خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- بعضی آدم‌ها برای بزرگ بودن، سال‌های زیادی زندگی نمی‌کنند؛ گاهی ۱۷ سال کافی است تا نامی از جنس ایمان، مهربانی و بزرگواری در حافظه یک خانواده و حتی یک شهر ماندگار شود.
نوجوانانی که در روزگار نوجوانی، دغدغه‌هایشان فراتر از دنیای کوچک خودشان است؛ به جای چشم دوختن به داشته‌های دیگران، دلشان برای هم‌کلاسی کم‌بضاعت می‌تپد و در میان هیاهوی زندگی، کتاب، علم، اخلاق و بندگی را انتخاب می‌کنند.
شهید فرهاد فیروزی از همان نوجوانانی بود که اگرچه فرصت زندگی طولانی پیدا نکرد، اما در همین سال‌های کوتاه، تصویری ماندگار از یک انسان مؤمن، متواضع، باهوش و مهربان به یادگار گذاشت؛ جوانی که در کنار استعداد کم‌نظیر علمی، از روحیه‌ای سرشار از محبت برخوردار بود و سادگی و قناعت را نه در حرف، بلکه در رفتار روزمره‌اش معنا می‌کرد.
روایت زندگی چنین نوجوانی را باید از زبان کسانی شنید که لحظه‌لحظه بزرگ شدنش را دیده‌اند؛ از بازی‌های کودکانه و روزهای مدرسه تا دغدغه‌های انقلابی و تصمیم بزرگی که در ۱۷ سالگی برای رفتن به جبهه گرفت.
دکتر فرزاد فیروزی، برادر شهید فرهاد فیروزی، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از خراسان جنوبی، با مرور خاطراتی از زندگی برادرش اظهار کرد: من متولد سال ۱۳۴۷ هستم و حدود دو سال با برادرم اختلاف سنی داشتم. به همین دلیل از دوران کودکی ارتباط بسیار نزدیکی با یکدیگر داشتیم و بیشتر اوقاتمان را در کنار هم می‌گذراندیم.
وی که در حال حاضر پزشک عمومی است و در بیمارستان‌های تأمین اجتماعی و مطب شخصی فعالیت می‌کند، افزود: فرهاد از همان دوران کودکی شخصیتی آرام، مؤدب، متین و دوست‌داشتنی داشت؛ به‌گونه‌ای که در میان اقوام، بستگان، دوستان و آشنایان محبوبیت زیادی پیدا کرده بود و هرجا حضور پیدا می‌کرد، رفتار و اخلاقش دیگران را مجذوب خود می‌ساخت.
کودکی که از همان ابتدا با دیگران فرق داشت
فیروزی با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی برادر شهیدش بیان کرد: معمولاً کودکان در دوران خردسالی شیطنت‌ها و رفتارهایی دارند که گاهی موجب ناراحتی خانواده می‌شود، اما من به یاد ندارم که فرهاد حتی در دوران کودکی رفتار منفی، ناپسند یا زننده‌ای از خود نشان داده باشد.
وی ادامه داد: او در محیط خانواده، مدرسه و جمع دوستان، همواره نمونه‌ای از اخلاق نیکو، محبت، مهربانی و احترام بود. از همان سال‌های نخست زندگی، این ویژگی‌ها در وجودش دیده می‌شد و هرکس با او معاشرت می‌کرد، به شخصیت و منش رفتاری‌اش علاقه‌مند می‌شد.
برادر شهید فیروزی با بیان اینکه فرهاد احترام ویژه‌ای برای پدر و مادر قائل بود، گفت: او نسبت به پدر و مادرم بسیار با احترام رفتار می‌کرد و همین حرمت را در برخورد با تمام بستگان و اطرافیان نیز رعایت می‌کرد. اگر قرار بود در خانواده یا میان آشنایان از یک جوان مؤدب و خوش‌رفتار مثال بزنند، معمولاً فرهاد را به‌عنوان نمونه معرفی می‌کردند.
وی افزود: نکته قابل توجه این بود که این رفتارها فقط مختص جمع‌های رسمی یا حضور در مقابل دیگران نبود؛ فرهاد در زندگی روزمره نیز همین شخصیت آرام و متین را داشت و اخلاق خوبش بخشی از وجود و شخصیت او شده بود.
نابغه‌ای که با کمترین مطالعه، ممتازترین نمرات را می‌گرفت
فیروزی با اشاره به استعداد علمی و علاقه برادرش به مطالعه گفت: فرهاد از دوران کودکی به درس خواندن علاقه زیادی داشت و همواره جزو دانش‌آموزان ممتاز مدرسه بود. بخشی از دوران ابتدایی را در مشهد گذراندیم، اما به دلیل شرایط شغلی پدرم به بیرجند آمدیم و ادامه تحصیل او در این شهر دنبال شد.
وی ادامه داد: دوران راهنمایی و دبیرستان را در بیرجند سپری کرد و در تمام این سال‌ها از دانش‌آموزان ممتاز بود. نکته جالب درباره او این بود که با وجود اینکه کمتر می‌دیدم کتاب‌های درسی را در دست داشته باشد، همیشه نمرات بسیار خوبی کسب می‌کرد و در شمار نفرات برتر کلاس قرار داشت.
برادر شهید فیروزی با بیان اینکه بخش زیادی از وقت فرهاد به مطالعه کتاب‌های غیردرسی اختصاص داشت، اظهار کرد: او به مطالعه بسیار علاقه‌مند بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بخش مهمی از مطالعاتش به کتاب‌های مذهبی، مباحث مربوط به انقلاب و مسائل علمی اختصاص پیدا کرد. در کنار این مطالعات، در فعالیت‌های اسلامی و انجمن اسلامی نیز حضور داشت.
وی یکی از خاطرات ماندگار خود از برادرش را این‌گونه روایت کرد: بارها برایم سؤال پیش می‌آمد که چگونه فرهاد با وجود اینکه کمتر کتاب درسی می‌خواند، نمرات ۱۸، ۱۹ و ۲۰ می‌گیرد. یک‌بار از او پرسیدم که چطور با این میزان مطالعه کتاب‌های غیردرسی و فعالیت‌های مختلف، همیشه شاگرد ممتاز هستی؟
فیروزی افزود: فرهاد با همان آرامش همیشگی پاسخ داد که همان زمانی که معلم در کلاس درس می‌دهد، برای یادگیری او کافی است و نیازی ندارد ساعت‌های بیشتری را صرف مطالعه کند؛ فقط پیش از امتحان یک مرور کوتاه انجام می‌دهد.
وی با اشاره به اینکه بعدها با بررسی کتاب‌ها و یادداشت‌های برادرش به عمق استعداد او پی برده است، گفت: وقتی حاشیه‌نویسی‌ها، یادداشت‌ها و شیوه مطالعه او را بررسی کردم، متوجه شدم که فرهاد از یک روش فکری و قدرت یادگیری فوق‌العاده برخوردار بوده است. به جرئت می‌توانم بگویم او به معنای واقعی کلمه یک نابغه ارزشمند بود و با صرف کمترین زمان، بیشترین بهره علمی را می‌برد.
معلمانی که ارزش واقعی این گوهر را می‌شناختند
برادر شهید فرهاد فیروزی با بیان اینکه استعداد و توانایی ذهنی این نوجوان حتی برای معلمانش نیز کاملاً آشکار بود، تصریح کرد: معلمان فرهاد شناخت خوبی از شخصیت و توان علمی او داشتند و همواره به هوش، قدرت یادگیری و ذهن روشنش توجه می‌کردند.
وی ادامه داد: زمانی که خبر شهادت فرهاد به خانواده رسید، معلمانش نیز بسیار متأثر و بی‌تاب شدند؛ حتی به یاد دارم یکی از معلمانش به دیدار پدرم آمد و با ناراحتی گفت شما نمی‌دانید چه گوهر ارزشمندی را از دست داده‌اید؛ ما می‌دانیم این نوجوان چه استعداد و ظرفیت بزرگی داشت.
فیروزی خاطرنشان کرد: این جمله معلمش برای ما بسیار تأثیرگذار بود؛ چراکه نشان می‌داد فرهاد تنها در محیط خانواده مورد محبت و توجه نبود، بلکه کسانی که از نزدیک توانایی‌های علمی و شخصیتی او را دیده بودند نیز به ارزش وجودی‌اش پی برده بودند.
وی با تأکید بر اینکه فرهاد در کنار هوش و استعداد علمی، از پختگی فکری قابل توجهی برخوردار بود، گفت: با وجود اینکه هنوز به سن ۱۸ سالگی نرسیده بود، رفتار و تصمیم‌هایش بسیار حساب‌شده و سنجیده بود. او هیچ‌گاه مانند یک کودک یا نوجوان کم‌تجربه رفتار نمی‌کرد و از همان سنین پایین، بلوغ فکری و اخلاقی خاصی در شخصیتش دیده می‌شد.
قناعت و ساده‌زیستی؛ از لباس ساده تا سفره بی‌تکلف
فیروزی یکی دیگر از ویژگی‌های برجسته برادرش را روحیه قناعت و توجه به شرایط دیگران دانست و اظهار کرد: خانواده ما از نظر اقتصادی در وضعیت مناسبی قرار داشت و پدر و مادرم هر دو شاغل بودند؛ بنابراین امکان فراهم کردن امکانات رفاهی و تهیه لباس و وسایل مورد نیازمان وجود داشت، اما فرهاد هیچ‌گاه اهل تجمل و درخواست‌های غیرضروری نبود.
وی با اشاره به خاطره‌ای از دوران تحصیل برادرش در دبیرستان چمران بیرجند افزود: پدرم علاقه داشت برای فرهاد لباس‌های مرتب و شیک تهیه کند و حتی اصرار داشت کت‌وشلوار مناسبی داشته باشد، اما او معمولاً قبول نمی‌کرد و می‌گفت همین لباسی که دارم کافی است.
برادر شهید فیروزی ادامه داد: یک‌بار از او پرسیدیم چرا با خرید یک لباس مناسب و شیک مخالفت می‌کنی؟ پاسخ داد بسیاری از هم‌کلاسی‌هایم از نظر مالی در شرایط خوبی نیستند و درست نیست من در میان آنها لباس بسیار گران‌قیمت و متفاوتی بپوشم؛ ممکن است ناراحت شوند.
وی این رفتار را نشانه‌ای از روحیه همدلی و توجه عمیق شهید به دیگران دانست و گفت: فرهاد حتی در موضوعی به ظاهر ساده مانند پوشیدن لباس نیز شرایط دوستان و هم‌کلاسی‌هایش را در نظر می‌گرفت. برای او مهم نبود که خودش چه امکاناتی دارد، بلکه نمی‌خواست داشته‌هایش موجب ناراحتی یا احساس کمبود در دیگران شود.
فیروزی با بیان اینکه ساده‌زیستی در تمام ابعاد زندگی برادرش جریان داشت، افزود: در موضوع غذا و سفره نیز همیشه به مادرم توصیه می‌کرد که زندگی را ساده بگیریم، از تشریفات غیرضروری پرهیز کنیم و اسراف نداشته باشیم. او به همان اندازه که در پوشش قانع بود، در سایر مسائل زندگی نیز هیچ‌گاه توقعات زیادی از پدر و مادر یا اطرافیان نداشت.
وی خاطرنشان کرد: پدرم گاهی می‌گفت ای‌کاش فرهاد هم مانند برخی نوجوانان از من چیزی می‌خواست یا خواسته‌ای بیشتر از امکانات معمولش داشت؛ اما او واقعاً روحیه‌ای قانع و راضی داشت و به آنچه در اختیارش بود، بسنده می‌کرد.
آخرین پیام شهید به جوانان؛ نماز را فراموش نکنید
برادر شهید فرهاد فیروزی با اشاره به توصیه برادرش درباره نماز، آن را از مهم‌ترین پیام‌های به‌یادمانده از او برای نسل جوان دانست و گفت: یکی از موضوعاتی که فرهاد بر آن تأکید ویژه داشت، نماز بود و این فریضه الهی همواره در نگاه و توصیه‌های او جایگاه خاصی داشت.
وی با تأکید بر ضرورت توجه جوانان به این توصیه افزود: اگر بخواهیم از میان ویژگی‌ها و دغدغه‌های برادرم پیامی را برای نسل امروز بیان کنیم، توجه جدی به نماز و حفظ ارتباط با خداوند از مهم‌ترین نکاتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
فیروزی در پایان با اشاره به اینکه عمر کوتاه برادرش سرشار از درس‌های اخلاقی و تربیتی بود، گفت: فرهاد در همان ۱۷ سال زندگی، به ما آموخت که بزرگی انسان به سن و سال و امکانات مادی نیست؛ بلکه اخلاق، احترام به دیگران، علم‌آموزی، قناعت و بندگی خداست که به زندگی انسان ارزش و معنا می‌بخشد.
نظر شما