به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در تبریز، باقر صدرینیا، امروز در آئین بززگداشت شمس و مولانا که با محوریت «سیری در جهان معنا» در تالار خاقانی دانشگاه تبریز برگزار شد؛ به بررسی شخصیت و ویژگیهای فکری شمس و مولانا پرداخت و گفت: شمس درباره مولانا معتقد بود که او فردی بینظیر در جهان است.
عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تبریز افزود: مولانا در زمان خود به دانش و علوم روزگار خویش آگاهی داشت و شمس نیز شیفته شخصیت و جایگاه علمی و معنوی او بود؛ از همین رو، پیوند میان این دو شخصیت، یکی از مهمترین و اثرگذارترین رخدادهای تاریخ عرفان و ادبیات فارسی به شمار میرود.
دکتر صدرینیا با اشاره به چهره اسطورهای شمس در روایتهای تاریخی و ادبی، اظهار کرد: سیمای شمس در طول تاریخ تا حدودی اسطورهای شده است و با تأمل و دقت در منابع، کتابها و مقالات میتوان بخشی از این اسطورهپردازی را کنار زد و به واقعیت وجودی و شخصیت تاریخی شمس نزدیک شد.
وی در ادامه با تشریح برخی ویژگیهای شخصیتی شمس گفت: شمس فردی درونگرا و نهانکار بود و به آسانی نمیتوان به واقعیت وجودی او پی برد. او در بسیاری از مواقع، سیمای واقعی خود را از دیگران پنهان میکرد و هر جا که حضور مییافت، بخشی از وجود خود را در پس پرده نگه میداشت.
وی ادامه داد: شمس اهل طریقت و درویش بود و صراحت و بیپروایی او را میتوان در بسیاری از رفتارها و سخنانش مشاهده کرد. او از بیان دیدگاههای خود ابایی نداشت و در برابر بسیاری از جریانها و هنجارهای رایج، رویکردی متفاوت و انتقادی داشت.
صدرینیا، قلندر بودن را از دیگر ویژگیهای برجسته شمس دانست و گفت: شمس با جریانها و هنجارهای اجتماعی زمان خود آشنا بود، اما در برابر آنها نقادی بیملاحظه داشت. در اندیشه و رفتار او همچنین میتوان عشق و محبت عمیقی نسبت به انسانهای ناتوان، تحقیرشده و به حاشیه راندهشده مشاهده کرد.
وی افزود: شمس منتقد بیملاحظه مکاتب، اندیشهها و باورهای مختلف بود و همین نگاه متفاوت و آزاداندیشانه، یکی از عواملی بود که مولانا را شیفته او کرد. شمس و مولانا در حقیقت یکدیگر را در مسیر اندیشه و معنا کامل کردند و میتوان گفت این دو شخصیت برای یکدیگر خلق شده بودند.
نظر شما