به گزارش خبرنگار سرویس مسجد و کانون های مساجد خبرگزاری شبستان، امروز نهم آذر ماه، روز بزرگداشت شیخ مفید، از عالمان و فقیهان بزرگ جهان اسلام است. اندیشمندی که امام زمان (عج) بر فقاهت او مهر تایید زد. زندگی شیخ که او را «ابن المعلم» نیز می نامیدند مملو از خیر و برکت برای جهان اسلام بود چه آنکه بسیاری از شاگردان او به عنوان مبرزترین بزرگان علم فقه و کلام شناخته شدند.
اما شیخ مفید در طول زندگی خود در باب مساله فقاهت خود در مقاطعی با مسایلی مواجه شد که همان طور که پیش تر اشاره شد حضرت حجت(عج) به یاری او شتافت و در نامه ای خطاب به شیخ فرمود: (بر شما واجب است تا احكام دينى را بيان كنيد وما هم شما را همراهى كنيم ومواظب باشيم كه اشتباه نكنيد) .
اما در روایت تاریخی که شیخ مفید رویایی می بیند که این رویا برای خود او نیز عجیب است در نتیجه دم از آن نمی زند. جریان این خواب در مسجد اتفاق می افتد و شیخ بعد از برخاستن از رویا به فکر فرو می رود.
با توجه به فرارسیدن سالروز بزرگداشت این عالم بزرگ شیعی، خبرنگار شبستان درباره کم و کیف رویای شیخ مفید با حجت الاسلام «محمدهادی یوسفی غروی»، از اساتید حوزه علمیه قم و پژوهشگر برجسته تاریخ اسلام به گفت وگو نشسته است که آنچه می خوانید حاصل این گفتگو است.
حجت الاسلام یوسفی غروی، در مورد دوران زندگی و شرایط سیاسی دوره شیخ مفید اظهار کرد: شیخ مفید در دروانی زندگی می کرد که آل بویه به قدرت رسیده بودند و او به عنوان یک عالم اصطلاحا آزادی نفس کشیدن داشت و به راحتی تدریس می کرد.
وی ادامه داد: وقتی آل بویه خود را به بغداد رساندند به عنوان وزرای خلفای بنی العباس بر صدارت نشستند چون از نظر واقعیت خارجی اکثریت مسلمانان در شهرهای اسلامی اهل سنت بودند و شیعه نسبت به آن اکثریت در اقلیت بودند و این طور شد آل بویه مناسب تر می دیدند که اصل خلافت خلیفه عباسی را برکنار نکنند ولی با توافق با او(خلیفه عباسی) خود را در مثام صدارت و وزرات قرار دادند به این شرط که خلیفه عباسی را خلیفه بدانند.
این پژوهشگر تاریخ اسلامی تصریح کرد: آنان حدود 130 سال حکومت می کردند و عمده قلمرو حکومت شان ایران و عراق بود، البته بیشتر در بغداد، شهر ری و شیراز بودند، اما طبیعتا به این علت که قلمرو ایران دو برابر قلمرو عراق بود لذا لازم می دیدند که در ایران دو مرکزیت داشته باشند و در عراق به مرکزیت سنتی خلافت عباسی که بغداد است اکتفا کنند اما طبیعتا مرکزیت بغداد طبعا اولیت به دو مرکز دیگر داشت.
وی گفت: آنان اولین دولت شیعه بزرگی بودند که برپا شده بودند و البته آزادی های مذاهب را مدنظر قرار داده بودند لذا شیعه و علمای شیعه در بغداد توانستند در سایه حکومت دیلمیان بویلی نفسی راحت بکشند لذا مرحوم شیخ مفید در مسجدی در بغداد بدون« تقیه» اشتغال تدریسی داشت.
حجت الاسلام یوسفی غروی ادامه داد: یکی از شخصیت های بغداد یا در واقع یک خاندان از شخصیت های بغداد خاندان «موسویان» بودند که نسل شان به امام موسی بن جعفر(ع) می رسید و و پدرشان مناصب متناسب با سادات موسوی داشت یعنی در آن دوران برای سادات منصب و سمتی را تعیین کرده بودند که کسی به عنوان بزرگ این سادات و مشرف بر مشکلات سادات باشد به او نقیب سادة الاشراف می گفتند که پدر دو سید رضی و سید مرتضی نقیب سادات اشراف بغداد بود، اما اشاره من یه این دو سید بزرگوار از بابت رویایی بود که در روایات تاریخی آمده است که شیخ مفید دیده بود، شیخ در خواب دیده بود که حضرت زهرا (س) حسنین را نزد او در مسجد آورده است و می فرماید به آنان فقه تعلیم دهد، شیخ از فرط تعجب که چنین رویایی را دیده است آن را برای کسی تعریف نکرد اما فردای آن روزوقتی در مسجد بود مادری را به همراه دو فرزند پسر نوجوان( سید رضی و سید مرتضی) از سادات دید که سوی آمد و گفت: (ای شیخ ایشان پسران من اند، اینها را پیش تو آوردهام که فقه تعلیمشان دهی ) و این جمله همان جمله ای بود که حضرت زهرا(س) در خواب به شیخ مفید گفته بود، اتفاقا نام مادر این دو سید نیز فاطمه بود، شیخ مفید نیز بعد از تعبیر خواب اش این رویا را در همان حال که در مسجد «کرخ» بغداد بودند برای آنان تعریف کرد و این جریانی است که در کتاب های مختلفی که حالات شیخ مفید را بیان کرده آمده است.
پایان پیام/
نظر شما