به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از aletihadpress، بازار غذای حلال در فرانسه و اروپا با سرعت بیشتری به سمت تمرکز صنعتی و مالی پیش میرود و در تازهترین تحول، برند «نوال» (Nawhal’s)، از برندهای شناختهشده در حوزه کباب، تاکو و فستفود، به مجموعهای تحت کنترل یک صندوق سرمایهگذاری پیوست.
در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶، گروه فرانسوی هودکئور (Haudecoeur) فرایند خرید شرکت بلژیکی هلیادیس( Heliadis)، مالک برند نوال، را نهایی کرد. اکثریت سهام هودکئور نیز در اختیار Avenue، یک صندوق سرمایهگذاری خصوصی اروپایی، قرار دارد که حدود ۴.۵ میلیارد یورو دارایی را مدیریت میکند.
برند نوال طی بیش از دو دهه فعالیت، با محصولات و برندهایی از جمله «الجزائری»، «بیگی برگر»، «سامورایی» و «اندلسی» جایگاه خود را در میان هزاران رستوراندار و مصرفکننده، بهویژه در بازار غذای حلال، تثبیت کرده است.
اگر این معامله بهتنهایی مورد بررسی قرار گیرد، میتوان آن را یک معامله معمول در صنعت غذا و کشاورزی دانست؛ اما این واگذاری در شرایطی صورت میگیرد که بازار حلال فرانسه طی ماههای اخیر شاهد چندین تغییر مهم در ساختار مالکیت بوده است.
در پایان سال ۲۰۲۵، ای اند ام کاپیتال اروپا( A&M Capital Europe ) به بزرگترین سهامدار جزیره دیلیس (Isla Délice) تبدیل شد. چند هفته بعد نیز همین صندوق که با گروه سعودی «الزامل» ارتباط دارد، سهمی در شرکت اوماتی به دست آورد. همچنین گروه مالک جزیره دیلیس برندهای اومی و اطالال را نیز خریداری کرد.
در نتیجه، طی چند ماه، مالکیت شماری از برندهای شناختهشده مورد استفاده مصرفکنندگان مسلمان در فرانسه تغییر کرده است.
چرا سرمایهگذاران به بازار حلال علاقهمند شدهاند؟
جذابیت این بازار برای صندوقهای سرمایهگذاری چندان دشوار نیست. بازار حلال، بازاری رو به رشد است که از جمعیتی جوان و مصرفکنندگانی وفادار برخوردار است. در عین حال، این بازار همچنان تا حد زیادی پراکنده است و شرکتهای مستقل و خانوادگی متعددی در آن فعالیت میکنند که اکنون به اندازهای رسیدهاند که توجه سرمایهگذاران را به خود جلب کنند.
این بازار طی چند دهه عمدتاً به دست کارآفرینانی شکل گرفته است که برندها را ایجاد کردند، شبکههای عمدهفروشی را توسعه دادند، محصولات خود را در مقیاس گسترده وارد بازارهای خردهفروشی کردند و اعتماد مصرفکنندگان مسلمان را به دست آوردند.
اکنون که حلال به یک بازار اصلی و قابل توجه تبدیل شده است، صندوقهای سرمایهگذاری بهتدریج در حال تجمیع این شرکتها هستند.
نگرانی درباره کنترل اقتصادی بازار حلال
این روند یک پرسش مهم را مطرح میکند: آیا مسلمانان در معرض خطر از دست دادن تدریجی کنترل اقتصادی بر بازاری قرار دارند که خود نقش مهمی در شکلگیری آن داشتهاند؟
موضوع تنها به مالکیت یک برند محدود نمیشود. حلال تنها یک دسته تجاری نیست؛ بلکه برای مسلمانان به معنای رعایت مجموعهای از الزامات دینی، بهویژه در زمینه ذبح، مواد اولیه، فرایند تولید و قابلیت ردیابی محصولات است.
البته خرید یک برند توسط صندوق سرمایهگذاری لزوماً به معنای از بین رفتن تضمینهای حلال آن نیست. اما هرچه مراکز تصمیمگیری از بنیانگذاران و صاحبان سنتی این برندها فاصله بیشتری بگیرند، مسئله استقلال فرایند صدور گواهی حلال، حفظ استانداردها و قابلیت ردیابی محصولات اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ چراکه پشت نشان «حلال»، پیش از هر چیز، اعتماد مصرفکننده به رعایت شعائر دینی قرار دارد.
بازار حلال اروپا در آستانه مرحلهای تازه
دلیس، اوماتی، اومی و نوال؛ مجموعه این معاملات نشان میدهد که بازار حلال وارد مرحله تازهای شده است؛ مرحلهای که میتوان آن را تمرکز صنعتی و مالی بازار حلال توصیف کرد.
این سرمایهگذاریها میتوانند به برندهای حلال امکان دهند فعالیت خود را توسعه دهند، وارد بازارهای صادراتی شوند و سرمایهگذاری بیشتری انجام دهند. با این حال، در کنار فرصتهای اقتصادی، پرسشی راهبردی را نیز پیش روی کارآفرینان مسلمان قرار میدهند:
آیا در آینده، همچنان صاحبان برندهای بزرگ حلال اروپا خواهند بود یا تنها مصرفکنندگان بازاری که خود در شکلگیری و توسعه آن نقش داشتهاند؟
شاید چالش سالهای آینده تنها ایجاد برندهای جدید نباشد، بلکه شکلگیری گروههای صنعتی و مالی قدرتمند و پایدار نیز اهمیت داشته باشد؛ گروههایی که بتوانند ضمن توسعه بازار حلال، حضور و نقش پایدار کارآفرینان و فعالان مسلمان را در این صنعت حفظ کنند.
نظر شما