خبرگزاری شبستان: وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَ إِنْ لَمْ یُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ یَسْخَطُونَ؛ و بعضی از منافقان در صدقات (تقسیم زکات) به تو عیب میگیرند. پس اگر چیزی از آن (اموال) به آنان داده شود، راضی میشوند (و تو را عادل میشمارند) ولی اگر چیزی به آنان داده نشود به ناگاه آنان خشمگین میشوند (و تو را به بیعدالتی متهم میکنند). (توبه، 58)
«لَمز»، عیبجویى روبروست و اگر پشت سر عیبجویى کنند، «هَمز» است.
شخصى که بعدها رهبر خوارج و مارقین شد، در تقسیم غنایم جنگ حنین به پیامبر (ص) اعتراض کرد و گفت: به عدالت رفتار کن!!
حضرت فرمود: چه کسى از من عادلتر است؟ عمر خواست به خاطر این جسارت او را بکشد، پیامبر (ص) فرمود: رهایش کنید، او پیروانى خواهد داشت که چنان عبادت کنند که شما عبادتهاى خویش را نسبت به آنها ناچیز خواهید شمرد (اشاره به عبادتهاى خشک و بىولایت آنان). با آن همه عبادت از دین خارج مىشوند، همچون خروج تیر از کمان. سرانجام آن شخص در جنگ نهروان به دست على (ع) به هلاکت رسید.
از طرفى کینه و دشمنى و طعن و قضاوت به ناحقِ بعضى مردم، به خاطر از دست دادن منافع مادى و شخصى است. چنانکه ریشه بعضى تحلیلهاى نادرست، انگیزههاى درونى است. امام صادق (ع) فرمود: بیش از دو سوم مردم این گونه مىباشند.
منبع: کتاب دقایقی با قرآن
پایان پیام/
لمز به معنای کینه و دشمنى و طعن و قضاوت به ناحقِ بعضى مردم، به خاطر از دست دادن منافع مادى و شخصى است. چنانکه ریشه بعضى تحلیلهاى نادرست، انگیزههاى درونى است.<BR>
کد خبر 144740
نظر شما