درج علامت وقف در قرآن مانعی در مسیر قرائت حرفه ای قاریان

وجود علایم وقف در قرآن به نظر می رسد برای قاریان بیشتر به راحت طلبی نزدیک باشد تا ارتقای سطح کیفی آنان در ارائه یک تلاوت فنی در صورتی که این مسئله مانعی برای یادگیری معنای قرآن است.

خبرگزاری شبستان: دانستن آنکه کجای یک آیه می توان ایستاد یا از کدام محل آیه می توان شروع کرد از علوم وقف و ابتدا در قرآن است که اهمیت آن به قدری است که گاهی میان عالمان تفسیر قران اختلاف می افتد که از چه علامت وقفی باید استفاده کنند.
اصولا در این موارد اختلاف در تفسیر معنای آیه پیش می آید که گاه باعث بروز چنین اختلافاتی می شود که هرکدام در جای خود قابل بررسی است.
یکی از شروط قرائت ممتاز دانستن معنای آیات به قدر کافی بوده و قاری ای که معنای آیات را نمی داند نمی تواند وقف و شروع مناسبی داشته باشد.
یکی از راهکار های مفید استفاده از قرآن های بدون علامت وقف است تا قاری قرآن بدون دانستن جای وقف و فقط با اتکا به معنای آیات تلاوتی انجام دهد تا با کم ترین نقیصه مواجه شود.
مهمترین عامل در تلاوت قاریان ایرانی عدم تسلط کافی به معنای آیات است که گاه نمی دانند وقتی آیه ای را می خوانند سیاق جمله چیست؟
یکی از انواع وقف بر آیات وقف تام است یعنی معنا به کمال خود رسیده و بهتر است که قاری بر آن وقف کند.
در حالت کلی وقف تام در دو بخش اتفاق می افتد یعنی زمانی که موضوع در وسط یک آیه به طور کامل تغییر می کند و زمانی که موضوع دست نمی خورد ولی سیاق جمله عوض می شود.
برای مثال در سوره مبارکه فاتحة الکتاب از آیه 1 تا 3 ستایش و حمد چروردگار است ولی در آیه 4 سیاق جمله عوض شده ولی در کل موضوع یکی است.
زیرا در آیه چهارم می فرماید فقط تو را می چرستیم و از تو مدد می جوییم.
در آیه 5 و 6 دوباره سیاق جمله عوض شده و از خدا درخواست و دعا دارد ولی باز در کل موضوع آیه تغییر نکرده است.
یکی دیگر از موارد وقف تام تغییر در گوینده کلام است برای مثال در سوره منافقون در آیه 1 می فرماید: منافقان به پیامبر گفتند که به یقین گواهی می دهیم که که تو فرستاده خداوند هستی که اینجا جای وقف است ولی در ادامه خداوند می فرماید که خدا می داند که تو رسول او هستی.
اگر این دو مطلب را با هم تلاوت کنیم مثل این است که منافقان گفته اند که خدا می داند که ای پیامبر تو رسول خدایی.
در جای دیگر در آیه 116 سوره بقره می فرماید: گروهی گفتند که خدا دارای فرزند است و در ادامه خود خدا می فرمایند این چنین نیست و خدا پاک و منزه است.
در این مورد هم اگر این دو قسمت را با هم بخوانیم مثل این است که همان گروه به خدا گفته اند که او پاک و منزه است.
در وجود علایم وقف در قرآن تفسیر آیات نیز اهمیت بالایی دارد. برای مثال در آیه 29 سوره فرقان می فرماید: افراد ظالم در روز قیامت می گویند ای کاش با فلانی دوست نمی شدم که مرا از پیروی از رسول و راه حق گمراه ساخت. در ادامه آیه 29 می فرماید شیطان برای انسان مایه گمراهی است.
اگر در تفسیر این قائل به این باشیم که قسمت دوم آیه از سخنان فرد ظالم است دیگر وقف تام حساب نمی شود.
حال اگر قسمت دوم آیه را از قول خدا به دانیم این وقف از نوع وقف تام است و باید در کلمه "جاءنی" وقف کرد.
پایان پیام/


 

کد خبر 124153

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha