خبرگزاری شبستان کرمان پس از پیگیری مستمر برای شناسایی فعالان حوزه نهجالبلاغه؛ در شصت و سومین شماره از " نهجالبلاغه در یکشنبههای علوی" سراغ سوژه جدیدی در دل جامعه رفته تا تجربه شخصی وی را در راستای ترویج نهجالبلاغه و افزایش انس جامعه با کلام علوی به اشتراک بگذارد؛ آنچه در ادامه میآید گفتگوی شبستان با سکینه عراقیزاده، فوق لیسانس ادبیات و دبیر آموزش و پرورش است.
آغاز آشنایی شما با نهجالبلاغه از کجا بود؟
آشنایی من با نهجالبلاغه به سالها قبل برمیگردد؛ همیشه با خودم میگفتم ما نباید فقط به شب شهادت یا ولادت امیرالمؤمنین(علیهالسلام) بسنده کنیم؛ چون حضرت، بزرگترین مفسر قرآن و قرآن ناطق هستند و هیچکس بهتر از ایشان نمیتواند حقیقت قرآن را بیان کند. از همین رو برایم همیشه حسرت بود که چرا از این گنج عظیم کمتر استفاده میکنیم.
روزی با خودم عهد کردم که حتماً یک بار نهجالبلاغه را بخوانم. در حرم امام رضا(علیهالسلام) از آقا خواستم که توفیق این کار را به من بدهند. بعدها شروع به مطالعه نهجالبلاغه کردم، اما ترجمه فیضالاسلام برایم سخت بود و بهخاطر پرانتزهای زیاد و ساختار پیچیده، نتوانستم ارتباط خوبی با آن بگیرم و مدتی دلسرد شدم.
چه شد که دوباره به نهجالبلاغه برگشتید؟
حدود پنج، شش سال پیش در سفر اربعین با گروهی آشنا شدیم که در زمینه ترویج نهجالبلاغه فعالیت میکردند. آقای مهدویارفع و روش ایشان را که دیدیم، متوجه شدیم این شیوه بسیار عملی و قابل استفاده است.
در کلاسهایی که در قم و مشهد برگزار شد، با این روش آشنا شدیم و بعد آن را در خودمان پیاده کردیم.
وقتی یک بار نهجالبلاغه را با این روش خواندم، دیدم بسیار جذاب است؛ بارها با امیرالمؤمنین(علیهالسلام) گریه کردم و همدردی کردم و تازه فهمیدم مظلومیت علی(ع) یعنی چه. خیلی از سؤالهایی هم که سالها در ذهنم بود، پاسخ خودش را در نهجالبلاغه پیدا کرد.
ایده برگزاری جلسات نهجالبلاغه چگونه شکل گرفت؟
بعد از این تجربه، من با دو نفر از دوستانم، خانم زاهدی و خانم معینالدینی که هر سه فرهنگی هستیم، تصمیم گرفتیم این کار را برای دیگران هم شروع کنیم. ابتدا فعالیتمان محدود بود، اما کمکم جلسات را گسترش دادیم.
خانم معینالدینی بیشتر در ارتباط با آموزشوپرورش و مربیان پرورشی فعالیت میکنند و جلسات و دورههای آموزشی را برای آنان برگزار کردند. حتی برخی از این مربیان در دورههای ضمن خدمت هم شرکت کردند و الان هم مشغول فعالیت هستند.
خانم زاهدی بیشتر کارهای مدیریتی را دنبال میکنند؛ از ارتباط با قم و آقای مهدویارفع گرفته تا جذب نیرو، کلاسبندی، ارتباط با مربیان و دریافت گزارش فعالیتها.
بنده هم بهعنوان سخنگو بیشتر در جلسات حاضر میشوم و برای جذب نیرو صحبت میکنم.
محتوای این جلسات چگونه است و چه هدفی را دنبال میکنید؟
ما در جلسه اول، مردم را در مسجد یا حسینیه جمع میکنیم و برایشان توضیح میدهیم که چرا اصلاً به نهجالبلاغه نیاز داریم.
یکی از نکات اصلی ما این است که فرزندانمان در جامعهای زندگی میکنند که با خطرات و آسیبهای زیادی روبرو هستند و برای حفظ آنها باید یک حرف نو و کاربردی داشته باشیم و آن حرف نو، نهجالبلاغه است.
ما میگوییم نهجالبلاغه فقط برای ۱۴۰۰ سال پیش نیست، بلکه برای زندگی امروز ما است. نکات اخلاقی، مذهبی، تربیتی، خانوادگی و حتی سیاسی آن را میشود در زندگی امروز تطبیق داد و از آن استفاده کرد.
شیوه برگزاری کلاسها به چه صورت است؟
کار ما فقط سخنرانی نیست. بعد از جذب نیرو، افراد وارد گروههای مجازی میشوند. در این گروهها شرحهای نهجالبلاغه، صحبتهای آقای مهدویارفع و کتابهای مرتبط را قرار میدهیم.
گاهی خودمان هم در یکی دو جلسه حضور پیدا میکنیم تا آموزش دهیم که چطور باید با مردم کار کرد، چطور کلاس را اداره کرد و اگر مشکلی پیش آمد، چگونه پاسخ داد.
همچنین تلاش میکنیم از هر جلسه، یک مربی جدید هم تربیت شود تا کار گسترش پیدا کند. شاگردان خوب را آموزش میدهیم تا خودشان هم بعداً بهعنوان مربی فعالیت کنند.
این فعالیتها در چه مناطقی بیشتر انجام میشود؟
ما در نقاط مختلف کار میکنیم، اما بیشتر روی مناطق کمبرخوردار و حاشیهای تمرکز داریم؛ جاهایی مثل اللهآباد، سیدی، سرآسیاب، شرفآباد و صیادشیرازی. دلیلش هم این است که این مناطق از نظر فرهنگی ضعیفتر هستند و آسیبهایی مثل اعتیاد هم در آنها بیشتر دیده میشود. ما میخواهیم دین را به زندگی مردم ببریم و آن را ملموس و کاربردی کنیم.
البته در خود شهر هم کلاسهای زیادی داریم و حدود ۵۰ جلسه فعال است، اما در حاشیهها نیاز بیشتر احساس میشود.
برای جذب افراد چه کارهایی انجام میدهید؟
سعی میکنیم کار را سخت نکنیم. به افراد میگوییم نهجالبلاغه را خیلی آسان بخوانند؛ مثلاً از کلمات قصار شروع کنند. لازم نیست از همان ابتدا درگیر شرح و تفسیر پیچیده شوند. مهم این است که با کلام امیرالمؤمنین(علیهالسلام) ارتباط بگیرند.
در بعضی جلسات پذیرایی ساده داریم، گاهی مربیها با برنامههای مناسبتی مثل مولودی یا آش نذری هم تنوع ایجاد میکنند.
حتی کتاب نهجالبلاغه را با قیمت چاپخانه در اختیار افراد قرار میدهیم یا از خیرین میخواهیم کتاب هدیه کنند. در برخی مناطق هم کتابها را مُهر میزنیم تا در مسجد بمانند و از آنها استفاده شود.
خاطره خاصی از این مسیر دارید؟
بهترین خاطره من مربوط به سفری به کربلا است. در کاروانی نامنویسی کردم و وقتی عازم شدم، متوجه شدم همه آن چند نفری که با هم کار میکنیم در همان کاروان هستند.
وقتی رسیدیم نجف، من به سایر مربیان همراه گفتم حالا در محضر استاد اعظم آقا امیرالمومنین هستیم و باید گزارش بدهیم چکار کردیم.
در حرم امیرالمؤمنین(علیهالسلام) دور تا دور هم جمع شدیم و به نوعی گزارش فعالیتهای خودمان را در محضر ایشان ارائه کردیم و در کنار آن روش آسانخوانی نهجالبلاغه را میان زائران توزیع کردیم.
برای من بسیار جالب بود که بهترین جا برای تبلیغ و معرفی این روش، خود حرم امیرالمؤمنین (علیهالسلام) است. آن لحظه برای من یکی از شیرینترین و معنویترین خاطرهها بود.
نهجالبلاغه چه کمکی به زندگی امروز میکند؟
ما در جلسات، نهجالبلاغه را با زندگی امروز تطبیق میدهیم. مثلاً در مباحث سیاسی، اجتماعی و خانوادگی از کلام امیرالمؤمنین(علیهالسلام) مثال میزنیم و نشان میدهیم که انسانها عوض نشدهاند، فقط زمانه عوض شده است. یا در تربیت فرزند، نامه امام علی(علیهالسلام) به امام حسن(علیه السلام) را بررسی میکنیم و میگوییم الگوی تربیتی ما باید همین باشد.
ما همیشه میگوییم اگر امام زمان عجلالله تعالی فرجه تشریف بیاورند به ما چه میگویند؟ قطعاً بر اساس نهجالبلاغه عمل میکنند؛ هدف ما این است که این کتاب فقط خوانده نشود، بلکه وارد زندگی مردم، خانوادهها و حتی مسئولان شود.
نظر شما