خبرگزاری شبستان-اعزامی به مشهد مقدس؛ زینب روحانی مقدم- هنوز آفتاب بهطور کامل بر فراز گنبد طلایی حضرت علیبنموسیالرضا(ع) ننشسته است که خیابانهای منتهی به حرم، رنگ و بوی دیگری به خود میگیرند. نسیمی آرام، پرچمهای سیاه را که بر سردر مغازهها، ساختمانها و تیرهای چراغ برق نصب شدهاند، به حرکت درمیآورد و صدای صلوات، نوحه و تلاوت قرآن، در هم میآمیزد.
مشهد، شهر امام مهربانیها، این روزها تنها یک شهر نیست؛ قلب تپنده امت اسلامی است؛ شهری که خود را برای بدرقه باشکوه رهبر شهید آماده کرده و از هر کوچه و خیابانش عطر دلدادگی و وفاداری به مشام میرسد.
از نخستین ساعات بامداد، سیل جمعیت از بلوار امامرضا(ع)، چهارراه دانش، میدان بسیج و خیابانهای منتهی به بارگاه ملکوتی امام رضا(ع) روانه شده است. پیرمردی که عصا به دست دارد، در کنار نوجوانی که پرچم جمهوری اسلامی ایران را بر دوش انداخته، قدم برمیدارد.
مادری کودک خردسالش را در آغوش گرفته و برایش از مردی میگوید که عمر خود را وقف عزت اسلام، استقلال ایران و دفاع از مظلومان کرد. جوانان، هیئتهای مذهبی، خانوادهها، دانشجویان، طلاب، کسبه بازار، روستاییان و زائران، همگی آمدهاند تا در لحظهای تاریخی شریک شوند؛ لحظهای که تاریخ انقلاب اسلامی آن را برای همیشه به یاد خواهد سپرد.
مشهد امروز در سکوتی آمیخته با اشک و صلابت، چشمانتظار بدرقه قائد امت است؛ بدرقهای که اگرچه با اندوه همراه است، اما از جنس ناامیدی نیست، بلکه تجدید عهدی دوباره با آرمانهای انقلاب و راه شهیدان است.
بلوار امامرضا(ع)؛ خیابانی که به دریای انسان تبدیل شده است
بلوار امامرضا(ع) دیگر شبیه روزهای عادی نیست. هرچه زمان میگذرد، بر خیل جمعیت افزوده میشود. مردم ساعتها پیش از آغاز رسمی مراسم، در مسیرهای منتهی به حرم مستقر شدهاند. برخی زیرانداز پهن کردهاند، برخی قرآن تلاوت میکنند و گروهی دیگر در سکوت، به گنبد طلایی امام رضا(ع) چشم دوختهاند.
در گوشهای نوجوانانی با پرچمهای بزرگ مشکی ایستادهاند. چند قدم آنسوتر، گروهی از خادمان رضوی در حال راهنمایی زائران هستند. صدای مداحی از بلندگوها به گوش میرسد و هر از گاهی، موجی از صلوات سراسر خیابان را فرا میگیرد.
در این مسیر، هیچکس احساس غریبی نمیکند. همه گویی اعضای یک خانواده بزرگ هستند؛ خانوادهای که برای بدرقه بزرگ خاندان خود گرد هم آمده است.
امت واحده؛ از پاکستان، لبنان و عراق تا ایران، همه در یک صف
شاید یکی از زیباترین جلوههای این مراسم، حضور عاشقان ولایت از کشورهای مختلف اسلامی باشد. در میان جمعیت، پرچم پاکستان، لبنان، عراق، افغانستان و دیگر کشورهای اسلامی به چشم میخورد. زائرانی که کیلومترها راه را پیمودهاند تا در این بدرقه تاریخی حضور داشته باشند.
جوانان لبنانی با پرچم مقاومت در کنار مردم ایران شعار میدهند. زائران پاکستانی با لباسهای سنتی و چهرههایی آمیخته با اندوه، ذکر صلوات بر لب دارند. کاروانهایی از عراق، با پرچمهای «یا حسین» و «یا عباس» در مسیر حرکت میکنند و زائران افغانستانی نیز در کنار دیگر عاشقان، اشکریزان در این مراسم حضور یافتهاند.
در اینجا دیگر ملیتها رنگ میبازند؛ آنچه دیده میشود، وحدت امت اسلامی است. همه با یک زبان سخن نمیگویند، اما اشکهایشان ترجمان یک احساس مشترک است؛ احساس وفاداری به مردی که عمر خود را صرف عزت اسلام و دفاع از ملتهای مظلوم کرد.
هر موکب، روایتی از عشق و خدمت
در سراسر مسیر، موکبهای مردمی بیوقفه در حال خدمترسانی هستند. بوی نان تازه، عطر چای و غذای گرم در فضای خیابان پیچیده است. خادمانی که از شهرها و استانهای مختلف آمدهاند، بدون خستگی از زائران پذیرایی میکنند.
برخی مشغول پخت هزاران قرص نان هستند، گروهی دیگر غذا توزیع میکنند و عدهای نیز آب خنک، شربت، خرما و بستههای فرهنگی میان مردم پخش میکنند.
خادمان میگویند این خدمت، کمترین کاری است که میتوان برای زائران رهبر شهید انجام داد. آنان شبانهروز در موکبها حضور دارند و لحظهای از خدمت بازنمیایستند.
اشک، دعا و زمزمههای عاشقانه
هر گوشه از مسیر، روایتی متفاوت دارد. پیرزنی با تسبیح در دست، آرامآرام قرآن میخواند. جوانی سر بر شانه دوستش گذاشته و بیصدا اشک میریزد. کودکی با پرچمی کوچک در میان جمعیت ایستاده و با کنجکاوی به اطراف نگاه میکند.
صدای زیارت عاشورا، دعای فرج، نوحههای حماسی و صلوات، فضای شهر را پر کرده است. هر از گاهی، جمعیت یکصدا شعار میدهد و موج این شعارها تا نزدیکیهای حرم مطهر امتداد پیدا میکند.
مشهد در این ساعات، بیش از هر زمان دیگری رنگ معنویت به خود گرفته است؛ گویی همه شهر به حسینیهای بزرگ تبدیل شده که میلیونها عاشق را در خود جای داده است.
نظم مثالزدنی در بزرگترین بدرقه
در کنار شور و احساس مردم، نظم مراسم نیز جلوهای ویژه دارد. نیروهای انتظامی، بسیج، هلالاحمر، اورژانس، شهرداری، خادمان حرم رضوی و صدها نیروی داوطلب مردمی، با هماهنگی کامل در حال خدمترسانی هستند.
ایستگاههای صلواتی، مراکز امدادی، راهنمایان زائر و نیروهای خدمات شهری، هر کدام بخشی از مسئولیت این مراسم عظیم را بر عهده گرفتهاند تا عزاداران با آرامش در این آیین تاریخی حضور پیدا کنند.
مشهد؛ شهری که امروز روایت وفاداری مینویسد
این روزها مشهد تنها میزبان میلیونها عزادار نیست؛ میزبان تاریخ است. تاریخ در خیابانهای منتهی به حرم نوشته میشود؛ در اشک پیرمردی که سالها آرزوی دیدار دوباره رهبرش را داشت، در نگاه نوجوانی که آمده تا با نسل خود عهدی دوباره ببندد و در قدمهای استوار مردان و زنانی که با وجود گرما و ازدحام، ساعتها ایستادهاند تا در بدرقه قائد امت حضور داشته باشند.
این حضور، تنها یک اجتماع انسانی نیست؛ نمایش وحدت، همبستگی و وفاداری ملتی است که نشان دادهاند در بزنگاههای تاریخی، دوشادوش یکدیگر میایستند و اجازه نمیدهند پرچم آرمانهای انقلاب بر زمین بماند.
وداعی که آغاز یک عهد تازه است
اگرچه فضای مشهد آکنده از اندوه است، اما این اندوه با امید و استقامت درهم آمیخته است. مردم آمدهاند تا بگویند راه شهیدان ادامه دارد و پرچمی که آنان برافراشتند، بر زمین نخواهد ماند.
از بلوار امامرضا(ع) تا صحنهای نورانی حرم، از چهارراه دانش تا خیابانهای اطراف، همهجا یک پیام مشترک شنیده میشود؛ پیام وفاداری، ایستادگی و تجدید بیعت با آرمانهایی که رهبر شهید برای تحقق آنها عمر خود را صرف کرد.
مشهد امروز نهتنها پایتخت معنوی ایران، بلکه قلب تپنده جهان اسلام است؛ شهری که میلیونها انسان از ایران و کشورهای مختلف را در آغوش گرفته تا در یکی از باشکوهترین و ماندگارترین بدرقههای تاریخ معاصر، تصویری بیبدیل از عشق، ایمان، وحدت و ولایتمداری را به نمایش بگذارد؛ تصویری که سالها در حافظه ملت ایران و آزادگان جهان باقی خواهد ماند.
نظر شما