵۸ با رأی مردم ایلام به مجلس خبرگان قانون اساسی راه یافت و با صراحت از ولایت فقیه و تمامیت ارضی ایران دفاع کرد. سالهای پایانی عمرش نیز با وجود بیماری، در خدمت مردم و رزمندگان گذشت تا سرانجام در نیمه شب یازدهم دیماه ۱۳۶۵ در قم آسمانی شد.
بزرگان حوزه از تقوا، علم، زهد و اخلاق کمنظیر او یاد کردهاند و نامش همچنان در حافظه تاریخی ایلام و انقلاب اسلامی میدرخشد؛ عالمی که با مردم زیست، با انقلاب قیام کرد و با جهاد، جاودانه شد.
نظر شما