«حجت الاسلام جواد حیدری» در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در اصفهان، با استناد به آیه شریفه «لَقَدْ مَنَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنينَ إِذْ بَعَثَ فيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفي ضَلالٍ مُبينٍ» اظهار داشت: در این آیه آمده است، خدا بر مؤمنان منت نهاد، هنگامى كه در ميان آن ها پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آيات او را بر آنها بخواند و آنها را پاك كند و كتاب و حكمت بياموزد؛ هر چند پيش از آن، در گمراهى آشكارى بودند.
این کارشناس مذهبی با اشاره به اینکه خداوند به خاطر بعثت رسول خدا بر مردم منت نهاده تصریح کرد: شايد در ابتدای نظر تصور شود «منت گذاشتن» امری نازیبا است، ولى هنگامى كه به ريشه اصلى لغت «منت» باز مى گرديم مطلب كاملا روشن مىشود و توضيح اينكه همانطور كه راغب در كتاب مفردات مىگويد اين كلمه در اصل از «من» به معنى سنگ هايى است كه با آن وزن مى كنند گرفته شده و به همين دليل هر نعمت سنگين و گران بهايى را «منت» می گويند.
حیدری ابراز داشت: اگر این کار جنبه عملى داشته باشد، يعنى كسى عملا نعمت بزرگى به ديگرى بدهد، زيبا و ارزنده است و اما اگر كسى كار كوچك خود را با سخن، بزرگ كند و به رخ افراد بكشد كارى است بسيار زشت، بنابراين منتى كه نكوهيده است به معنى بزرگ شمردن نعمتها در گفتار است؛ اما منتى كه زيبنده است همان بخشيدن نعمتهاى بزرگ است.
وی تاکید کرد: خداوند در آيه ۱۶۴ آل عمران مىگويد: پروردگار بر مؤمنان منت گذارد، يعنى نعمت بزرگى عملا در اختيار آنها نهاد، اما اينكه چرا تنها نام مؤمنان برده شده در حالى كه بعثت پيامبر(ص) براى هدايت عموم بشر است، بخاطر اين است كه از نظر نتيجه و تاثير، تنها مؤمنان هستند كه از اين نعمت بزرگ استفاده مىكنند و آن را به خود اختصاص مي دهند.
این پژوهشگر حوزوی افزود: نکته مهم این است که بزرگی نعمت بعثت انبیاء چیست که خداوند به وجود آنان بر بندگان خود «منت» نهاده است؟!
حجت الاسلام حیدری اضافه کرد: با تدبر در آیات و روایات اهل بیت علیهم السلام، به گوشه ای از برکات وجود نازنین پیامبران اشاره می شود تا حقیقت امر برای ما ظاهر شود، تعلیم راه عبادت و بندگی خداست و همه انبیاء مردم را دعوت به بندگی حضرت حق میکردند و همچنین راه و روش این امر را به مردم میآموختند و قرآن کریم از زبان حضرت نوح خطاب به قومش میفرماید :«اَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ وَ أَطيعُون»؛«كه خدا را پرستش كنيد و از مخالفت او بپرهيزيد و مرا اطاعت نماييد».
این کارشناس دینی با اشاره به بیرون آوردن گنجهای عقل متذکر شد: عقل انسان به خاطر تأثیرپذیری از محیط و تربیتهای ناصحیح، دچار حجابهایی میشود که مانع تشخیص حق از باطل میشود و پیامبران الهی با آموزههای وحیانی این حجابها را کنار میزنند.
حیدری خاطر نشان کرد: امام علی(ع) میفرماید: «... فَبَعَثَ فِيهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَيْهِمْ أَنْبِيَاءَهُ لِيَسْتَأْدُوهُمْ مِيثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ يُذَكِّرُوهُمْ مَنْسِيَّ نِعْمَتِهِ وَ يَحْتَجُّوا عَلَيْهِمْ بِالتَّبْلِيغِ وَ يُثِيرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُول…»؛« پس خداوند رسولانش را برانگیخت و پیامبرانش را به دنبال هم بهسوی آنان گسیل داشت، تا اداى عهد فطرت الهى را از مردم بخواهند و نعمتهای فراموششده او را به یادشان آرند و با ارائه دلایل بر آنان اتمامحجت كنند و نیروهاى پنهان عقول آنان را برانگیزانند»
وی بیان حق و باطل را از دیگر برکات بعثت حضرت محمد (ص) دانست و گفت: قرآن کریم میفرماید: «... فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيه...»؛« پيامبران را برانگيخت؛ تا مردم را بشارت و بيم دهند و كتاب آسمانى كه بهسوی حق دعوت مىكرد، با آنها نازل نمود؛ تا در ميان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داورى كند»(بقره، 213)
این کارشناس اعتقادی یادآور شد: بیان مصالح و مفاسد نیز یکی از برکات وجود رسول الله است و پیامبران الهی آمدند تا آنچه صلاح و سداد بندگان برای رسیدن به مقصود است و همچنین آنچه باعث سخط و خشم صانع و خالق میشود را تبیین کنند و با در نظر گرفتن موارد فوق و البته مطالعه و تدبر بیشتر در حکمت بعثت انبیاء، راز عظمت این نعمت، روشن شده و وجه «منت نهادن» الهی بر بندگان کشف می شود.
نظر شما