به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، در یک روستای کوچک، همیشه کارهایی هست که اگر انجام نشوند، خیلی زود جای خالیشان دیده میشود؛ دیوار مدرسهای که نیاز به تعمیر دارد، گوشهای از مسجد که باید سامان بگیرد، کلاس درسی که دانشآموزان برای جبران ضعفهایشان به آن نیاز دارند یا فضای مذهبیای که نگهداری و رسیدگی به آن، بخشی از هویت روستا به شمار میرود.
در منصورآباد جویم، بخشی از کارهایی که شاید در نگاه نخست ساده به نظر برسند، با دست جوانها و نوجوانهایی انجام میشود که تصمیم گرفتهاند سهمی در آبادانی روستای خود داشته باشند؛ از رسیدگی به فضای مسجد و مدرسه گرفته تا شرکت در برنامههای آموزشی و فعالیتهایی که فرصتی برای یادگیری و خدمت به دیگران فراهم میکند.
کانون فرهنگی هنری قرآن و عترت روستای منصورآباد، تلاش کرده است این روحیه را در قالب برنامههای مختلف به یک فعالیت مستمر تبدیل کند؛ فعالیتهایی که در آنها نوجوانان و جوانان، بخشی از کار را خودشان بر عهده میگیرند و در کنار یکدیگر برای رفع بخشی از نیازهای روستا قدم برمیدارند.
جعفر کامگار عمله، مدیر کانون فرهنگی هنری قرآن و عترت منصورآباد جنوب فارس، استفاده از ظرفیت جوانان و نوجوانان را یکی از رویکردهای اصلی کانون میداند و میگوید فراهم کردن زمینه مشارکت آنان در فعالیتهای فرهنگی، آموزشی، اجتماعی و امور عامالمنفعه، از محورهای مورد توجه این مجموعه است.
یکی از نمودهای این مشارکت، فعالیتهای جهادی اعضای کانون در بازسازی و بهسازی مساجد و مدارس روستاست. جوانان و نوجوانان در این برنامهها با استفاده از توان و امکانات موجود، برای بهبود فضاهایی که هر روز محل حضور دانشآموزان و مردم روستاست، پای کار میآیند.
کامگار عمله درباره این فعالیتها توضیح میدهد که هدف، آمادهسازی و بهبود فضاهای آموزشی و مذهبی برای استفاده بهتر مردم، در کنار ایجاد تجربهای واقعی از مشارکت اجتماعی برای نسل نوجوان و جوان است. به باور او، حضور این قشر در چنین فعالیتهایی میتواند احساس مسئولیت و روحیه همکاری را در آنان تقویت کند.
وقتی جوانها برای مسجد هم دست به کار میشوند
رسیدگی به اماکن مذهبی و ساماندهی آنها نیز بخشی از فعالیت اعضای کانون است. جوانان و نوجوانان در برنامههای مرتبط با بازسازی و بهسازی این اماکن حضور پیدا میکنند؛ فضاهایی که برای مردم روستا بخشی از هویت فرهنگی و اجتماعی منصورآباد را در خود جای دادهاند.
مدیر کانون فرهنگی هنری قرآن و عترت منصورآباد، توجه به این اماکن را از جمله محورهای فعالیت اعضا عنوان میکند و معتقد است حفظ و رسیدگی به فضاهای مذهبی، زمانی ماندگارتر خواهد بود که خود نسل جوان نیز در آن سهم و نقش داشته باشد.
برای دانشآموزانی که ممکن است در برخی درسها نیاز به آموزش و تمرین بیشتری داشته باشند، کلاسهای فوقالعاده برگزار میشود؛ برنامههایی که هدفشان تقویت بنیه علمی و کمک به پیشرفت تحصیلی دانشآموزان است.اما فعالیت کانون فقط به کارهای جهادی و عمرانی محدود نمیشود. در کنار کار و خدمت، موضوع آموزش دانشآموزان نیز در برنامههای این مجموعه جای خود را پیدا کرده است.
کلاسهایی برای جبران فاصلههای آموزشی
کامگار عمله با اشاره به این بخش از فعالیتهای کانون میگوید برنامههای آموزشی تلاش میکنند متناسب با نیاز دانشآموزان طراحی و اجرا شوند تا مسجد و کانون، در کنار کارکرد فرهنگی و مذهبی، بتوانند بستری برای رشد علمی و تربیتی نسل نوجوان نیز باشند.
به این ترتیب، کانون در منصورآباد تلاش میکند میان دو نیاز مهم نسل جوان، یعنی یادگیری و مسئولیتپذیری، پیوند برقرار کند؛ نوجوانی که امروز در یک کلاس آموزشی برای پیشرفت درسی خود تلاش میکند، میتواند در فعالیتی دیگر، تجربه کار گروهی و خدمت به محیط پیرامونش را به دست آورد.
سرمایهای که آینده روستا را میسازد
در نگاه مدیر کانون، حضور جوانان و نوجوانان در چنین فعالیتهایی نوعی سرمایهگذاری برای آینده روستاست.
او تأکید میکند که ایجاد فرصت برای مشارکت نسل جوان در فعالیتهای مختلف، روحیه همکاری، مسئولیتپذیری و خدمت به مردم را در آنان تقویت میکند و کانون فرهنگی هنری قرآن و عترت منصورآباد تلاش دارد تا حد توان از این ظرفیت استفاده کند.این نگاه، جوان را از یک مخاطب صرف برنامههای فرهنگی خارج میکند و به او نقشی فعالتر میدهد؛ کسی که میتواند بخشی از یک کار جهادی را بر عهده بگیرد، در بهسازی فضای مسجد و مدرسه مشارکت کند، در برنامههای آموزشی همراه شود و تجربه کند که آبادانی یک روستا، تنها وظیفه مسئولان نیست و هرکس میتواند به اندازه توان خود در آن سهم داشته باشد.
ادامه راه با همراهی مردم
با این حال، ادامه چنین فعالیتهایی نیازمند همراهی بیشتری است. مدیر کانون فرهنگی هنری قرآن و عترت منصورآباد بر ضرورت همراهی خانوادهها، خیران و مسئولان تأکید دارد و امیدوار است با حمایت بیشتر، امکان توسعه برنامههای فرهنگی، آموزشی و خدمترسانی کانون برای مردم روستا فراهم شود.
روایت منصورآباد، روایت کانونی است که تلاش میکند مسجد را به نقطهای برای کنار هم قرار گرفتن چند مسیر تبدیل کند؛ جوانی که دست به کار میشود، دانشآموزی که برای بهتر درس خواندن فرصت پیدا میکند و نوجوانی که در کنار دیگران، معنای همکاری و مسئولیت را تجربه میکند.
شاید ارزش اصلی این فعالیتها همین باشد؛ اینکه خدمت به روستا از یک شعار فاصله بگیرد و در دستهای کوچک و بزرگ جوانهایی دیده شود که یاد میگیرند برای جایی که در آن زندگی میکنند، آستین همت بالا بزنند.
نظر شما