به گزارش خبرگزاری شبستان، استاد مهدی امینفروغی، محقق برجسته تاریخ و ادبیات آیینی که در چهارمین مجمع قرآنیان فرهنگسراهای تهران سخن می گفت، افزود: «هیچ پیامی در تاریخ بشر بدون استمداد از هنر عمق و نفوذ پیدا نکرده است، در تمام جوامع و ادوار بشری، انسانها با تمام وجود هنر را درک کردهاند و فهمیدهاند که اگر معارف دینی، باورهای الهی و میراث حکمت در ظرفِ لطیف هنر ریخته شود، اثرگذاری آن بر جان انسانها صدچندان خواهد بود؛ پیوندی که نماد بارز آن از دیرباز در هنر تلاوت و لحنهای اصیل قرآنی متجلی بوده است.»
این استاد ادیب و موسیقی پژوه برجسته، با تاکید بر تبیین جایگاه بنیادین و بیبدیل «هنر» در انتقال حکمتهای معنوی گفت: «در روزگاری که اصحاب صفّه در نهایت تنگدستی و تهیدستی در سکوهای اطراف مسجد مدینه زندگی میکردند، جبرئیل بشارت داد که خداوند فقرای امت را پانصد سال پیش از اغنیا به بهشت وارد خواهد کرد. این نوید آسمانی چنان شوری در دل پیامبر و یارانش افکند که حضرت فرمودند: آیا میان شما کسی هست که صدایی خوش داشته باشد و شعری برای ما بخواند؟»
امینفروغی افزود: «مردی با صدایی گیرا اشعاری نغز در باب عشق و اشتیاق الهی خواند (کُلُّ الصَّبَّ وَکُلُّ الْإِشْرَاقْ…) و مجلس چنان منقلب شد که پیامبر اکرم (ص) به وجد آمدند و در این شور عارفانه، اصحاب برای تبرک، تکههایی از عبای متبرک حضرت را به همراه خود بردند. این اشعار ابتدا در منابع روایی ثبت بود، اما در قرن هشتم هجری سر از کتابهای تئوری موسیقی درآورد؛ آنجا که “عبدالقادر مراغی” از مفاخر بزرگ موسیقی جهان اسلام و شاگرد صفیالدین ارموی، در روزگاری که هنوز خط نت و پارتیتور مدرن وجود نداشت، با دوایر عددی و حروف ابجد، نغمه و ملودی آن را ثبت کرد.»
وی گفت: «قرنها موسیقیدانان به دنبال رمزگشایی از این ادوار کهن بودند تا اینکه در عصر ما، استاد فرهاد فخرالدینی پس از ماهها تتبع، مداقه و تحقیق بر روی دستنوشتههای مراغی، سرانجام موفق شد آن ملودی کهن را بازآفرینی کند؛ نغمهای که ثمره آن، یکی از ماندگارترین و معنویترین آثاری شد که گوش و روح مردم ایران با آن مأنوس است: موسیقی متن سریال امام علی (ع)».
حجت الاسلام مرتضی وافی، مدیر فرهنگسرای نهج البلاغه، نیز در این نشست که با حضور مدیران و فعالان قرآنی فرهنگسراهای تهران برگزار شد،گفت: منابع انسانی و همافزایی نیروهای فرهنگی و قرآنی از الزامات توسعه فعالیتها است و شکلگیری شورای اندیشهورزی این فرهنگسرا را یکی از مسیرهای بهرهگیری از ظرفیت افراد متخصص و باتجربه برشمرد.
او همچنین با اشاره به ضرورت جذب مخاطب عمومی، گفت فعالیتهای قرآنی نباید صرفاً به برگزاری کلاسهای مستقیم آموزشی محدود شود و فرهنگسراها میتوانند از ظرفیتهای فرهنگی، هنری و اجتماعی خود برای برقراری ارتباط مؤثرتر با مخاطبان بهره بگیرند.
نظر شما