به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری شبستان، اختتامیه همایش بین المللی «حکمت و حکمرانی» صبح امروز (یکشنبه، ۳۱ خرداد) با حضور، حجت الاسلام خسروپناه (دبیر شورای عالی انقلاب) آیت الله علیاکبر رشاد (رئیس شورای حوزههای علمیه استان تهران)، دکتر منصوری لاریجانی (استاد تمام دانشگاه امام حسین علیه السلام) دکتر مجتبی امیری (رئیس دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران) و پروفسور رضائیان(چهره ماندگار مدیریت دولتی ایران) برگزار شد.
حجت الاسلام خسروپناه در این نشست اظهار داشت: از نظر من حکمت ۳ مولفه و رکن دارد که عبارتند از؛ عقلانیت، فضلیت، خدمت. لذا حکمت فقط عقلانیت نیست. منظور از عقلانیت در اینجا نیز عقل نظری، عقل عملی و عقل معاش و معاد است.
وی تصریح کرد: این ۴ عقل وقتی با هم جمع شد می شود "لبّ". و منظور از اولوالالباب یعنی صاحبان خرد ناب. خرد ناب یک رکن از حکمت است. به عبارت دیگر صاحبان خرد ناب، دارای حکمت هستند.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه سوره مبارکه اسرا و سوره لقمان دقیقا این ۴ ساحت عقل را نام می برد، گفت: رکن دوم حکمت، فضیلت است. برخی حکمت را با فضیلت یکی گرفته اند اما فضیلت رکن مَنِشی حکمت است. و خدمت که مولفه سوم است رکن کُنشی و اثرگذاری حکمت را بیان می کند.
حجت الاسلام خسروپناه خاطرنشان کرد: حکیمی که از عقلانیت و فضیلت برخوردار است این عقلانیت و فضیلت او، در محیط بیرون به اثرگذاری و خدمت به مردم منتهی می شود. به عبارت دیگر عقلانیت بُعد دانشی و بینشی حکمت، فضیلت بُعد منشی آن و خدمت بعد کُنشی حکمت است.
وی گفت: بسیاری هستند که عقلانیت دارند اما فضیلت ندارند. در حالی که حکیم باید هر سه مولفه را باهم داشته باشد. بینش، منش و کُنش هر سه با هم مصداق حکمت هستند. برخی خیال می کنند. هر فیلسوفی، حکیم است اما اینگونه نیست. دانش و عقلانیت تنها یک رکن حکمت است.
خسروپناه تصریح کرد: جالب است که ما (ایران) قبل از اسلام نیز، حکمت خسروانی داشتیم. یعنی فلسفه نداشتیم چون فلسفه ریشه در یونان باستان دارد اما حکمت داشتیم. و جالب تر اینکه که در حکمت پیش از اسلام نیز، هم خرد و عقلانیت مورد تایید بوده است و هم فضیلت و هم خدمت و بعد از اسلام این حکمت تبیین شده است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: حکمرانی از نظر من یک فناوری نرم است بیش آن که یک دیسیپلین باشد. و عبارت است از فرآیند سیاست تا نظارت.
وی با بیان این که این فرآیند ۵ گام را شامل می شود تصریح کرد: مرحله اول سیاستگذاری؛ به معنای باید نبایدهای جهت دهنده، مرحله دوم؛ تنظیم گری که خود سه مرحله تقنین، تقسیم مسئولیت ها و ساختارسازی ها را در بر می گیرد.
خسروپناه سومین مرحله حکمرانی را مسئله راهبری دانست و افزود: امام شهید ما از این عنوان، به عملیات قرارگاهی تعبیر می کردند. راهبری و هدایتگری یک الگو می خواهد که مدل آن، کار قرارگاهی است. چهارمین مرحله، اجرا و گام پایانی نظارت و ارزیابی اثربخشی است.
وی خاطرنشان کرد: این فرآیند از سیاست تا نظارت در اسلام مبتنی بر نظریه های ایدئولوژیک است و ایدئولوژی مبتنی بر یک فلسفه و جهان بینی است.
در حاشیه این نشست از دومین پوستر همایش بین المللی حکمت و حکمرانی رونمایی شد.
نظر شما