اسماعیل مجللی در گفتوگو با خبرنگار شبستان، با اشاره به ضرورت احیای بخشهای مغفول مانده میراث تعزیه اظهار داشت: نخستین نسخه تعزیه با محوریت پیادهروی اربعین با عنوان حکایت کربلا رفتن اعرابی بادیهنشین با پای پیاده، پاسخی هنرمندانه به برخی روایتهای نادرست پیرامون پیشینه تاریخی زیارت اربعین است و تلاشی برای بازخوانی این سنت دیرینه بر اساس اسناد متقن تاریخی به شمار میرود.
این پژوهشگر تعزیه با بیان اینکه روایت این مجلس بر پایه یک رویداد واقعی در کربلا و با استناد به منابع و سفرنامههای دوره قاجار شکل گرفته است، افزود: در این نسخه، افزون بر بهرهگیری از تحقیقات در ادبیات کهن، به ویژه تاریخ بیهقی و اشعار مولانا برای شخصیتپردازی، تلاش شده تا فضای تاریخی شهر کربلا با جزئیات دقیق، نام محلهها و کوچههای قدیمی و آیینهای اصیل زیارت همچون چاووشیخوانی و تپه سلام بازآفرینی شود.
مجللی در خصوص شخصیت اصلی این مجلس تعزیه اظهار کرد: قهرمان این داستان، یک اعرابی بادیهنشین از طبقات محروم جامعه است که مواجهه او با خادم حرم سیدالشهدا(ع)، روایتی تأثیرگذار از کرامات حضرت و مفاهیم بلند ایمان، اخلاص و امید را در بستری نمایشی به تصویر میکشد.
وی با اشاره به تفاوت این اثر با نمونههای مشابه در تاریخ تئاتر ایران، خاطرنشان کرد: اگرچه در نمایشنامههای میرزا آقا تبریزی نیز اشاراتی به موضوع کربلا وجود دارد، اما این اثر نخستین مجلس تعزیهای است که مستقیماً با تکیه بر اسناد تاریخی، پیادهروی اربعین را به عنوان یک سنت دیرینه -و نه پدیدهای نوظهور- در فرهنگ اسلامی و ایرانی روایت میکند.
این پژوهشگر آیینی در پایان با تأکید بر ظرفیتهای مغفول تعزیه گفت: این مجلس برای اجرای کامل به ۹ شبیهخوان نیاز دارد و تاکنون اجرای عمومی نداشته است. امیدواریم احیای چنین نسخههای پژوهشمحوری، زمینهساز توجه بیشتر به ظرفیتهای عظیم تعزیه و تولید آثار فاخر آیینی با موضوع اربعین حسینی باشد و افقهای تازهای را در این عرصه بگشاید.
نظر شما