به گزارش خبرگزاری شبستان، فراس فرحات، نویسنده و پژوهشگر سیاسی از لبنان، در یادداشت روز خود با اشاره به انتخابات پیش‌روی رژیم صهیونیستی می‌نویسد این انتخابات صرفا رویدادی داخلی برای تعیین هویت حکومت و نخست‌وزیر آینده نیست، بلکه می‌تواند بخشی از چشم‌انداز سیاسی و امنیتی منطقه، به‌ویژه در جبهه لبنان و مقاومت و همچنین پرونده ایران را ترسیم کند... به هر روی؛ نتیجه انتخابات لزوما به معنای پایان بحران سیاسی "اسرائیل" نخواهد بود و مرحله دشوارتر، به تشکیل کابینه و ائتلاف‌های سیاسی آینده بازمی‌گردد؛ که نتانیاهو برای تحقق اهداف خود در آن به دنبال استفاده از ابزار جنگ و تشدید تنش است چرا که نبرد سیاسی او از واقعیت جنگ و تنش‌های منطقه‌ای جدا نیست؛ به‌خصوص آنکه برخی ارزیابی‌های داخلی از احتمال ازدست‌رفتن اکثریت ائتلاف حاکم در کنست و واگذاری آن به مخالفان حکایت دارند و چالش اصلی از زمان اعلام نتایج آغاز نخواهد شد، بلکه به مرحله تشکیل کابینه و تنظیم ائتلاف‌های سیاسی موکول می گردد.
چهار سناریو برای آینده حکومت در رژیم صهیونیستی
فرحات با اشاره به سناریوهای پیش‌روی صحنه سیاسی اسرائیل می‌نویسد..
نخستین احتمال، حفظ اکثریت از سوی نتانیاهو و تشکیل دوباره کابینه تحت رهبری اوست؛ گزینه‌ای که وی با تمام ابزارهای سیاسی، رسانه‌ای و امنیتی برای تحقق آن تلاش خواهد کرد.
سناریوی دوم، پیشتازی "ایهود آیزنکوت" رئیس پیشین ستاد کل ارتش صهیونیستی، و کسب بیشترین تعداد کرسی‌هاست... با این حال، پیروزی در تعداد کرسی‌ها به‌تنهایی تضمین‌کننده تشکیل حکومت نیست و او برای دستیابی به اکثریت، به ائتلاف با جریان‌های سیاسی مختلف، حتی جریان‌هایی با دیدگاه‌های مخالف، نیاز خواهد داشت.
در سناریوی سوم، هیچ‌یک از دو طرف قادر به تشکیل کابینه نخواهد بود؛ وضعیتی که می‌تواند "اسرائیل" را بار دیگر با بحرانی سیاسی و احتمال برگزاری انتخابات جدید روبه‌رو کند.
سناریوی چهارم نیز تشکیل کابینه ی ائتلافی است؛ گزینه‌ای که با ادامه جنگ و چالش‌های امنیتی، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
به نوشته فرحات، اگر جریان‌های سیاسی اسرائیل به این نتیجه برسند که اختلافات داخلی در شرایط کنونی هزینه‌ای غیرقابل‌تحمل است، احتمال شکل‌گیری چنین حکومتی افزایش می‌یابد.
نتانیاهو و استفاده از اهرم امنیتی
نویسنده معتقد است هرچه فشارهای سیاسی بر نتانیاهو افزایش یابد، احتمال برجسته‌تر شدن مواضع تهدیدآمیز او نیز بیشتر می‌شود... در چنین شرایطی، نتانیاهو بیش از پیش به ابزارهای امنیتی و نظامی برای جبران بن‌بست سیاسی خود نیاز پیدا می‌کند و از این منظر، نمایش قدرت، افزایش سطح تهدیدها و مطرح کردن احتمال گشودن جبهه‌های جدید، صرفا پیام‌هایی خطاب به دشمنان خارجی نیست، بلکه مخاطب داخلی نیز دارد و نتانیاهو می‌کوشد به رأی‌دهندگان اسرائیلی القا کند که همچنان توانایی مدیریت جنگ را دارد، بهتر از دیگران می‌تواند با حزب‌الله و ایران مقابله کند و تغییر رهبری در این مقطع ممکن است امنیت "اسرائیل" را با خطر روبه‌رو سازد.
با این حال، به نوشته فرحات، نتانیاهو با وجود تلاش برای نمایش قدرت تصمیم‌گیری، در موضوعاتی مانند ایران با محدودیت‌های ناشی از محاسبات آمریکا و دیگر قدرت‌های بین‌المللی مواجه است و ورود به یک رویارویی نظامی گسترده با ایران، به‌ویژه اگر به جنگی فراگیر در منطقه منجر شود، تصمیمی نیست که او بتواند به‌تنهایی اتخاذ کند.
محاسبات آمریکا درباره جنگ با ایران
فرحات نقش واشنگتن را در این معادله تعیین‌کننده می‌داند و به باور او، آمریکا با وجود ادامه حمایت‌های سیاسی و نظامی از اسرائیل، آگاه است که گشودن جنگی گسترده با ایران می‌تواند پیامدهای اقتصادی و سیاسی قابل‌توجهی؛ به‌ویژه در زمینه قیمت انرژی و بازارهای آمریکا و در مقطعی حساس برای دولت این کشور و انتخابات کنگره داشته باشد.
از این رو، نویسنده حمایت سیاسی دونالد ترامپ از نتانیاهو و همچنین دیدارها و تماس‌های مقام‌های آمریکایی را تلاشی برای برقراری توازن میان حمایت از اسرائیل و جلوگیری از کشیده شدن نتانیاهو به رویارویی‌ای می‌داند که واشنگتن نتواند پیامدهای آن را کنترل کند.
لبنان در انتظار روشن شدن نتایج انتخابات
به نظر نگارنده ی این یادداشت، تحولات لبنان را نمی‌توان از نتایج انتخابات اسرائیل جدا کرد؛ زیرا مقاومت لبنان همچنان در مرکز محاسبات امنیتی و نظامی این رژیم قرار دارد و هر حکومت جدید اسرائیل با معادله‌ای متفاوت از شرایط پیش از جنگ مواجه خواهد شد و توانایی رژیم صهیونیستی برای تحمیل خواسته‌های خود از طریق زور، موضوعی قطعی نیست و جبهه لبنان نیز دیگر پرونده‌ای جدا از سایر جبهه‌های منطقه به شمار نمی‌رود.
بر همین اساس، نویسنده معتقد است هرگونه اظهارنظر درباره تغییر اساسی در مسیر نظامی یا مذاکراتی میان لبنان و رژیم صهیونیستی، پیش از روشن شدن وضعیت سیاسی آینده اسرائیل، زودهنگام است چرا که هنوز مشخص نیست نتانیاهو در جایگاه تصمیم‌گیری باقی خواهد ماند یا مخالفان قادر به تشکیل کابینه ای جایگزین خواهند بود؛ از سوی دیگر، نهادهای امنیتی "اسرائیل" نیز نمی‌توانند تأثیر نتایج انتخابات بر تصمیم‌های مربوط به جنگ و مذاکره را نادیده بگیرند.
فرحات تأکید می‌کند که مرحله پس از انتخابات ممکن است پیچیده‌تر از خود انتخابات باشد؛ چراکه حتی در صورت ازدست‌رفتن اکثریت از سوی نتانیاهو، او تا زمان تشکیل کابینه ی جدید همچنان نخست‌وزیر باقی خواهد ماند و این فاصله زمانی می‌تواند حساس باشد و فرصت تلاش‌های نهایی برای بازآرایی صحنه سیاسی و امنیتی را فراهم کند.
احتمال تشدید تنش برای خروج از بن‌بست سیاسی
نویسنده هشدار می‌دهد که اگر نتانیاهو احساس کند مسیر سیاسی برای تشکیل حکومت به بن‌بست رسیده است، ممکن است تشدید نظامی را به یکی از ابزارهای خود برای تحمیل دوباره معادله "امنیت در اولویت است" بر فضای داخلی رژیم اسرائیل تبدیل کند.
به نوشته فرحات، این تشدید تنش می‌تواند در غزه، کرانه باختری یا لبنان رخ دهد یا در قالب افزایش سطح تهدیدها علیه ایران بروز پیدا کند.
از این منظر، انتخابات پیش‌روی "اسرائیل" بیش از آنکه یک رویداد معمول دموکراتیک باشد، به نبردی برای بقای سیاسی نتانیاهو شباهت دارد؛ زیرا ازدست‌دادن قدرت می‌تواند به پایان دوره‌ای طولانی از حضور او در عرصه سیاسی و گشوده شدن پرونده‌های پیچیده داخلی، قضایی و سیاسی برای وی منجر شود به همین خاطر ادامه استفاده نتانیاهو از ابزار جنگ، تهدید و تشدید تنش دور از انتظار نیست.
با این حال، فرحات تأکید می‌کند که منطقه صرفا عرصه تصمیم‌گیری نتانیاهو نیست. محاسبات آمریکا، توانمندی‌های ایران، ظرفیت مقاومت لبنان برای تحمیل معادلات خود و واقعیت‌های منطقه‌ای، همگی بر تحولات آینده تأثیرگذارند و تجربه منطقه نیز نشان داده است که هر ماجراجویی نظامی اسرائیل ممکن است مسیرهایی را بگشاید که کنترل و بستن آن‌ها از توان این رژیم خارج باشد.
در پایان، نویسنده نتیجه می‌گیرد که لبنان در آستانه مرحله‌ای حساس از انتظار قرار دارد؛ مرحله‌ای که تا روشن شدن نتایج انتخابات اسرائیل و سرنوشت تشکیل حکومت جدید ادامه خواهد یافت... آرامش ظاهری به معنای پایان نبرد نیست و تهدیدهای اسرائیل نیز لزوما به معنای توانایی آن برای تحمیل خواسته‌هایش نخواهد بود لذا، پرسش اصلی صرفا این نیست که چه کسی در انتخابات اسرائیل پیروز خواهد شد، بلکه این است که پس از انتخابات، چه طرفی توانایی واقعی برای تحمیل معادلات جنگ و مذاکره را در اختیار خواهد داشت و مقاومت لبنان، چه کابینه ی آینده رژیم اسرائیل بخواهد و چه نخواهد، در کانون هر معادله احتمالی در مرحله پیش‌رو باقی خواهد ماند.
نظر شما