علیمحمد مودب، شاعر و نویسنده در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان درباره تأثیر شعر و ادبیات در شرایط بحرانی بر تابآوری اجتماعی اظهار کرد: اصولاً تابآوری مسئلهای مرتبط با ادبیات است؛ زیرا این ذهنیت ادبی است که به انسان اجازه میدهد دشواریها را تحمل کند. طبیعت رنج آن است که انسان را به کوتاه آمدن و تسلیم شدن سوق میدهد، اما فرهنگ و ادبیات به انسان میآموزد که در مسیر رسیدن به ارزشهای والاتر صبر کند.
وی افزود: تمدنها و جوامع به اندازه بهرهمندی از ادبیات بومی و میزان وفاداری به آن، در برابر رنجها و دشواریها تابآوری پیدا میکنند. در واقع طبع موجود زنده آن است که هنگام مواجهه با رنج، عقبنشینی کند، اما فرهنگ، ادبیات و ذهنیت برآمده از آنها باعث میشود انسان در برابر سختیها مقاومت کند.
مودب با تأکید بر اینکه ادبیات یکی از مهمترین مؤلفههای انسانیت در جوامع است، گفت: جامعهای که ادبیات عمیقتر و رشیدتری دارد و با آن زندگی میکند، مردمی انسانیتر خواهد داشت. از همین روست که برخی جوامع مدرن که عمر تاریخی کوتاهتری دارند، نمیتوانند درک کنند چرا جامعهای مانند ایران در برابر فشارها و ضربات مختلف تسلیم نمیشود و سطح بالایی از تابآوری دارد.
این شاعر ادامه داد: ادبیات ما حامل مجموعهای از معارف تمدنی است؛ از معارف وحیانی گرفته تا آموزههای عرفانی و دستاوردهای فکری نخبگان تاریخ ایران. این میراث در قالب ادبیات در ذهن مردم زنده و بهروز باقی میماند و همین امر یکی از مهمترین عوامل شکلگیری تابآوری اجتماعی است.
وی تصریح کرد: اگر جامعهای ادبیات خود را از دست بدهد، بسیاری از سنگرهای دیگر آن نیز آسیبپذیر میشود. حتی اگر کشوری بهترین صنایع نظامی و قدرتمندترین ارتشها را داشته باشد، بدون پشتوانه ادبی و فرهنگی، آن توانمندیها نیز ارزش و پایداری چندانی نخواهند داشت.
علیمحمد مودب، شاعر و نویسنده، با اشاره به نقش ادبیات در شکلگیری ذهنیت جمعی جامعه گفت: میزان تابآوری ملتها در برابر دشواریها تا حد زیادی به میزان بهرهمندی و وفاداری آنها به ادبیات بومی و میراث فرهنگیشان وابسته است.
کد خبر 1885447
نظر شما