خبرگزاری شبستان-مازندران؛ هیاهوی آیین سیاسی-عبادی نماز جمعه و پس از اقامهٔ پرشکوه فریضهٔ جمعه، آن‌جا که امواج صدا در میان همهمه گم می‌شوند، این ابزارهای بی‌سروصدا اما صلابت‌بخش‌اند که روایتگر راستین حقایق می‌شوند. هنر نوشتن بر تن مقوا، نه یک اقدام گرافیکی ساده، که قطعه‌ای از پازل جهاد تبیین است؛ جایی که هر دست‌نوشته در مصلای امام خمینی (ره) ساری، فانوسی برای روشن کردن زوایای پنهان و آشکار بصیرت مردمی محسوب می‌شود.
تجمعات باشکوه نمازگزاران ساری، بستر تجلی اراده‌های جمعی است. در این میان، یک پلاکارد خوش‌سلیقه گاه بیش از ده‌ها منبر و سخنرانی، پیام اصلی را به قلب مخاطب و لنز دوربین‌ها می‌رساند. این دست‌نوشته‌های کوچک اما کوبنده، مصداق بارز ایجاز نافذ هستند. خلق یک پیام بر روی مقوا با ابزاری ساده چون ماژیک یا قلم‌مو، فراتر از یک کار تزئینی، ساخت یک حافظهٔ تصویری ماندگار برای تاریخ آن حضور است.
آنچه یک پلاکارد را از یک بیانیه یا شعار مکتوب رایج متمایز می‌کند، صداقت مستتر در دست‌خط است. در فضای پرشور، معنوی و حماسی صفوف نماز جمعه، پلاکاردها حکم آینه‌هایی را دارند که وجدان بیدار حاضران را بازتاب می‌دهند. آن‌گاه که فردی با خطی استوار، کلامی حق را بر فراز دست می‌گیرد، در واقع عهد می‌بندد که صدای حقیقت در غوغای زمانه خاموش نخواهد شد.
امروزه، اثرگذاری در تجمعات آیینی و اجتماعی، بیش از هر چیز نیازمند هوشمندی محتوایی است. عصر شعارهای طولانی، پیچیده و خسته‌کننده به سر آمده است. ادبیات میدان امروز، زبان تصویر، ریتم و ایجاز است. هر پلاکارد به اهتزاز درآمده در مصلای ساری باید همچون تیتر یک یک روزنامهٔ معتبر عمل کند؛ آن‌قدر صریح، گیرا و نافذ که ذهن مخاطب را درگیر سازد و او را به تفکر وادارد.
در نهایت، پلاکاردها شناسنامه‌ها و اسناد زندهٔ هر رویدادند. آن‌ها در فریم عکس‌های حضور نمازگزاران ساری جاودانه می‌شوند، در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌گردند و به اسناد ماندگار زمانه تبدیل می‌شوند. رزمندگان این میدان نبرد نرم، هنرمندان و دغدغه‌مندانی هستند که پیچیده‌ترین مفاهیم بصیرتی را در کوتاه‌ترین جملات بر تن مقوا می‌نشانند؛ چرا که نیک می‌دانند یک شعار درست در زمان درست، می‌تواند جهت یک جریان فکری را تغییر دهد.
نظر شما