وزیر علوم: ایرانیان خارج از کشور؛ سرمایه انسانی و عاطفی کشور

وزیر علوم با تأکید بر ضرورت ارتباط با ایرانیان خارج از کشور اظهار کرد: پیش از آنکه بخواهیم با جهان رابطه بسازیم، باید بتوانیم با جامعه ایرانی خودمان ارتباط برقرار کنیم؛ به‌ویژه با آن دسته از ایرانیانی که می‌توان از آنان به عنوان «ایرانیان خاکستری» یاد کرد.

به گزارش خبرنگار بین الملل خبرگزاری شبستان، نخستین دوره «جایزه جهانی دیپلماسی فرهنگی و عمومی» با هدف شناسایی، معرفی و حمایت از روایتگران مؤثر ایران در عرصه بین‌الملل صبح امروز (۱۰ شهریور ماه) با حضور محمدرضا عارف معاون اول رئیس‌جمهور، سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسین سیمایی صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، حجت‌الاسلام محمدمهدی ایمانی‌پور رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، اسماعیل بقایی هامانه سخنگوی وزارت امور خارجه و جمعی از هنرمندان، اصحاب رسانه و کنشگران عرصه دیپلماسی عمومی در حسینیه الزهرا (س) واقع در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد.

وزیر علوم در آیین نخستین دوره جایزه دیپلماسی فرهنگی و عمومی جمهوری اسلامی ایران، با اشاره به مأموریت‌های رایزنان فرهنگی اظهار کرد: اگر از یک رایزن فرهنگی درباره مهم‌ترین مأموریت او سؤال کنیم، معمولاً از معرفی ایران، برگزاری هفته‌های فرهنگی، نمایشگاه‌ها، نشست‌ها، ترجمه کتاب و معرفی هنر و تمدن ایرانی سخن می‌گوید که همه این اقدامات لازم است؛ اما امروز مسئله اصلی، نحوه شناخت جهان از ایران است.

وی افزود: به همین دلیل باید مأموریت رایزنی‌های فرهنگی را بازتعریف کنیم. رایزن فرهنگی فقط مأمور معرفی ایران نیست، بلکه مأمور ساختن رابطه‌ای جدید میان ایران و جوامع دیگر است.

دیپلماسی فرهنگی باید به دیپلماسی اجتماعی تبدیل شود

وزیر علوم با بیان اینکه در شرایط دشوار، دیپلماسی فرهنگی باید به دیپلماسی اجتماعی تبدیل شود، گفت: در گذشته دیپلماسی فرهنگی تا حد زیادی بر نمایش داشته‌های یک کشور استوار بود؛ اینکه چه شاعران، نویسندگان، تمدن، میراث و کتاب‌هایی داریم، اما تجربه نهادهای پیشرو در روابط فرهنگی نشان می‌دهد اثر پایدارتر نه در نمایش میراث، بلکه در ایجاد رابطه، اعتماد و تعامل متقابل شکل می‌گیرد.

سیمایی ادامه داد: اگر یک استاد ایرانی و یک استاد خارجی چند سال با یکدیگر ارتباط کاری داشته باشند، دانشجو تربیت کنند، مقاله بنویسند و پروژه مشترک انجام دهند، چیزی بسیار عمیق‌تر از یک برنامه فرهنگی ساخته می‌شود و آن «اعتماد» است؛ اعتمادی که مهم‌ترین زیرساخت دیپلماسی در روزهای دشوار است.

وی تأکید کرد: باید ببینیم در طول یک سال چند رابطه پایدار ساخته‌ایم؛ چند استاد، هنرمند، روزنامه‌نگار، دانشجو، کارآفرین و شخصیت اجتماعی در جامعه میزبان به ایران متصل شده‌اند و چند نفر در جامعه میزبان پیدا کرده‌ایم که وقتی درباره ایران صحبت می‌شود، ایران را به درستی می‌شناسند.

ایرانیان خارج از کشور؛ سرمایه انسانی و عاطفی ایران

وزیر علوم با تأکید بر ضرورت ارتباط با ایرانیان خارج از کشور اظهار کرد: پیش از آنکه بخواهیم با جهان رابطه بسازیم، باید بتوانیم با جامعه ایرانی خودمان ارتباط برقرار کنیم؛ به‌ویژه با آن دسته از ایرانیانی که می‌توان از آنان به عنوان «ایرانیان خاکستری» یاد کرد.

وی افزود: ممکن است این افراد منتقد باشند، از سیاست رسمی ناراضی باشند، تجربه مهاجرت تلخی داشته باشند یا با بخش‌هایی از نظام سیاسی اختلاف نظر داشته باشند، اما با ایران دشمن نشده‌اند. همه این ایرانیان، ایرانی هستند و باید عزیزشان داشت.

سیمایی تصریح کرد: تفکیک میان تعلق ملی و تعلقات سیاسی بسیار مهم است. اگر هر منتقد را دشمن و هر فرد فاصله‌گرفته را بیگانه تلقی کنیم، بخش بزرگی از سرمایه انسانی و عاطفی ایران را از دایره «ما ایرانیان» خارج کرده‌ایم.

وی با اشاره به نقش ایرانیان خارج از کشور در ایجاد ارتباط میان ایران و جهان گفت: بسیاری از ایرانیانی که می‌توانند نقش پل را ایفا کنند، باید احساس کنند فضای امن و محترمانه‌ای برای این نقش وجود دارد.

دیپلماسی اجتماعی؛ جامعه با جامعه

وزیر علوم در ادامه با تشریح مفهوم دیپلماسی اجتماعی گفت: دیپلماسی سنتی دولت با دولت است، دیپلماسی عمومی دولت با جامعه است، اما دیپلماسی اجتماعی یک گام جلوتر می‌رود و بر ارتباط جامعه با جامعه تأکید دارد؛ دانشگاه ایرانی با دانشگاه خارجی، هنرمند ایرانی با هنرمند خارجی و جوان ایرانی با جوان خارجی.

سیمایی افزود: در این الگو، دولت قرار نیست صاحب تمام ارتباطات باشد، بلکه باید زیرساخت این ارتباطات را فراهم کند.

وی سه سرمایه اصلی مورد نیاز رایزنان فرهنگی را «شناخت، اعتماد و رابطه» عنوان کرد و گفت: شناخت یعنی دیگران ایران را درست‌تر بشناسند؛ بنابراین باید روایتگر درست باشیم. اعتماد یعنی هنگام اختلاف، رابطه را قطع نکنیم و رابطه نیز یعنی هنگامی که سیاست رسمی با دشواری مواجه شد، هنوز پل‌هایی وجود داشته باشد که بتوان از طریق آنها عبور کرد.

رایزن فرهنگی باید پل ارتباطی باقی بماند

وزیر علوم خاطرنشان کرد: هنر دیپلماسی فرهنگی این است که وقتی دو طرف با یکدیگر اختلاف دارند، پل همچنان سر جای خود باقی بماند. مأموریت نسل جدید رایزنان فرهنگی این است که ایران را فقط به جهان معرفی نکنند، بلکه ایرانیان را دوباره به یکدیگر و ایران را دوباره به جهان متصل کنند.

سیمایی با اشاره به همکاری میان سفرا، رایزنان علمی و فرهنگی گفت: ارتباط و تعامل میان مجموعه سفرا و رایزنان فرهنگی بسیار مهم است و در جاهایی که رایزن علمی حضور ندارد، رایزن فرهنگی می‌تواند بخشی از این نقش را ایفا کند.

وی افزود: در مواردی رایزنان فرهنگی توانسته‌اند به عنوان پل ارتباطی میان جوانان و دانشجویان خارجی با دانشگاهیان ایرانی عمل کنند و این ارتباطات را با صمیمیت و دلسوزی شکل دهند.

وزیر علوم در پایان از رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و همکاران این سازمان برای تلاش در مسیر تقویت دیپلماسی فرهنگی و ایجاد ارتباط میان جامعه علمی و فرهنگی ایران با جهان قدردانی کرد.

بنابر اعلام این خبر، سی و یکمین سالروز تاسیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی بهانه‌ای شد تا مسئولین این مجموعه با دعوت از کنشگرانی که در حوزه ایران اسلامی و معرفی ظرفیت‌های کشور در عرصه بین‌المللی فعالیت مستمر و موثر می‌کنند، تجلیل شود. از همین رو اساس دایر کردن دبیرخانه جایزه جهانی دیپلماسی فرهنگی و عمومی مطرح و در ادامه برگزیدگان و شایستگان تقدیر در ۱۳ عرصه از جانب اعضاء کمیته‌های تخصصی در حوزه‌های فرهنگ و هنر، دیپلماسی عمومی، دیپلماسی علمی، روایتگری از ایران، کنشگران رسانه‌ای، ایرانیان خارج از کشور، زنان، قرآن و تبلیغ، حقوق، ترجمه و نشر، سازمان‌های مردم‌نهاد، ادیان توحیدی و ورزش مورد شناسایی قرار گرفتند که هیات داوران این دوره در نهایت از سیصد گزینه پیشنهاد شده به دبیرخانه این رویداد، در نهایت ۴۵ چهره داخلی و خارجی را شایسته تجلیل انتخاب کردند.

کد خبر 1902235

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha