به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در تبریز، این محفل ادبی با هدف گرامیداشت یاد و جایگاه ادبی استاد سیدمحمدحسین شهریار و بررسی ابعاد مختلف شخصیت، اندیشه و آثار این شاعر برجسته، با سخنرانی دکتر باقر صدرینیا، دکتر محمدعلی موسیزاده و دکتر مهدی رمضانی، اعضای هیأت علمی دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی دانشگاه تبریز برگزار شد.
باقر صدرینیا، عضو هیأت علمی دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی دانشگاه تبریز، در این آیین با ابراز خرسندی از برگزاری چنین محفل ادبی و حضور علاقهمندان به شعر و ادب، اظهار کرد: شهریار در ادبیات ایران جایگاهی منحصربهفرد دارد و خود او و بسیاری از اهل ادب نیز به این جایگاه واقف بودهاند.
وی با طرح این پرسش که «شهریار چگونه شهریار ایران شد؟»، گفت: شهریار از آغاز جوانی زندگی شاعرانهای داشت و شاید بتوان گفت زندگی او حتی از شعرهایش شاعرانهتر بود. او از همان سالهای جوانی در محافل شعر و ادب حضور داشت و برای بسیاری از اهالی فرهنگ و ادب چهرهای شناختهشده و آشنا بود.
عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز با اشاره به گستره آثار و تواناییهای ادبی شهریار افزود: اگر حتی بخشی از اشعاری که شهریار سروده و از میان رفته است باقی میماند، امروز با مجموعهای گستردهتر از شاهکارهای این شاعر مواجه بودیم. کمتر شاعری را میتوان یافت که در کارنامه ادبی خود این تعداد اثر برجسته و ماندگار داشته باشد.
صدرینیا، یکی از مهمترین ویژگیهای شعر شهریار را تخیل بدیع و دورپرداز او دانست و اظهار کرد: شهریار از این منظر یک سر و گردن از بسیاری از شاعران برجسته زمان خود متمایز بود. او در سرودههای خود از عناصر عینی، ساده، روزمره و حتی عامیانه بهره میگرفت و همین عناصر را به شکلی هنرمندانه به شعرهایی ماندگار و اثرگذار تبدیل میکرد.
وی ادامه داد: مهمترین ویژگی شعر شهریار، صدق و جوشش عاطفی آن است؛ شعر او از دل برمیآمد و به همین دلیل نیز بر دل مخاطب مینشست. موسیقی نیز در زندگی و آثار شهریار جایگاه ویژهای داشت و او با موسیقی و فضای آن آشنایی عمیقی داشت. این پیوند میان موسیقی، عاطفه و شعر، به آثار شهریار طراوت و درخشندگی خاصی بخشیده است.
این استاد دانشگاه با اشاره به تنوع موضوعی و زبانی آثار شهریار خاطرنشان کرد: شعر شهریار را میتوان در حوزههای مختلفی از جمله غزل، اشعار عاشقانه و رمانتیک، اشعار مذهبی و همچنین اشعار ترکی بررسی کرد. بخش مهمی از شهرت شهریار نیز به اشعار ترکی او، بهویژه منظومه ماندگار «حیدربابایه سلام»، بازمیگردد.
صدرینیا با تأکید بر نگاه فراگیر شهریار به زبان و ادبیات گفت: شهریار خود را گرفتار کشاکشهای زبانی نکرد. برای او ایران و فرهنگ ایرانی اهمیت ویژهای داشت و از ظرفیت هر دو زبان فارسی و ترکی برای بیان احساسات، اندیشهها و مضامین شعری خود بهره گرفت. همین نگاه میتواند یکی از عوامل ماندگاری و گستره نفوذ شعر شهریار باشد.
نظر شما